Page 317 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา

เจ้าหน้าที่ต�ารวจหรือเจ้าหน้าที่ผู้บังคับใช้กฎหมายอื่นๆ ในกรณีนี้ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยควรอยู่ห่างจาก

ผู้ป่วยเกินกว่าระยะที่สามารถได้ยินผู้ป่วยได้ (เช่น อยู่แค่ในระยะมองเห็นได้) การประเมินทางการแพทย์จะต้อง
กระท�าในสถานที่ที่แพทย์ผู้ประเมินเห็นว่าเหมาะสมที่สุด ในบางกรณี อาจจะเป็นการดีที่สุดที่จะยืนกราน

ให้มีการประเมินในสถานที่ทางการแพทย์ ไม่ใช่ในเรือนจ�าหรือคุก ในกรณีอื่นๆ ผู้ต้องขังอาจพึงพอใจกับ
การถูกตรวจร่างกายภายในห้องขังมากกว่า ตัวอย่าง เช่น กรณีที่หากผู้ต้องขังรู้สึกว่า สถานที่ทางการแพทย์

ถูกลอบสังเกตการณ์รอบด้าน สถานที่ที่ดีที่สุดมักจะถูกครอบง�าโดยปัจจัยแวดล้อมมากมาย แต่ไม่ว่าในกรณีใดๆ
ก็ตาม ผู้ตรวจควรแน่ใจว่าผู้ต้องขังไม่ได้ถูกบังคับให้ยอมรับสถานที่ที่ผู้ต้องขังรู้สึกไม่สบายใจ

125. ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม การปรากฏตัวของเจ้าหน้าที่ต�ารวจ ทหาร เจ้าหน้าที่เรือนจ�า หรือ

เจ้าหน้าที่ผู้บังคับใช้กฎหมายอื่นๆ ในห้องตรวจร่างกาย ควรได้รับการจดบันทึกไว้ในรายงานอย่างเป็นทางการ
ของแพทย์ การปรากฏตัวของบุคคลเหล่านั้นระหว่างการตรวจอาจใช้เป็นเหตุผลในการไม่ยอมรับรายงาน

ทางการแพทย์ที่เป็นลบต่อผู้รับการตรวจ (negative medical report) ชื่อและต�าแหน่งของบุคคลอื่นๆ
ที่ปรากฏตัวในห้องตรวจระหว่างการตรวจร่างกายควรได้ระบุไว้ในรายงาน การประเมินทางนิติเวชควรใช้

แบบฟอร์มมาตรฐานของรายงานทางการแพทย์ (ดูภาคผนวก 4 ส�าหรับแนวทางที่อาจจะน�ามาใช้ในการพัฒนา
รูปแบบรายงานทางการแพทย์ที่มีมาตรฐาน)

126. ผลการประเมินที่เป็นต้นฉบับสมบูรณ์ ควรน�าส่งโดยตรงไปยังบุคคลที่ร้องขอรายงาน ซึ่งโดยทั่วไป
มักจะเป็นพนักงานอัยการ เมื่อผู้ถูกควบคุมตัวหรือทนายความที่กระท�าการแทนร้องขอรายงานทางการแพทย์
ควรจะต้องมีการส่งมอบรายงานนั้นให้เช่นกัน ส�าเนาของรายงานทางการแพทย์ทุกฉบับควรเก็บรักษาโดย

แพทย์ผู้ท�าการตรวจ แพทยสมาคมในประเทศ หรือคณะกรรมการไต่สวนอาจเลือกที่จะตรวจสอบรายงาน

ทางการแพทย์ เพื่อให้มั่นใจว่ามีกระบวนการคุ้มครองผู้ถูกควบคุมตัวอย่างเพียงพอ และมีการบันทึกรวบรวม
พยานหลักฐานอย่างได้มาตรฐาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการจัดท�ารายงานโดยแพทย์ที่ท�างานให้รัฐ รายงาน
ทั้งหลายควรจะส่งให้องค์กรดังที่กล่าวมา โดยมีข้อแม้ว่าได้มีการเน้นย�้าให้ทราบถึงเรื่องความเป็นอิสระและ

การรักษาความลับแล้ว ทั้งนี้ ไม่ว่าในกรณีใดๆ ก็ตามส�าเนาของรายงานทางการแพทย์จะต้องไม่ส่งให้กับ

เจ้าหน้าที่ผู้บังคับใช้กฎหมาย สิ่งที่จะต้องด�าเนินการ คือ การตรวจร่างกายบุคคลระหว่างถูกควบคุมตัวและ
การตรวจและประเมินทางการแพทย์เมื่อได้รับการปล่อยตัว ผู้ถูกควบคุมตัวควรได้พบทนายความระหว่าง
70
รับการตรวจทางการแพทย์ การปรากฏตัวของบุคคลภายนอกระหว่างการตรวจในเรือนจ�าส่วนใหญ่อาจเป็นไป

ไม่ได้ ดังนั้น ในกรณีดังกล่าวจึงควรมีการก�าหนดว่า แพทย์ในเรือนจ�าที่ท�างานกับผู้ต้องขังต้องให้ความเคารพแก่

จริยธรรมทางการแพทย์ และสามารถปฏิบัติหน้าที่ทางวิชาชีพของตนได้อย่างอิสระจากอิทธิพลของบุคคลที่สาม
หากผลการตรวจสอบทางนิติเวชสนับสนุนข้อกล่าวหาเรื่องการทรมาน ผู้ถูกควบคุมตัวไม่ควรถูกส่งกลับไป
ยังสถานที่ควบคุมตัว แต่ควรจะน�าตัวผู้ถูกควบคุมตัวไปปรากฏตัวต่อหน้าพนักงานอัยการหรือผู้พิพากษา

เพื่อตัดสินว่าจะใช้มาตรการทางกฎหมายกับผู้ถูกควบคุมตัวต่อไปอย่างไร 71

70 ดูกฎมาตรฐานขั้นต�่าสุดแห่งสหประชาชาติว่าด้วยการปฏิบัติต่อผู้ต้องขัง (บทที่ 1 หมวด B)

71
“การดูแลสุขภาพนักโทษ: ผลที่ตามมาจากการปฏิเสธของ Kalk (Health care for prisoners: implications of Kalk’s refusal)”,
The Lancet, ฉบับที่ 337 (1999) หน้า 647 - 648

71