Page 361 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา
P. 361
รณ์ใดๆ ที่เจ้าหน้าที่ของรัฐมีส่วนเกี่ยวข้องในการละเมิดสิทธิมนุษยชน การที่ผู้เสียหายขาดความไว้วางใจและ
หวาดกลัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ จึงไม่สามารถอนุมานได้ว่าเป็นพยาธิสภาพทางจิต
(b) การหลีกเลี่ยงและการไร้อารมณ์ความรู้สึก
(i) หลีกเลี่ยงความคิด บทสนทนา กิจกรรม สถานที่หรือบุคคลที่กระตุ้นให้เกิดภาพเหตุการณ์
ร้ายแรงนั้นขึ้นมาอีก
(ii) เกิดอารมณ์บีบคั้นอย่างหนัก
(iii) วางตัวห่างเหินและปลีกตัวจากสังคมอย่างมาก
(iv) ไม่สามารถจดจ�าข้อมูลส�าคัญในเหตุการณ์ร้ายแรงได้
(c) การตื่นตัวเกินปกติ
(i) นอนหลับยากหรือไม่สามารถนอนหลับอย่างต่อเนื่อง
(ii) อารมณ์ฉุนเฉียวหรืออารมณ์ปะทุง่าย
(iii) ขาดสมาธิ
(iv) ระแวดระวังเกินเหตุ ตอบสนองอย่างหวาดผวาเกินควร
(v) วิตกกังวลตลอดเวลา
(vi) หายใจไม่ทั่วท้อง เหงื่อออก ปากแห้งหรือเวียนศีรษะ รวมทั้งปวดกระเพาะอาหารล�าไส้
(d) อาการซึมเศร้า
242. อาจแสดงอาการซึมเศร้า ดังต่อไปนี้ อารมณ์หดหู่ ขาดความพึงพอใจ (ความสนใจหรือ
ความพึงพอใจในกิจกรรมต่างๆ ลดลงอย่างเห็นได้ชัด) เบื่ออาหารหรือน�้าหนักลด นอนไม่หลับหรือนอนมากเกิน
ไปเคลื่อนไหวอย่างกระวนกระวายหรือเชื่องช้าผิดปกติ อ่อนเพลียและขาดพลังงาน รู้สึกไร้ค่าและรู้สึกผิดอย่าง
มาก มีความยากล�าบากที่จะสนใจสิ่งหนึ่งสิ่งใด ขาดสมาธิหรือความสามารถในการจดจ�า คิดถึงความตายและ
ช่วงเวลาขณะก�าลังจะตาย มีความคิดฆ่าตัวตายหรือพยายามฆ่าตัวตาย
(e) สูญเสียความคิดเกี่ยวกับตนเองและมองอนาคตสั้นลง
243. ผู้เสียหายมีความรู้สึกว่า ไม่อาจได้รับการเยียวยาความเสียหายได้ และบุคลิกภาพของตนได้
เปลี่ยนแปลงไปอย่างมิอาจเปลี่ยนกลับคืนมาได้ ผู้เสียหายมองอนาคตของตนสั้นลง โดยปราศจากความ
102
คาดหวังในอาชีพการงาน ชีวิตสมรส การมีบุตร หรือชีวิตช่วงอายุตามปกติ
102
N.R. Holtan, “การตรวจวิเคราะห์ทางการแพทย์ในกลุ่มผู้ถูกทรมานเกี่ยวข้องกับการรักษาทางจิตเวชอย่างไร” (How medical
assessment of victims of torture relates to psychiatric care), Caring for Victims of Torture, J.M. Jaranson และ
M.K. Popkin, eds. (Washington, D.C., American Psychiatric Press, 1998) หน้า 107 - 113
115
