Page 35 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

P a ge | 23

ของประเทศไทย ดังนั้น กฎหมายใดๆ ที่ขัดตอสิทธิมนุษยชนในชวงที่สามยอมตองถูกลบลางหรือยกเลิกเพิก

ถอนออกไป แตสวนเสียก็มีอยูมากโดยเฉพาะสิทธิในสิ่งแวดลอมซึ่งเปนสิทธิที่กระทบกับสิทธิอื่นๆ ที่อยู
ขางเคียงและมีสวนสัมพันธกับสิทธิทางแพง เชน สิทธิในความเปนเจาของ สิทธิครอบครองและใชสอยทรัพย

ฯลฯ ผลที่เกิดขึ้นหากมีบุคคลหรือกลุมใดๆ อางตอรัฐเพื่อใหคุมครองสิทธิในสิ่งแวดลอมใหตนหรือกลุมอยูใน

สิ่งแวดลอมที่ดี ยอมหมายความวา หากคําวาสิ่งแวดลอมที่ดีถูกตีความใหมีมาตรฐานการคุมครองที่สูงมากแลว
รัฐยอมมีคาใชจายจํานวนมากในการจัดการสิ่งแวดลอมใหกลายเปนสิ่งแวดลอมที่ดี และการรักษาสมดุล

ระหวางระบบเศรษฐกิจของรัฐหรือผลประโยชนดานเศรษฐกิจของสาธารณะกับสิ่งแวดลอมที่ดียอมตองถูก
แกไขเปลี่ยนแปลงไปอีกระดับหนึ่ง โดยเฉพาะอยางยิ่งปญหาที่อาจเกิดขึ้นจากคํานิยามตางๆ เกี่ยวกับผูทรง

สิทธิในสิทธิมนุษยชนก็ดี หรือหนาที่ตางๆ ตามสิทธิก็ดี อาจตองมีพัฒนาการที่เปลี่ยนแปลงไปดวย คําถามก็คือ

ประเทศไทยมีความพรอมแลวหรือไมในการนําสิทธิในชวงที่สามมาคุมครองปจเจกบุคคลภายในประเทศ
อยางไรก็ดี การจะคุมครองสิทธิใดในฐานะสิทธิมนุษยชนนั้นควรจะตองพิจารณาสังคมระหวางประเทศดวย

เพราะสิทธิมนุษยชนตองมีความเปนสากล หากสิทธิที่จะคุมครองไมไดรับการยอมรับใหเปนสิทธิมนุษยชนใน
ระดับสากล แตนํามาบัญญัติโดยรัฐธรรมนูญไทยสิทธิดังกลาวอาจมีสถานะเปนเพียงสิทธิตามรัฐธรรมนูญ

เทานั้น ไมใชสิทธิมนุษยชนที่นานาชาติตองใหความเคารพ ซึ่งหมายความวาประเทศไทยใหความคุมครองสิทธิ

มากกวาประเทศอื่นๆ ทั้งนี้ ขึ้นอยูกับถอยคําที่บัญญัติวาจะคุมครองเฉพาะคนไทยหรือตางชาติดวย หาก
คุมครองตางชาติดวยก็อาจกลายเปนสิทธิขั้นพื้นฐานตามรัฐธรรมนูญได

4) สนธิสัญญาหลักดานสิทธิมนุษยชนที่ประเทศไทยเปนภาคี

ปจจุบันประเทศไทยเปนภาคีสนธิสัญญา ดานสิทธิมนุษยชนซึ่งสหประชาชาติถือเปนสนธิสัญญา

หลัก จํานวน 7 ฉบับ ไดแก

ก. อนุสัญญาวาดวยสิทธิเด็ก (Convention on the Rights of the Child - CRC)

สาระสําคัญของอนุสัญญาวาดวยสิทธิเด็กประกอบดวยบทบัญญัติ 54 ขอ ไดแกเรื่องเกี่ยวของกับ

สิทธิของเด็กโดยตรง ซึ่งเนนหลักพื้นฐาน 4 ประการ และแนวทางในการตีความอนุสัญญาทั้งฉบับ ไดแก การ

หามเลือกปฏิบัติตอเด็กและการใหความสําคัญแกเด็กทุกคนเทาเทียมกันโดยไมคํานึงถึงความแตกตางของเด็ก
ในเรื่องเชื้อชาติ สีผิว เพศ ภาษา ศาสนา ความคิดเห็นทางการเมือง ชาติพันธุ หรือสังคม ทรัพยสิน ความ

ทุพพลภาพ การเกิด หรือสถานะอื่นๆ ของเด็ก หรือบิดามารดา หรือผูปกครองทางกฎหมาย ทั้งนี้ เพื่อใหเด็กมี

โอกาสที่เทาเทียมกัน การกระทําหรือการดําเนินการทั้งหลายตองคํานึงถึงประโยชนสูงสุดของเด็กเปนอันดับ
แรก สิทธิในการมีชีวิต การอยูรอด และการพัฒนาทางดานจิตใจ อารมณ สังคม สิทธิในการแสดงความคิดเห็น

ของเด็ก และการใหความสําคัญกับความคิด