Page 27 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

P a ge | 15

ชัดเจนเทานั้น ไมใชสิ่งที่ไมมีขอบเขตและใชบังคับยากดังแนวความคิดของสํานักกฎหมายฝายธรรมชาติที่ไมมี

ขอบเขตที่ชัดเจน

ยิ่งไปกวานั้น แมคําวาสิทธิทางศีลธรรม (Moral Rights) เองก็ยังมีผูใหความเห็นวามีความ

แตกตางจากสิทธิทางกฎหมาย (Legal Rights) อยูบาง จึงไมอาจนําสิทธิทางศีลธรรมมาใสไวในกฎหมายได
ทั้งหมด เนื่องจากสิทธิทางกฎหมายยังคงตองอาศัยความชอบดวยกฎหมาย (Lawful) อยูดวย แตสิทธิทาง

ศีลธรรมเนนในทางปฏิบัติ (Conductive) ที่ชอบดวยศีลธรรมมากกวาความชอบดวยกฎหมาย เพราะสิ่งที่ชอบ
ดวยกฎหมายแตอาจฝาฝนตอศีลธรรมก็เปนไปไดเชนกัน ดังนั้น สิทธิมนุษยชนจึงควรเปนสิทธิขั้นพื้นฐานที่
5
เปนสิทธิทางศีลธรรมไมใชสิทธิทางกฎหมายที่มีความหมายแคบกวาสิทธิมนุษยชน จึงยากที่จะนําสิทธิมนุษยชน

มาบัญญัติเปนลายลักษณอักษรใหครอบคลุมไดทั้งหมด

1.3) สํานักกฎหมายฝายบานเมือง

สํานักกฎหมายฝายบานเมืองไดรับพัฒนาการมาในระยะหลังระหวางศตวรรษที่ 19- 20 โดย

นักปรัชญาที่โดดเดนในสํานักนี้ ไดแก จอหน ออสติน และเจอเรมี เบนทัม มีแนวความคิดวา กฎหมายคือคําสั่ง

ของรัฐาธิปตย หรือคําสั่งของผูมีอํานาจปกครองสูงสุด โดยไมสนใจวากฎหมายจะฝาฝนตอธรรมชาติหรือไม แต
หากเปนคําสั่งของรัฐาธิปตยแลวยอมตองถือวาคําสั่งนั้นคือกฎหมายที่ใชบังคับได

มุมมองของนักกฎหมายฝายบานเมืองจึงมิไดปฏิเสธการคุมครองสิทธิมนุษยชนแตอยางใด
เพียงแตสิทธิมนุษยชนที่สํานักกฎหมายฝายบานเมืองจะรับรองหรือคุมครองไดก็ตอเมื่อรัฐาธิปตยเปนผูออก

คําสั่งใหตองคุมครองสิทธิดังกลาวเทานั้น สิทธิมนุษยชนในทัศนะของสํานักกฎหมายฝายบานเมืองจึงหมายถึง
อํานาจที่กฎหมายรับรองคุมครองใหเทานั้น หากไมมีกฎหมายบัญญัติรับรอง รัฐยอมไมมีหนาที่ใหความ

คุมครองยกเวนเสียแตวา สิทธิดังกลาวไดรับการวินิจฉัยโดยศาลเปนผูสรางกฎหมายขึ้น (Judge Made Law)

แนวคิดของสํานักกฎหมายฝายบานเมืองจึงทําใหเกิดกฎหมายระหวางประเทศ ที่เปนลาย
ลักษณอักษรที่เกี่ยวของกับสิทธิมนุษยชนออกมามากมาย เชน สนธิสัญญาตางๆ ที่เกี่ยวของกับสิทธิมนุษยชน

ขององคการสหประชาชาติ รวมถึงกฎเกณฑตางๆ ที่เปนลายลักษณอักษรดานสิทธิมนุษยชนที่เกิดขึ้นมาใน
ระยะหลังๆ โดยจะไมยอมรับสิทธิมนุษยชนที่ไมใชคําสั่งของรัฐาธิปตย หรือไมเปนลายลักษณอักษร

ดังนั้น หากมีการนําแนวคิดของสํานักกฎหมายฝายบานเมืองมานิยามคําวาสิทธิมนุษยชน จะ
ทําใหกรอบนิยามของสิทธิมนุษยชนมีความแคบเหลือเพียงสิทธิมนุษยชนที่มีลักษณะเปนกฎหมาย (Hard Law)

แลวเทานั้น ไมรวมถึงสิทธิมนุษยชนที่เปนสิทธิที่ไมอาจรางกรอบใหชัดเจนได ศีลธรรมที่แตกตางจากกฎหมาย

5 Maurice Cranston, What Are Human Rights? (London: The Bodley Head, 1973), 19.