Page 65 - รายงานประเมินสถานการณ์ด้านสิทธิมนุษยชนในประเทศไทย ปี 2551 - 2552
P. 65
63
63
คณะกรร
คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
๓.๔ โรงง�นอุตส�หกรรมประเภท และชนิดต่�ง ๆ
๑) ในปี ๒๕๕๐ มีการออกพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ฉบับ
ที่ ๔) พ.ศ.๒๕๕๐ กำาหนดให้มี “เขตประกอบการเสรี” เป็นพื้นที่สำาหรับการประกอบอุตสาหกรรม
พาณิชยกรรมหรือกิจการที่เกี่ยวข้อง โดยผู้ที่ขอที่นำาเข้าไปในเขตดังกล่าวจะได้รับสิทธิประโยชน์ทาง
ภาษีอากรและค่าธรรมเนียมเพิ่มขึ้นตามที่กฎหมายบัญญัติ เป็นความพยายามที่จะผลักดันเขต
เศรษฐกิจพิเศษขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ปัญหาเกิดขึ้นมาควบคู่กับการเปลี่ยนแปลงกฎหมาย ว่าด้วยการ
ผังเมือง การเปิดการค้าเสรีนี้ทำาให้เกิดการพัฒนาโครงการอุตสาหกรรม และนำาไปสู่การขยายและ
บุกเบิกด้านการขนส่ง เช่น การขยายระบบการขนส่งเชื่อมไปยัง จีน อินเดีย สหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น และ
ทวีปยุโรป เป็นต้น โดยมีการผลักดันให้เกิดโครงการอุตสาหกรรมมากมาย และผลักดันให้ประเทศไทย
เป็นศูนย์กลางพลังงานของภูมิภาคนี้
ในพื้นที่ภาคใต้ ในช่วงเวลา ๕ ปีที่ผ่านมาเป็นช่วงแห่งการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน โดยจะมี
การก่อสร้างโรงไฟฟ้า ก่อสร้างอ่างเก็บน้ำาหลายแห่ง และก่อสร้างท่าเทียบเรือเพื่อรองรับ เช่น ก่อสร้าง
ท่าเทียบเรือที่ปากบารา อำาเภอละงู จังหวัดสตูล อีกทั้งได้มีการศึกษาการก่อสร้างทางรถไฟ เพื่อขนส่ง
สินค้าและเชื่อมต่อระหว่างท่าเทียบเรือปากบารากับจังหวัดสงขลา โดยสิ่งก่อสร้างต่างๆ เกิดขึ้นเพื่อ
รองรับโครงการอุตสาหกรรมเหล่านี้ทั้งสิ้น ซึ่งย่อมส่งผลกระทบต่อสิทธิของประชาชนและชุมชนอย่าง
มากมาย เช่น ส่งผลกระทบต่อวิถีชีวิต และทรัพยากรธรรมชาติของชุมชนอย่างร้ายแรง
๒) โรงงานอุตสาหกรรมเกิดขึ้นมากมาย โดยการก่อตั้งโรงงานและขออนุญาตประกอบ
กิจการโรงงาน ต้องขออนุญาตต่อกรมโรงงานอุตสาหกรรม แต่หลังจากนั้น การกำากับ ควบคุม และ
ดูแล เปลี่ยนเป็นสำานักงานอุตสาหกรรมจังหวัดที่สังกัดสำานักงานปลัดกระทรวงอุตสาหกรรมแทน
ซึ่งในแต่ละจังหวัดมีโรงงานอุตสาหกรรมมากมายในความรับผิดชอบ อีกทั้งภายใต้การดูแลขององค์กร
ปกครองส่วนท้องถิ่นด้วย เมื่อโรงงานอุตสาหกรรมก่อให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและชุมชน
ปราศจากการแก้ไขปัญหาอย่างแท้จริงของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องโดยสำานักงานอุตสาหกรรมจังหวัดมัก
อ้างว่าเจ้าหน้าที่ไม่พอเพียง ส่วนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นส่วนใหญ่ถูกมองว่าอยู่ภายใต้อิทธิพลของ
เจ้าของกิจการโรงงานอุตสาหกรรมแทบทั้งสิ้น อันเป็นผลให้ความเดือดร้อนของประชาชนและชุมชน
ไม่ได้รับการแก้ไข
