Page 147 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
P. 147

ส�ำนักงำนคณะกรรมกำรสิทธิมนุษยชนแห่งชำติ                                    45




         ๓.๓.๘  กฎหมายประเทศฟินแลนด์  หลักว่า  เหตุผลของการปฏิบัติที่แตกต่างกัน (Justification for Different Treatment) : กฎหมายวาง




                        “การปฏิบัติที่แตกต่างกันไม่ถือเป็นการเลือกปฏิบัติ หากการปฏิบัตินั้นอยู่บนพื้นฐานของกฎหมาย
           และเป็นไปเพื่อวัตถุประสงค์ที่ยอมรับได้ (Acceptable Objective) และมาตรการที่จะน�าไปสู่วัตถุประสงค์นั้น
           เป็นมาตรการที่ได้สัดส่วน”

                        ส�าหรับเหตุผลของการปฏิบัติที่แตกต่างกันในกรณีการจ้างแรงงานนั้นได้แยกก�าหนดไว้เป็นการ
           เฉพาะ ซึ่งมีหลักว่า

                        “การปฏิบัติที่แตกต่างกันในการจ้างแรงงานหรือการท�างานในภาครัฐ ถือว่ามีเหตุผลสมควร
           หากเป็นกรณีเกี่ยวกับการก�าหนดคุณสมบัติหรือเงื่อนไขที่ส�าคัญและจ�าเป็นอย่างแท้จริงส�าหรับอาชีพและการ
           ปฏิบัติงานนั้น (Genuine and Determining Requirements) และการปฏิบัติที่แตกต่างดังกล่าวต้องได้สัดส่วน

           เพื่อบรรลุถึงวัตถุประสงค์ที่ชอบด้วยกฎหมาย”
                        “การปฏิบัติที่แตกต่างกันด้วยเหตุแห่งอายุ หรือภูมิล�าเนา นั้นถือว่ามีเหตุอันสมควร หากการปฏิบัติ
           ดังกล่าวมีวัตถุประสงค์ของนโยบายในการจ้างงานที่เหมาะสมหรือมีวัตถุประสงค์ที่เกี่ยวข้องกับตลาดแรงงาน….” 46



                                                                                      47
                        • การเลือกปฏิบัติโดยอ้อม (Indirect Discrimination) กฎหมายวางหลักว่า
                        “การเลือกปฏิบัติโดยอ้อมเกิดขึ้นเมื่อกฎเกณฑ์ แนวปฏิบัติที่มีลักษณะเป็นกลางอย่างชัดแจ้ง ได้

           ส่งผลให้บุคคลเกิดความเสียเปรียบเมื่อเปรียบเทียบกับบุคคลอื่นด้วยเหตุแห่งคุณลักษณะของบุคคลนั้น เว้นแต่กฎ
           เกณฑ์ หรือแนวปฏิบัติดังกล่าวมีวัตถุประสงค์ที่ชอบด้วยกฎหมาย และวิธีการที่ใช้เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ดังกล่าว

           นั้นมีความเหมาะสมและจ�าเป็น”
                                                                  48
                        • การคุกคาม (Harassment) กฎหมายวางหลักว่า
                        การล่วงละเมิดศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์โดยจงใจหรือโดยพฤตินัย เป็นการคุกคาม หากพฤติกรรม

           ล่วงละเมิดดังกล่าวนั้นเกี่ยวข้องกับเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติตามกฎหมายนี้ และ ส่งผลให้เกิดการดูหมิ่นเหยียดหยาม
           ก่อความรบกวน ก้าวร้าว หรือท�าให้เกิดสภาพแวดล้อมที่คุกคามต่อบุคคล

                        หากนายจ้างได้รับการแจ้งว่าลูกจ้างถูกคุกคามในการท�างาน และนายจ้างละเลยไม่ด�าเนินการใด ๆ
           เพื่อแก้ไขปัญหาการคุกคามดังกล่าว ถือว่านายจ้างกระท�าการเลือกปฏิบัติต่อลูกจ้าง



                        • มาตรการส่งเสริมให้เกิดความเท่าเทียมกัน (Reasonable Accommodation): กฎหมายวาง
                 49
           หลักว่า







                 45   แหล่งเดิม มาตรา ๑๑
                 46   แหล่งเดิม มาตรา ๑๒
                 47   แหล่งเดิม มาตรา ๑๓
                 48   แหล่งเดิม มาตรา ๑๔
                 49   แหล่งเดิม มาตรา ๑๕




                                                         146
   142   143   144   145   146   147   148   149   150   151   152