Page 34 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

22 | P a ge

(3) สิทธิในการพัฒนา (Right to Development) มีโอกาสบิดเบือนมาก

สิทธิในการพัฒนา โดยเฉพาะอยางยิ่งสิทธิในการพัฒนาตามมาตรา 1 วรรคแรก ประกอบ

มาตรา 2 แหงปฏิญญาสหประชาชาติวาดวยสิทธิในการพัฒนา พยายามอธิบายวาสิทธิในการพัฒนาเปนสิทธิ

ของมนุษยคนหนึ่งๆ ที่มีสิทธิที่จะไดรับการสงเสริมหรือคุมครองดานการเมือง เศรษฐกิจ และสังคมเพื่อนําไปสู
การพัฒนาตนเอง รัฐตางๆ มีหนาที่ในการกําหนดนโยบายการพัฒนาประเทศใหมีความเหมาะสมเพื่อปรับปรุง

ชีวิตความเปนอยูของประชาชนหรือปจเจกบุคคลทั้งปวงในประเทศ แมถอยคําภาษาอังกฤษของปฏิญญาฉบับ
นี้จะดูมีความกํากวมไมชัดเจนวาจะคุมครองสิทธิของปจเจกบุคคลคนหนึ่งๆ รวมกันเปนกลุม หรือจะคุมครอง

สิทธิของกลุม แตประเทศกําลังพัฒนาในทวีปแอฟริกา ไดนําไปบัญญัติไวในมาตรา 22 วรรคแรก แหงกฎบัตร

แอฟริกัน (African Charter) เกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนกลับใชถอยคําเกี่ยวกับสิทธิในการพัฒนาวา “All
peoples shall have the right to their economic social and cultural development…” กลาวคือ

สิทธิของประชาชนทั้งกลุมซึ่งอาจกอใหเกิดการตีความที่บิดเบือนไปได

(4) หนาที่ตอผูทรงสิทธิมนุษยชนเปนของใคร

ตามทฤษฎีของกฎหมายเมื่อกฎหมายใหผูใดมีสิทธิ (Rights) ยอมกอใหเกิดหนาที่ตามมา
(Duties) พรอมกับสิทธินั้นๆ คําถามก็คือวา เมื่อกําหนดใหกลุมของประชาชนมีสิทธิมนุษยชนเชิงกลุม ใครจะ

เปนผูมีหนาที่ในการคุมครองสิทธิ หากกลุมผูทรงสิทธิเปนรัฐหรือเปนประเทศทั้งประเทศที่ถูกละเมิดสิทธิ

มนุษยชนเชิงกลุม ใครจะเปนผูมีหนาที่คุมครองสิทธิมนุษยชนของประเทศนั้นๆ ซึ่งโดยปกติหากบุคคลคนใด
เรียกรองใหคุมครองสิทธิมนุษยชนของตน รัฐที่ผูนั้นสังกัดมีหนาที่ตองใหความคุมครอง แตหากกลุมคนใน

ประเทศนั้นๆ เปนผูทรงสิทธิทั้งประเทศ รัฐใดจะตองใหความคุมครองในเมื่อรัฐทุกรัฐตางมีความเทาเทียมกันไม
มีรัฐใดอยูเหนือรัฐใด แมองคการระหวางประเทศอยางเชน องคการสหประชาชาติก็มิไดเปนองคการที่อยูเหนือ

รัฐอื่นๆ หากประเทศกําลังพัฒนาเรียกใหประเทศพัฒนาแลวใหความคุมครองสิทธิในการพัฒนาของตนก็

เทากับวา ประเทศกําลังพัฒนายอมรับวาประเทศพัฒนามีอํานาจเหนือตนแลวหรือไม และจะนําไปสูหลักการ
ใหมที่วาผูที่พัฒนากวา ยอมตองคุมครองผูดอยพัฒนากวาตนหรือไม และหลักการนี้จะตองพัฒนามาเปน

หลักการตามกฎหมายภายในที่จะกําหนดใหประชาชนผูพัฒนามากกวาเปนผูรับผิดชอบคุมครองประชาชน
ผูพัฒนาดอยกวาดวยหรือไม ปญหาเหลานี้ยังคงเปนปญหาตอไปยังไมมีที่สิ้นสุดในการใชสิทธิมนุษยชนเชิงกลุม

ของสิทธิมนุษยชนชวงที่สามนี้ ผูวิจัยเห็นวาปญหานี้เปนปญหาทางการเมืองระหวางประเทศที่ยังเปนที่โตแยง

กันอยางรุนแรงระหวางประเทศพัฒนาแลวกับประเทศพัฒนานอย อยางในทวีปแอฟริกา จึงทําใหหลักเกณฑ
ทางวิชาการถูกบิดเบือนไปตามการเมืองระหวางประเทศ

สําหรับประเทศไทย การยอมรับสิทธิมนุษยชนในชวงที่สามมาใชปฏิบัติในฐานะสิทธิมนุษยชนอยาง
เต็มรูปนั้น อาจมีสวนดีในแงของการคุมครองสิทธิเหลานั้นใหกลายเปนสิทธิขั้นพื้นฐานของกลุมหรือของปจเจก

บุคคล ที่อยูเหนือกวากฎหมายระดับพระราชบัญญัติและใหศักดิ์ทางกฎหมายเทียบเทากฎหมายรัฐธรรมนูญ