Page 46 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

34 | P a ge

ระหวางการคุมครองสิ่งแวดลอมและสิทธิมนุษยชน โดยมีการเสนอใหจัดทําพิธีสารเพิ่มเติมอนุสัญญายุโรปวา

ดวยสิทธิมนุษยชน เพื่อรับรองสิทธิในสิ่งแวดลอมไวเปนการเฉพาะในป ค.ศ. 1972, 1973, 1978 และ 1987

มาอยางตอเนื่อง แตจนถึงปจจุบันขอเสนอดังกลาวยังไมประสบความสําเร็จ เนื่องจากยังมีการถกเถียงกันอยูถึง

ขอบเขตและเนื้อหาแหงสิทธิ อีกทั้งรัฐภาคีตางประสบปญหาทางสิ่งแวดลอมภายในประเทศของตน จึงเกรงวา

หากมีการรับรองสิทธิในสิ่งแวดลอมเปนสิทธิมนุษยชนประเภทหนึ่งขึ้นมา อาจกอใหเกิดปญหาการรองเรียน

25
เกี่ยวกับการละเมิดสิทธิมนุษยชนเพิ่มขึ้น

แมแนวคิดการรับรองสิทธิในสิ่งแวดลอมใหมีฐานะเปนสิทธิมนุษยชนเปนการเฉพาะยังไมไดรับการ

ยอมรับในระดับภูมิภาคยุโรป แตกลไกของสิทธิมนุษยชนของภูมิภาคยุโรปไดถูกนํามาใชเพื่อคุมครอง

สิ่งแวดลอม เนื่องจากคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนและศาลสิทธิมนุษยชนแหงยุโรปตางยอมรับในความสําคัญ

ของคุณภาพสิ่งแวดลอมที่มีตอการดํารงชีวิตของมนุษย ความเสื่อมโทรมของสิ่งแวดลอมหรือมลภาวะยอม

สงผลเสียและกระทบตอสิทธิมนุษยชนตางๆที่ไดรับการรับรองภายใตอนุสัญญายุโรปวาดวยสิทธิมนุษยชน ไม

วาจะเปนสิทธิในชีวิต (Right to Life) สิทธิในความเปนสวนตัวและชีวิตครอบครัว (Right to Private and

Family Life) และสิทธิในการมีความสุขกับการเปนเจาของทรัพยสินอยางสงบ (Right to the Peaceful

Enjoyment of One’s Possessions)

แนวคิดของภูมิภาคยุโรปในการอาศัยกลไกทางสิทธิมนุษยชนเปนเครื่องมือสําหรับคุมครองสิ่งแวดลอม

ไมไดมีการรับรองสิทธิในสิ่งแวดลอมขึ้นมาเปนสิทธิมนุษยชนประเภทหนึ่งเปนการเฉพาะ แตจะเปนการอาศัย

สิทธิมนุษยชนที่มีอยูแลวมาปรับใชกับกรณีทางสิ่งแวดลอมตางๆ หากการเสื่อมโทรมของสิ่งแวดลอมหรือการ

กอใหเกิดมลภาวะสงผลกระทบตอการดํารงชีวิตหรือการใชสิทธิของมนุษยซึ่งไดรับการรับรองภายใตอนุสัญญา

ยุโรปวาดวยสิทธิมนุษยชนขางตน กรณีดังกลาวยอมถือวามีการละเมิดสิทธิมนุษยชน
26
แนวคิดเชนนี้มีขอจํากัดคือ ลําพังการทําใหสิ่งแวดลอมเสื่อมโทรมหรือการกอใหเกิดมลภาวะเพียง

เทานั้น ยังไมถือวาเปนการละเมิดสิทธิมนุษยชนในทันที แตตองปรากฏดวยวาการทําใหสิ่งแวดลอมเสื่อมโทรม
หรือการกอมลภาวะดังกลาวนั้นไดสงผลเสียตอชีวิต รางกาย สุขภาพ หรือการดํารงชีวิตของมนุษยถึงขนาดที่

เปนการละเมิดสิทธิในชีวิต หรือสิทธิมนุษยชนอื่นภายใตอนุสัญญายุโรปวาดวยสิทธิมนุษยชนแลว ซึ่งจะพบวา
กรณีปญหาทางสิ่งแวดลอมจํานวนมาก ความเสียหายตอคุณภาพชีวิตของมนุษยจะยังไมปรากฏขึ้นทันทีที่มีการ

25 Dinah Shelton, Human Rights, Environmental Rights, and the Right to Environment, 28 Stan. J.
Int’l L. 103 (1991-1992), at 132-133.

26 เชน คดี Oneryildiz v. Turkey (2004), EHRR. และคดี Lopez Ostra v. Spain (1994). เปนตน