Page 33 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

P a ge | 21

(1) สิทธิมนุษยชนควรเปนสิทธิของปจเจกบุคคลตามที่มาแตดั้งเดิม

สิทธิมนุษยชนในอดีตที่ผานมาแตเดิม อธิบายวาเปนสิทธิของมนุษยคนหนึ่งที่มีมาแตกําเนิด

ไมมีใครจะยกเลิกเพิกถอนสิทธินี้ไปได สิทธิมนุษยชนจึงมุงคุมครองสิทธิของปจเจกบุคคล คือ สิทธิของคนหนึ่งๆ

ที่พึงมีพึงได (Individual Interest) ซึ่งสิทธินี้ควรที่จะอยูเหนือกวาสิทธิหรือประโยชนของกลุม (Interest of
Society) ซึ่งหากตีความไปไกลถึงขนาดสิทธิของกลุมคน ยอมมีโอกาสที่จะตองตีความไปถึงขั้นสิทธิรวมกันของ

กลุมคนของทั้งรัฐหรือทั้งประเทศที่จะกลายเปนประเด็นเกี่ยวกับผลประโยชนดานสังคม เศรษฐกิจของประเทศ
อันจะไมใชเรื่องสิทธิมนุษยชนแตเพียงอยางเดียว และกอใหเกิดการบิดเบือนสําหรับการคุมครองสิทธิมนุษยชน

ที่พึงจะเปน แมในภายหลังจะมีสิทธิบางประการที่ไดรับการคุมครองอยางเชนสิทธิมนุษยชน เชน สิทธิของชน

กลุมนอย สิทธิทางวัฒนธรรม (Cultural Rights) และสิทธิในการกําหนดเจตจํานงของตนเอง (Right to Self-
Determination) แตสิทธิเหลานี้ก็มีความแตกตางจากสิทธิมนุษยชนในชวงที่สาม ตรงที่สิทธิเหลานี้มี

องคประกอบสําคัญรวมกัน (Collective Element) ขณะที่สิทธิในชวงที่สามเปนสิทธิที่เปนสวนประกอบของ

สิทธิสวนตน (Individual Component) ของแตละคน เสียมากกวาสิทธิที่มีองคประกอบรวมกัน จึงมีผูกลาว
วา สิทธิของประชาชน (Peoples Rights) คือ สิทธิของปจเจกบุคคลที่กระทําในฐานะที่เปนหนึ่งในสมาชิกของ

11
สังคม จึงทําใหสิทธิในชวงที่สามมีความตางกับสิทธิที่เปน Collective Right ที่เคยเกิดขึ้นมากอนหนานี้

(2) ผูทรงสิทธิในสิทธิเชิงกลุมมีความไมแนนอน

นิยามของสิทธิมนุษยชนเทาที่ผานมา ผูทรงสิทธิมีความชัดเจนคือปจเจกบุคคล ขณะที่สิทธิ
มนุษยชนเชิงกลุมยังคงมีความไมแนนอนในแงของผูทรงสิทธิวาเปนปจเจกบุคคล หรือกลุมบุคคลใด ใครจะเปน

ผูมีสวนไดเสียบางของสิทธิเชิงกลุมเชนนี้ ในเชิงกฎหมายจะมีความยากที่จะระบุลงไปวาใครคือผูทรงสิทธิใน
สิทธิเชิงกลุมเชนวานั้น หากกําหนดใหมีสิทธิเชิงกลุมยอมตองมีการกําหนดใหชัดเจนในเรื่องของผูทรงสิทธิแต

ละกลุม เพราะหากผูทรงสิทธิมีความไมชัดเจนแลว รัฐจะคุมครองสิทธิเชิงกลุมใหแกผูทรงสิทธิผูใดบาง หรือ

ขอบเขตของกลุมมีความกวางหรือแคบประการใด จะกําหนดอยางไรในทางปฏิบัติใหสอดคลองกับหลักสิทธิ
มนุษยชนใหมากที่สุด

ในทางวิชาการมีความพยายามอธิบายวาผูทรงสิทธิเชิงกลุมจะตองกระทําผานตัวแทน
(Representative) เทานั้น โดยผูแทนของกลุมจะเปนผูแทนในการอางสิทธิตอรัฐใหตองคุมครองกลุมของตน

แตแนวคิดนี้ก็มีขอถกเถียงอีกวา ตัวแทนของกลุมไมอาจเปนผูทรงสิทธิเชิงกลุมได เนื่องจากปจเจกบุคคลที่

รวมกันเปนกลุมตางมีความหลากหลาย ผูแทนของกลุมจะมีคําอธิบายอยางชัดเจนไดอยางไรวา สิทธิที่กลาว
ขึ้นมาอางตอรัฐนั้นไดถูกกระทบตอปจเจกบุคคลทุกคนรวมกันจริง หรือกระทบเฉพาะบางคนในกลุม

nd
11 Donnelly, Universal Human Rights in theory and practice, 2 edition. (New York: Cornell
University Press, 2003): 222