Page 143 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
P. 143

ส�ำนักงำนคณะกรรมกำรสิทธิมนุษยชนแห่งชำติ




                ๓.๓.๗ กฎหมายประเทศมาเลเซีย


                        รัฐธรรมนูญของมาเลเซีย วางหลักเกี่ยวกับความเท่าเทียมกันและการห้ามเลือกปฏิบัติไว้ในมาตรา

           ๘ และ ๑๒ ดังนี้
                        มาตรา ๘ มีหลักส�าคัญว่า

                        • บุคคลทุกคนเท่าเทียมกันภายใต้กฎหมายและมีสิทธิที่จะได้รับการคุ้มครองอย่างเท่าเทียมกันตาม
           กฎหมาย
                        • ห้ามเลือกปฏิบัติต่อพลเมืองตามกฎหมายที่เกี่ยวกับการได้มา ถือครอง หรือจ�าหน่ายซึ่งทรัพย์สิน

           หรือการด�าเนินการทางการค้า ธุรกิจ วิชาชีพ การจ้างแรงงาน ด้วยเหตุแห่งศาสนา เชื้อชาติ บรรพบุรุษ ถิ่นก�าเนิด
           เว้นแต่เป็นกรณีที่รัฐธรรมนูญก�าหนดไว้อย่างขัดแจ้ง
                        • ห้ามหน่วยงานของรัฐเลือกปฏิบัติต่อบุคคลด้วยเหตุที่บุคคลนั้นเป็นผู้อยู่อาศัยหรือประกอบธุรกิจใน

           พื้นที่ใด ๆ ของสาธารณรัฐ
                        อย่างไรก็ตาม หลักห้ามเลือกปฏิบัติตามรัฐธรรมนูญมาตรา ๘ มีข้อยกเว้นหลายกรณี เช่น กรณีมี
           บทบัญญัติหรือแนวปฏิบัติในการจ�ากัดการท�างานที่เกี่ยวข้องกับศาสนา กรณีมีบทบัญญัติใด ๆ ที่คุ้มครองความเป็น

           อยู่ของชาวพื้นเมือง (Aboriginal People) เป็นต้น



                        มาตรา ๑๒ มีหลักส�าคัญว่า
                        นอกจากกรณีตามมาตรา ๘ แล้ว ห้ามเลือกปฏิบัติต่อพลเมืองด้วยเหตุแห่งศาสนา เชื้อชาติ บรรพบุรุษ
           หรือถิ่นก�าเนิด ในกรณีที่เกี่ยวกับการศึกษาซึ่งจัดโดยองค์กรของรัฐ

                        • กลุ่มทางศาสนาทุกกลุ่มมีสิทธิจัดตั้งและด�าเนินการสถาบันการศึกษาตามศาสนาของตน
                        • บุคคลจะต้องไม่ถูกบังคับให้เข้าร่วมกิจกรรมทางศาสนาใดที่มิใช่ศาสนาของตน อย่างไรก็ตาม

           ส�าหรับบุคคลที่อายุต�่ากว่า ๑๘ ปีนั้น ผู้ปกครองมีอ�านาจตัดสินใจเกี่ยวกับศาสนาของบุคคลดังกล่าว
                        นอกจากรัฐธรรมนูญแล้ว กฎหมายเฉพาะของมาเลเซียที่จะน�ามาศึกษาส�าหรับงานวิจัยนี้ คือกฎหมาย
           เฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับการคุกคามทางเพศในสถานที่ท�างาน (Sexual Harassment) ในปี ค.ศ. ๑๙๙๙ กระทรวง

           ทรัพยากรมนุษย์ของมาเลเซีย (Ministry of Human Resource) จัดท�า “ประมวลแนวปฏิบัติในการป้องกันและ
           ขจัดการคุกคามทางเพศในที่ท�างาน” (Code of Practice on the Prevention and Eradication of Sexual
           Harassment in the Workplace) โดยมีหลักการก�าหนดนิยามและวางแนวทางปฏิบัติเพื่อขจัดปัญหาการคุกคาม

           ทางเพศในที่ท�างาน ประมวลแนวปฏิบัตินี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อเป็นแนวทางส�าหรับนายจ้างในการป้องกัน แก้ไข
           และก�าหนดกลไกการเยียวยาส�าหรับปัญหาการคุกคามทางเพศ โดยมุ่งเน้นการป้องกันมิให้การคุกคามทางเพศ
           เกิดขึ้น แต่หากเกิดขึ้นแล้วก็จะมีกลไกและกระบวนการในการรับมือแก้ไขเยียวยา รวมทั้งป้องกันมิให้เกิดปัญหา

           นั้นซ�้าอีก อย่างไรก็ตาม ประมวลแนวปฏิบัตินี้เป็นเพียงแนวทางที่ภาครัฐก�าหนดขึ้น (Guidelines) โดยไม่มีผลทาง
           กฎหมาย รัฐบาลมาเลเซียมุ่งหวังให้นายจ้างน�าเอาหลักการของประมวลแนวปฏิบัตินี้ไปก�าหนดไว้ในข้อบังคับการ

           ท�างานของแต่ละองค์กร เพื่อป้องกันและแก้ไขปัญหาการคุกคามทางเพศในที่ท�างาน











                                                        142
   138   139   140   141   142   143   144   145   146   147   148