Page 493 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
P. 493
ส�ำนักงำนคณะกรรมกำรสิทธิมนุษยชนแห่งชำติ
จะเห็นได้ว่ำ รัฐธรรมนูญของสิงคโปร์กับอินเดียวำงหลักคุ้มครองควำมเท่ำเทียมกันและก�ำหนดห้ำมกำรเลือก
ปฏิบัติเช่นเดียวกัน แต่กำรตีควำมของศำลทั้งสองประเทศมีแนวทำงแตกต่ำงกัน โดยศำลอินเดียให้น�้ำหนักกับกำรคุ้มครอง
ควำมเท่ำเทียมกันในรสนิยมทำงเพศมำกกว่ำสิงคโปร์ หำกเปรียบเทียบกับกฎหมำยไทยจะเห็นได้ว่ำ กฎหมำยอำญำ
580
เกี่ยวกับควำมผิดทำงเพศของไทยเดิมมีขอบเขตจ�ำกัดเฉพำะกำรข่มขืนที่ชำยกระท�ำต่อหญิงเท่ำนั้น อย่ำงไรก็ตำม
581
กฎหมำยอำญำที่ได้แก้ไขใหม่ครอบคลุมผู้กระท�ำโดยไม่จ�ำกัดเพศ นอกจำกนี้ ไทยไม่มีกฎหมำยเฉพำะที่ก�ำหนดโทษ
ส�ำหรับกำรกระท�ำทำงเพศกับชำย (Sodomy Law) ดังนั้น ในประเด็นนี้จึงเห็นว่ำกฎหมำยไทยที่เกี่ยวข้องในปัจจุบัน
มีควำมสอดคล้องกับหลักควำมเท่ำเทียมกันและไม่เป็นกำรเลือกปฏิบัติ
๔.๒๒ การเลือกปฏิบัติต่อผู้ป่วยทางจิต
หลักกำรว่ำด้วยกำรคุ้มครองผู้ป่วยทำงจิตและกำรปรับปรุงกำรดูแลสุขภำพจิต รับรองโดยข้อมติสมัชชำใหญ่
582
แห่งสหประชำชำติ ที่ ๔๖/๑๑๙ เมื่อวันที่ ๑๗ ธันวำคม ๒๕๓๔
กำรน�ำไปปฏิบัติ
“หลักกำรเหล่ำนี้ต้องน�ำไปปฏิบัติโดยปรำศจำกกำรเลือกปฏิบัติในทุกรูปแบบ อำทิ บนพื้นฐำนของควำมพิกำร
เชื้อชำติ สีผิว เพศ ภำษำ ศำสนำ ควำมคิดเห็นทำงกำรเมืองหรืออื่นใด ต้นก�ำเนิดทำงชำติ เผ่ำพันธุ์ หรือสังคม สถำนะ
ทำงกฎหมำยหรือสังคม อำยุ ฐำนะหรือก�ำเนิด”
หลักกำรข้อ ๑
เสรีภำพและสิทธิขั้นพื้นฐำน
....๔. จะต้องไม่มีกำรเลือกปฏิบัติบนพื้นฐำนของกำรเจ็บป่วยทำงจิต กำรเลือกปฏิบัตินี้หมำยถึงกำรแบ่งแยก กำร
กีดกัน หรือกำรปฏิบัติเป็นพิเศษ ซึ่งส่งผลให้กำรได้รับสิทธิอย่ำงเท่ำเทียมกันเป็นโมฆะหรือถูกบั่นทอน มำตรกำรพิเศษที่
จัดท�ำขึ้นเฉพำะเพื่อคุ้มครองสิทธิหรือประกันให้เกิดควำมก้ำวหน้ำแก่บุคคลซึ่งเจ็บป่วยทำงจิตจะไม่ถือว่ำเป็นกำรเลือก
ปฏิบัติ กำรเลือกปฏิบัติไม่รวมถึงกำรแบ่งแยก กีดกันหรือกำรปฏิบัติเป็นพิเศษที่สอดคล้องกับข้อบัญญัติของหลักกำร
ฉบับนี้ และมีควำมจ�ำเป็นในกำรคุ้มครองสิทธิมนุษยชนของบุคคลซึ่งเจ็บป่วยทำงจิตหรือปัจเจกบุคคลอื่น
580
กฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๗๖ เดิมบัญญัติว่ำ “ผู้ใดข่มขืนหญิงซึ่งมิใช่ภริยำของตนโดยขู่เข็ญด้วยประกำรใด ๆ โดยใช้
ก�ำลังประทุษร้ำย โดยหญิงอยู่ในภำวะที่ไม่สำมำรถขัดขืนได้ หรือโดยท�ำให้หญิงเข้ำใจผิดว่ำตนเป็นบุคลอื่น ต้องระวำงโทษจ�ำคุกตั้งแต่
สี่ปีถึงยี่สิบปี และปรับตั้งแต่แปดพันบำทถึงสี่หมื่นบำท” ซึ่งจะเห็นได้ว่ำกำรข่มขืนสำมำรถท�ำได้เฉพำะชำยกระท�ำต่อหญิงเท่ำนั้น
581
มำตรำ ๒๗๖ ที่แก้ไขใหม่ ก�ำหนดว่ำ “ผู้ใดข่มขืนกระท�ำช�ำเรำผู้อื่นโดยขู่เข็ญด้วยประกำรใด ๆ โดยใช้ก�ำลังประทุษร้ำย
โดยผู้อื่นนั้นอยู่ในภำวะที่ไม่สำมำรถขัดขืนได้ หรือโดยท�ำให้ผู้นั้นเข้ำใจผิดว่ำตนเป็นบุคคลอื่นต้องระวำงโทษจ�ำคุกตั้งแต่สี่สิบปีถึงยี่สิบปี
และปรับตั้งแต่แปดพันบำทถึงสี่หมื่นบำท”
582
“สิทธิของผู้ป่วยทำงจิต หลักกำรว่ำด้วยกำรคุ้มครองผู้ป่วยทำงจิตและกำรปรับปรุงกำรดูแลสุขภำพจิต,” แปลโดย
รัชดำ อำภรณ์ศิลป์, ในแนวทำงปฏิบัติและมำตรฐำนสิทธิมนุษยชนระหว่ำงประเทศ, อัจฉรำ ฉำยำกุล, บรรณำธิกำร, เอกสำรล�ำดับที่ ๕,
ส�ำนักงำนคณะกรรมกำรสิทธิมนุษยชนแห่งชำติ, ๒๕๔๖
492
