Page 289 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

P a ge | 239

อยางไรก็ดี ในทางปฏิบัติปจจุบันอาจกลาวไดวา ไมมีประเทศใดที่ยึดทฤษฎีใดทฤษฎีหนึ่งอยาง

เครงครัดเลย ดังนั้น มีตัวอยางหลายประเทศที่ทําใหเห็นไดวาบางประเทศที่ยึดทฤษฎีเอกนิยมก็อาจมีการออก
กฎหมายมาอนุวัติการความตกลงระหวางประเทศได หรือบางประเทศที่ยึดทฤษฎีทวินิยมก็อาจไมมีกฎหมาย

อนุวัติการแตนําความตกลงระหวางประเทศนั้นมาใชบังคับไดทันทีเชนเดียวกัน นอกจากนี้ มีขอสังเกตวา ใน

บางกรณีประเทศที่ยึดทฤษฎีทวินิยม อาจไมมีการอนุวัติการกฎหมายเพราะเห็นวา กฎหมายภายในที่มีอยูเดิมก็

สามารถใชบังคับไดเพียงพออยูแลว กรณีนี้ก็อาจเปนไปไดเชนกันเพราะถือวาไมมีความจําเปนตองอนุวัติการ

6.4.2 การนําสนธิสัญญาดานสิทธิมนุษยชนมาใชบังคับในประเทศไทย

ประเทศไทยยึดทฤษฎีทวินิยมในการนํากฎหมายระหวางเทศมาใชบังคับภายในประเทศ ดังนั้น

เมื่อรัฐบาลไทยไดทําความตกลงระหวางประเทศก็จะพิจารณาเปน 2 กรณี

ก. กรณีที่พันธกรณีตามสนธิสัญญากําหนดใหเปนหนาที่ของเจาหนาที่รัฐเทานั้นในการปฏิบัติ

ตามสนธิสัญญา โดยไมตองบังคับประชาชนใหตองกระทําตามสนธิสัญญา กรณีเชนนี้ไมมีความจําเปนตอง

เปลี่ยนรูปสนธิสัญญามาเปนกฎหมายภายในของประเทศไทยแตอยางใด อาทิ สนธิสัญญาเกี่ยวกับการ

แลกเปลี่ยนขอมูลของหนวยงานภาครัฐระหวางภาคี

ข. กรณีพันธกรณีตามสนธิสัญญาตองบังคับประชาชนภายในรัฐใหปฏิบัติตามสนธิสัญญาดวย

หรือเปนการใหสิทธิแกประชาชนในการเรียกรองหนวยงานภาครัฐ กรณีนี้ประเทศไทยจะตองพิจารณา

กฎหมายที่มีอยูเสียกอนวา กฎหมายที่มีอยูเพียงพอที่จะบังคับใชตามสนธิสัญญาอยางครบถวนหรือไม หากมี

ความครบถวนดีอยูแลวก็ไมจําเปนตองออกกฎหมายมาบังคับใชอีก แตหากกฎหมายภายในๆ เรื่องนั้นๆ ไมมี

อยูเลย หรือมีอยูแตไมครบถวนกรณีนี้จะตองมีการออกกฎหมายมาบังคับใชภายในประเทศดวย

กรณีสนธิสัญญาดานสิทธิมนุษยชนก็เชนกัน หากประเทศไทยไดทําความตกลงระหวางประเทศ

เกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนมาแลว จะตองพิจารณาวาพันธกรณีตามความตกลงมีอะไรบาง และกฎหมายภายในของ
ประเทศไทยเพียงพอที่จะใชบังคับหรือไม หากเพียงพอแลวก็ไมมีความจําเปนตองออกกฎหมายมาใชบังคับ

เพิ่มเติมแตหากไมเพียงพอมีความจําเปนตองออกกฎหมายมาใชบังคับเพิ่มเติมดวย

6.4.3 การบังคับใชจารีตประเพณีระหวางประเทศในประเทศไทย

ตามที่ไดกลาวไวในบทที่ 4 เกี่ยวกับการพิสูจนแนวทางปฏิบัติที่ถือวาเปนจารีตประเพณีระหวาง

ประเทศวามีการพิสูจนถึงองคประกอบตางๆ เชน แนวทางปฏิบัติของรัฐเปนการทั่วไปอยางสอดคลอง เปนไป
ในแนวทางเดียวกัน และรัฐทั้งหลายยอมรับวาแนวทางปฏิบัติเชนวานั้นเปนกฎหมาย อยางไรก็ดี การที่จะกลาว

อางวาแนวทางปฏิบัติใดเปนจารีตประเพณีระหวางประเทศแลวหรือไมนั้นเปนสิ่งที่ยาก และศาลภายในของแต