Page 209 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

P a ge | 159

ความเปนมาและขอเท็จจริงโดยสรุป คือ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติ ไดรับเรื่องรองเรียน
จากกํานันตําบลศิลาแลง และคณะกรรมการปาชุมชนตําบลศิลาแลง กรณีการประกาศเขตอุทยานแหงชาติ

ดอยภูคาทับซอนพื้นที่ปาชุมชนตําบลศิลาแลง อําเภอปว จังหวัดนาน และนายกองคการบริหารสวนตําบลทา
อุแท สมาชิกสภาองคการบริหารสวนตําบลทาอุแท และผูใหญบาน รวมทั้งกลุมอนุรักษปาตนน้ําคลองคราม

กรณีการประกาศเขตอุทยานแหงชาติน้ําตกสี่ขีด ทับซอนพื้นที่ปาชุมชนลุมน้ําคลองคราม ตําบลทาอุแท อําเภอ

กาญจนดิษฐ จังหวัดสุราษฎรธานี วาการประกาศเขตอุทยานแหงชาติดังกลาวทับซอนพื้นที่ปาชุมชน ซึ่ง
คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติเห็นวา สิทธิของบุคคลและชุมชน ในการจัดการ การบํารุงรักษา และการ

ใชประโยชนจากทรัพยากรธรรมชาติสิ่งแวดลอม รวมทั้ง ความหลากหลายทางชีวภาพกรณีดังกลาว

รัฐธรรมนูญ มาตรา 66 และมาตรา 67 ไดใหการรับรองและคุมครองไวแลว การที่ทางราชการประกาศพระ
ราชกฤษฎีกากําหนดใหพื้นที่ดังกลาวเปนเขตอุทยานแหงชาติโดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติมาตรา 6 แหง

พระราชบัญญัติอุทยานแหงชาติ พ.ศ. 2504 แตเพียงฝายเดียวโดยที่ประชาชนไมมีสวนรวม ทําใหการจัดการ

การบํารุงรักษา และการใชประโยชนจากปาชุมชนที่ประชาชนทํากินมากอนไมชอบดวยกฎหมาย และถูก
ละเมิดจากเจาหนาที่ของรัฐ ดวยเหตุนี้ พระราชบัญญัติอุทยานแหงชาติ พ.ศ. 2504 มาตรา 6 จึงกระทบตอ

สิทธิมนุษยชนและไมชอบดวยรัฐธรรมนูญ มาตรา 66 และมาตรา 67

ศาลรัฐธรรมนูญมีคําสั่งรับคํารองไวพิจารณาวินิจฉัยตามรัฐธรรมนูญ ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 257

วรรคหนึ่ง (2) ประกอบขอกําหนดศาลรัฐธรรมนูญวาดวยวิธีพิจารณาและการทําคําวินิจฉัย พ.ศ. 2550 ขอ 17
(19) ประเด็นที่ศาลรัฐธรรมนูญตองพิจารณาวินิจฉัยมีวา พระราชบัญญัติอุทยานแหงชาติ พ.ศ. พ.ศ. 2504

มาตรา 6 กระทบตอสิทธิมนุษยชน และมีปญหาเกี่ยวกับความชอบดวยรัฐธรรมนูญ มาตรา 66 และมาตรา 67

หรือไม

ศาลรัฐธรรมนูญพิจารณาแลวเห็นวา รัฐธรรมนูญ มาตรา 66 เปนบทบัญญัติรับรองสิทธิของบุคคลที่
รวมกันเปนชุมชน ชุมชนทองถิ่น และชุมชนทองถิ่นดั้งเดิม โดยบุคคลที่รวมตัวกันนี้ยอมมีสิทธิที่จะอนุรักษ หรือ

ฟนฟูจารีตประเพณี ภูมิปญญาทองถิ่น ศิลปวัฒนธรรมอันดีของทองถิ่นและของชาติ และมีสวนรวมในการ

จัดการ การบํารุงรักษา และการใชประโยชนจากทรัพยากรธรรมชาติ สิ่งแวดลอม รวมทั้งความหลากหลายทาง
ชีวภาพอยางสมดุลและยั่งยืน โดยคํานึงถึงผลประโยชนของชุมชนและประโยชนสาธารณะ รวมทั้งผลกระทบที่

จะเกิดขึ้นตอประชาชนโดยสวนรวมควบคูไปกับการอนุรักษ

รัฐธรรมนูญ มาตรา 67 เปนบทบัญญัติรับรองสิทธิของบุคคลที่จะมีสวนรวมกับรัฐและชุมชน ในการ

อนุรักษ บํารุงรักษา และการไดประโยชนจากทรัพยากรธรรมชาติและความหลากหลายทางชีวภาพ และในการ

คุมครอง สงเสริม และรักษาคุณภาพสิ่งแวดลอม เพื่อใหดํารงชีพอยูไดอยางปกติและตอเนื่องในสิ่งแวดลอม ที่
จะไมกอใหเกิดอันตรายตอสุขภาพอนามัย สวัสดิภาพหรือคุณภาพชีวิตของตนตามความเหมาะสม โดยกําหนด

หลักประกันเกี่ยวกับการใชสิทธิดังกลาวไววา การดําเนินโครงการหรือกิจกรรมที่อาจกอใหเกิดผลกระทบตอ