Page 290 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา

ที่จะให้การดูแลกรณีฉุกเฉินว่าเป็นหน้าที่ด้านมนุษยธรรม หน้าที่ในการสนองตอบต่อผู้ต้องการความช่วยเหลือ

ทางการแพทย์ และผู้ได้รับทุกข์ทรมานจากการเจ็บป่วย ล้วนสะท้อนอยู่ในแถลงการณ์ดั้งเดิมของทุกวัฒนธรรม

59. สิ่งที่เน้นย�้ากันมากส�าหรับจรรยาบรรณแพทย์สมัยใหม่ คือ หลักจรรยาบรรณวิชาชีพสาธารณสุข
ที่กล่าวมาแล้วข้างต้น ซึ่งก�าหนดว่าแพทย์ทุกคนมีหน้าที่ให้การรักษาแม้ว่าตัวเองอาจจะได้รับอันตราย ตัวอย่าง

เช่น ชารกา สัมหิตา (Caraka Samhita) ซึ่งเป็นจรรยาบรรณวิชาชีพแพทย์ของฮินดูในช่วงคริสต์ศตวรรษแรก
ได้สั่งสอนให้แพทย์ “พยายามปฏิบัติหน้าที่รักษาเยียวยาผู้ป่วยด้วยจิตวิญญาณ และท่านต้องไม่ละทิ้งหรือท�าให้

ผู้ป่วยบาดเจ็บ เพียงเพื่อรักษาชีวิตหรือความเป็นอยู่ของท่านเอง” ค�าสั่งสอนที่คล้ายคลึงกับหลักปฏิบัติของ
อิสลามยุคต้นและในปฏิญญาคูเวตยุคใหม่ ซึ่งก�าหนดให้แพทย์ให้ความส�าคัญแก่ผู้เดือดร้อน ไม่ว่าเขาผู้นั้น

“จะอยู่ใกล้หรือไกล เป็นคนมีศีลธรรมหรือคนบาป เป็นมิตรหรือศัตรู”

60. คุณค่าทางการแพทย์ตะวันตกได้รับอิทธิพลจากค�าปฏิญาณของฮิปโปเครติส (The Hippocratic

Oath) และค�าปฏิญาณที่คล้ายกัน เช่น บทสวด Prayer of Maimonides ค�าปฏิญญาของฮิปโปเครติส คือ
สัญญาอันศักดิ์สิทธิ์ที่แสดงถึงความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับแพทย์คนอื่นๆ และค�ามั่นในการท�าประโยชน์และ
ให้การดูแลผู้ป่วย โดยหลีกเลี่ยงอันตรายที่อาจเกิดขึ้นต่อผู้ป่วยด้วย นอกจากนั้น ยังรวมถึงสัญญาในการรักษา

ความลับ แนวความคิดสี่ประการนี้ปรากฏอยู่ในแนวปฏิบัติตามจรรยาบรรณของผู้ประกอบวิชาชีพในการดูแล

สุขภาพสมัยปัจจุบัน ปฏิญญาเจนีวา (Declaration of Geneva) ของแพทยสมาคมโลก เป็นค�าแถลงการณ์
60
ที่ย�้าเรื่องคุณค่าของค�าปฏิญาณของฮิปโปเครติสในยุคการแพทย์สมัยใหม่ และเป็นการให้ค�ามั่นสัญญาโดย
แพทย์ว่าจะให้ความสนใจต่อสุขภาพของผู้ป่วยเป็นล�าดับแรก และจะอุทิศตนเพื่อดูแลรักษามนุษยชาติ

ด้วยมโนธรรมและศักดิ์ศรีของแพทย์

61. หน้าที่ในการดูแลรักษาผู้ป่วยปรากฏในปฏิญญาหลายฉบับของแพทยสมาคมโลก ซึ่งเขียนไว้อย่าง

ชัดเจนว่าแพทย์จะต้องท�าในสิ่งที่ดีที่สุดส�าหรับผู้ป่วย รวมถึงผู้ถูกควบคุมตัวและผู้ต้องหาในคดีอาญา หน้าที่นี้
จะเป็นจริงได้เสมอ ก็ต่อเมื่อมีความเป็นอิสระทางวิชาชีพ คือ แพทย์สามารถปฏิบัติหน้าที่ให้ดีที่สุดแม้ว่าต้อง

เผชิญกับแรงกดดันต่างๆ แนวปฏิบัติระหว่างประเทศว่าด้วยจรรยาบรรณวิชาชีพแพทย์ (International Code
of Medical Ethics) ของแพทยสมาคมโลก เน้นย�้าหน้าที่ของแพทย์ในการดูแลรักษา “โดยมีอิสระในการ

ปฏิบัติงานและทางศีลธรรม มีความเมตตา และเคารพในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์” นอกจากนั้น แนวปฏิบัตินี้
ยังเน้นหน้าที่ในการปฏิบัติงานเพื่อประโยชน์ของผู้ป่วยเป็นส�าคัญ และแพทย์จะต้องมีความจริงใจต่อผู้ป่วย

ในปฏิญญาโตเกียวและปฏิญญาว่าด้วยความเป็นอิสระของแพทย์และเสรีภาพในวิชาชีพ (Declaration on
61
Physician Independence and Professional Freedom) ระบุอย่างชัดเจนว่าแพทย์จะต้องยืนกรานความ
เป็นอิสระในการรักษาผู้ป่วยโดยไม่ค�านึงถึงสิ่งอื่นใด รวมถึงค�าสั่งของนายจ้าง เจ้าหน้าที่เรือนจ�าหรือเจ้าหน้าที่
ความมั่นคง ปฏิญญาฉบับหลังก�าหนดให้แพทย์มีความมั่นใจว่าแพทย์ “มีอิสระทางวิชาชีพในการเป็นตัวแทน

60 ได้รับความเห็นชอบในปี 1948
61
ได้รับความเห็นชอบโดยแพทยสมาคมโลกในปี 1986

44 พิธีสารอิสตันบูล