Page 40 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

28 | P a ge

13
ประชาชนเพื่อความเสียหายทางสิ่งแวดลอมอันเกิดจากการที่รัฐละเลยหนาที่ดังกลาวนั้น โดยลักษณะของ
สิทธิในสิ่งแวดลอมจะเปนการคุมครองประชาชนทั้งในลักษณะที่เปนปจเจกชน (Individual) เชนเดียวกับการ
14
คุมครองสิทธิมนุษยชน และในลักษณะที่เปนกลุม (Collective) ในปจจุบัน ไดมีการเชื่อมโยงประเด็นการ
ทําลายสิ่งแวดลอมเขากับประเด็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนตางๆ เชน สิทธิในการมีชีวิต หรือสิทธิในสุขภาพ

โดยมีนักวิชาการ ตลอดจนองคคณะซึ่งพิจารณาขอพิพาทระหวางประเทศจํานวนหนึ่งมองวาสิ่งแวดลอมเปน
เงื่อนไขสําคัญประการหนึ่งของการมีชีวิตที่ดีและการมีสุขภาพที่ดีของมนุษย รัฐจึงมีหนาที่ในการคุมครอง

15
สิ่งแวดลอมเพื่อใหการคุมครองสิทธิมนุษยชนเปนไปอยางมีประสิทธิภาพ

แมจะมีการเชื่อมโยงการคุมครองสิ่งแวดลอมเขากับการคุมครองสิทธิมนุษยชน โดยการอางอิงผาน

สิทธิมนุษยชนที่มีอยูแลว แตก็ยังมีการถกเถียงในทางวิชาการถึงการเกิดขึ้นของสิทธิในสิ่งแวดลอมซึ่งมีสถานะ
เปนสิทธิมนุษยชนโดยเอกเทศ กลาวคือ หากในปจจุบันมีการยอมรับหรือรับรองสิทธิในสิ่งแวดลอม จะทําให
16
เมื่อประชาชนไดรับความเสียหายจากการที่สิ่งแวดลอมถูกทําลายหรือถูกทําใหเสื่อมโทรมลง ผูเสียหายสามารถ

กลาวอางวามีการละเมิดสิทธิมนุษยชนไดโดยตรง โดยไมจําตองอาศัยการอางอิงวาการทําลายสิ่งแวดลอมนั้น
กระทบตอสิทธิในการมีชีวิต สิทธิในสุขภาพ หรือสิทธิมนุษยชนประเภทอื่น เพราะการละเมิดสิทธิใน

17
สิ่งแวดลอมเปนการละเมิดสิทธิมนุษยชนในตัวเองแลว

2.1.2 ตราสาร Soft Law ระหวางประเทศที่วางหลักการสากลกวางๆ เกี่ยวกับความสัมพันธ

ระหวางมนุษยกับสิ่งแวดลอม

ในระดับกติกาสากลระหวางประเทศนั้น พัฒนาการของการคุมครองสิ่งแวดลอมเริ่มตนจากตราสาร

Soft Law ระหวางประเทศโดยเริ่มมีพัฒนาการที่เดนชัดเมื่อมีการจัดทําปฏิญญาสากลวาดวยสิ่งแวดลอมของ
ม นุ ษ ย ค .ศ . 1972 (The Declaration of the United Nations Conference on the Human

13 J.T. McClymonds, The Human Right to a Healthy Environment: An International Legal

Perspective, 37 N. Y. L. Sch. L. Rev. 583 (1992), at 583.

14 See Stephen P. Marks, Emerging Human Rights: A New Generation for the 1980s?, 33 Rutgers L.
Rev. 435 (1981).

15 Dinah Shelton, Human Rights and the Environment: Substantive Rights, RESEARCH HANDBOOK
ON INTERNATIONAL ENVIRONMENTAL LAW (2011), at 265; See Oneryildiz v. Turkey, 39 Eur. H.R. Rep. 12
(2004).

16 Dinah Shelton, Human Rights, Environmental Rights, and the Right to Environment, 28 Stan. J.
Int’l L. 103 (1991-1992), at 121.

17 Sumudu Atapattu, The Right to a Healthy Ife or the Right to Die Polluted?: The Emergence of a
Human Right to a Healthy Environment Under International Law, 16 Tul. Envtl. L.J. 65 (2002-2003), at 73.