Page 29 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

P a ge | 17

1.5) สํานักสังคมวิทยา (Sociological Approach)

แนวคิดของสํานักสังคมวิทยาเกิดขึ้นในชวงศตวรรษที่ 20 พิจารณาเปาหมายตางๆ เพื่อสังคม

มนุษยเปนหลัก โดยมองวาธรรมชาติและสังคมวิทยาสามารถพัฒนาไปไดดวยกัน ดวยที่มนุษยมีความแตกตาง

กันทั้งทางวัฒนธรรม สังคม ผลประโยชนตางๆ กฎหมายตองแกไขหรือวางโครงสรางของสังคม

นักปรัชญาผูมีชื่อเสียงในสํานักนี้คือ รอสโก พาวด มีความเห็นวาในชวงศตวรรษที่19

กฎหมายจะยอมรับในเรื่องสิทธิของปจเจกบุคคลเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แตในชวงตนศตวรรษที่20 เปนตนมา ความ
สนใจของสังคมจะเริ่มยอมรับวาสิ่งที่นาจะศึกษาก็คือ มนุษยตองการอะไร อุปสงคของมนุษยคืออะไร

ประโยชนของสังคมเปนอยางไร โดยจะตองจําแนกประโยชนของมนุษยโดยสวนตัว (Individual Interest)

ออกจากประโยชนสาธารณะ (Public Interest) และประโยชนของสังคม (Social Interest) เพื่อวางโครงสราง
ทางสังคมเสียกอน เพื่อจะตอบโจทยไดวามนุษยในสังคมจะอยูรวมกันอยางมีความสุขไดอยางไร

อยางไรก็ตาม การจําแนกประโยชนทางสังคมมนุษยออกมาเปน 3 แบบขางตนของรอสโก

พาวดไมไดชี้ใหเห็นไดชัดเจนหรือมีวิธีการตอไปวาสิ่งใดควรใหความสําคัญกับสิ่งใดมากกวากัน ทําใหเกิดปญหา

ในการนิยามความหมายของสิทธิมนุษยชนของสํานักนี้และยังเปนที่ถกเถียงวา สิทธิมนุษยชนควรรวมถึงสิทธิ
ของกลุมหรือชุมชนนั้นๆ ดวยหรือไม

ดังนั้น กอนที่จะวิเคราะหในปญหาอื่นๆ เกี่ยวกับสิทธิในสิ่งแวดลอม (Environmental Rights) หรือ
สิทธิมนุษยชนในสิ่งแวดลอม (Environmental Human Rights) หรือสิทธิมนุษยชนกับการคุมครอง

สิ่งแวดลอม (Human Rights and Environmental Protection) จําเปนที่จะตองสรางความเขาใจในการ
นิยามคําวาสิทธิมนุษยชนของระบบกฎหมายตางๆ เสียกอนวามีแนวคิดอยางไร เหตุใดจึงมีผูมีความเห็น

แตกตางกันมากมายเกี่ยวกับนิยามของสิทธิมนุษยชน จึงจะสามารถเขาใจปญหาเมื่อจะนําสิทธิมนุษยชนไป

ประยุกตใชกับการคุมครองสิ่งแวดลอมได

2) ลักษณะของสิทธิมนุษยชน

แมสํานักกฎหมายที่เปนตนกําเนิดแนวคิดในการคุมครองสิทธิมนุษยชนคือ สํานักกฎหมายธรรมชาติซึ่ง

ยึดโยงสิทธิมนุษยชนเขากับศีลธรรมและอธิบายวาสิทธิมนุษยชนเปนสิทธิตามธรรมชาติที่มนุษยแตละคนพึง

ไดรับตั้งแตกําเนิดเกิดมาถวนทั่วทุกๆ คน โดยทัดเทียมกันก็ตาม แตก็มีสํานักความคิดอื่นๆ โดยเฉพาะสํานัก
กฎหมายฝายบานเมืองที่ยังไมเห็นดวยกับสิทธิมนุษยชนของสํานักกฎหมายธรรมชาติ จึงทําใหนิยามของสิทธิ

มนุษยชนไมอาจที่จะปรากฏออกมาเปนที่ยอมรับในสังคมโลกได

อยางไรก็ดี เมื่อป ค.ศ. 1993 ไดมีการประชุมระหวางประเทศเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน ณ กรุงเวียนนา

ประเทศออสเตรีย ซึ่งถือไดวาเปนการประชุมที่ไดรับการยอมรับวาเปนการประชุมโลกวาดวยสิทธิมนุษยชน