Page 210 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน
P. 210

160 | P a g e




               ชุมชนอยางรุนแรงทั้งทางดานคุณภาพสิ่งแวดลอม ทรัพยากรธรรมชาติ และสุขภาพ จะกระทํามิได เวนแตจะ
               ไดศึกษาและประเมินผลกระทบตอคุณภาพสิ่งแวดลอมและสุขภาพของประชาชนในชุมชน และจัดใหมี

               กระบวนการรับฟงความคิดเห็นของประชาชนและผูมีสวนไดเสียกอน รวมทั้งไดใหองคการอิสระ ซึ่ง
               ประกอบดวยผูแทนองคการเอกชนดานสิ่งแวดลอมและสุขภาพ และผูแทนสถาบันอุดมศึกษาที่จัดการ

               การศึกษาดานสิ่งแวดลอมหรือทรัพยากรธรรมชาติดานสุขภาพ ใหความเห็นประกอบกอนมีการดําเนินการ

               ดังกลาว อีกทั้ง ใหความคุมครองสิทธิของชุมชนในอันที่จะฟองหนวยราชการ หนวยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ
               ราชการสวนทองถิ่น หรือองคกรอื่นของรัฐ ที่เปนนิติบุคคลเพื่อใหปฏิบัติหนาที่ตามบทบัญญัตินี้



                        สวนพระราชบัญญัติอุทยานแหงชาติ พ.ศ. 2504 มาตรา 6 เปนบทบัญญัติใหอํานาจรัฐบาลกําหนด
               บริเวณที่ดินแหงใดที่มีสภาพธรรมชาติเปนที่นาสนใจ และเปนที่ดินที่มิไดอยูในกรรมสิทธิ์หรือครอบครองโดย

               ชอบดวยกฎหมายของบุคคลใดซึ่งมิใชทบวงการเมืองใหเปนเขตอุทยานแหงชาติโดยใหคงอยูในสภาพธรรมชาติ

               เดิมเพื่อสงวนไวใหเปนประโยชนแกการศึกษาและรื่นรมยของประชาชน และมีความจําเปนที่ตองอนุรักษ
               ทรัพยากรธรรมชาติ สิ่งแวดลอมเพื่อใชประโยชนตามความเหมาะสมอยางสมดุลและยั่งยืน ภายใตเงื่อนไขที่วา

               จะตองประกาศเปนพระราชกฤษฎีกา และใหมีแผนที่แสดงแนวเขตแหงบริเวณที่กําหนดนั้นแนบทายพระราช
               กฤษฎีกา ทั้งนี้โดยมีความมุงหมายเพื่อคุมครองรักษาทรัพยากรธรรมชาติที่มีอยูใหคงอยูในสภาพธรรมชาติเดิม

               มิใหถูกทําลายหรือเปลี่ยนแปลงไป รวมทั้งเพื่อคุมครองและรักษาประโยชนสาธารณะ อันเปนประโยชนของ

               ประชาชนโดยรวมเปนสําคัญ


                        เห็นวา แมพระราชบัญญัติอุทยานแหงชาติ พ.ศ. 2504 มาตรา 6 จะใหอํานาจรัฐบาลประกาศพื้นที่

               ที่มีสภาพธรรมชาติเปนที่นาสนใจใหเปนเขตอุทยานแหงชาติ โดยไมมีบทบัญญัติใหบุคคลหรือชุมชนมีสวนรวม
               ในการดําเนินการดังกลาวก็ตาม แตมิไดหมายความวา รัฐบาลหรือเจาหนาที่ของรัฐจะสามารถดําเนินการได

               ตามอําเภอใจโดยไมตองคํานึงถึงสิทธิของบุคคลหรือชุมชนตามรัฐธรรมนูญ ประกอบกับบทบัญญัติดังกลาวก็
               มิไดหามนํากระบวนการรับฟงความคิดเห็นของประชาชนมาใชแตอยางใด อีกทั้งกรณีมิไดตัดสิทธิของชุมชนที่

               จะฟองหนวยงานราชการหรือหนวยงานของรัฐ รวมทั้งเจาหนาที่ของรัฐเพื่อปฏิบัติหนาที่ตามบทบัญญัติของ

               รัฐธรรมนูญ สําหรับความเดือดรอนหรือผลกระทบที่ชุมชนอาจไดรับอันเกิดจากการปฏิบัติหนาที่ของหนวยงาน
               ของรัฐหรือเจาหนาที่ของรัฐนั้น เปนเรื่องที่จะตองไปดําเนินการฟองคดีตอศาลที่มีเขตอํานาจตามกฎหมายที่

               เกี่ยวของตอไป


                        ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยวา พระราชบัญญัติอุทยานแหงชาติ พ.ศ. 2504 มาตรา 6 ไมกระทบตอสิทธิ

               มนุษยชน และไมมีปญหาเกี่ยวกับความชอบดวยรัฐธรรมนูญ
   205   206   207   208   209   210   211   212   213   214   215