Page 288 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา
P. 288

2. แถลงการณ์ขององค์กรวิชาชีพระหว่างประเทศ



                    54.  แถลงการณ์หลายฉบับขององค์กรวิชาชีพระหว่างประเทศ เน้นถึงหลักการซึ่งเกี่ยวข้องกับ
              การคุ้มครองสิทธิมนุษยชนและแสดงถึงฉันทามติของวงการแพทย์ระหว่างประเทศในเรื่องดังกล่าว ปฏิญญา

              ต่างๆ ของแพทยสมาคมโลกก�าหนดหลักเกณฑ์อันเป็นที่ยอมรับโดยนานาประเทศเกี่ยวกับหน้าที่ตามจรรยา
              บรรณวิชาชีพซึ่งก�าหนดให้แพทย์ทุกคนปฏิบัติตาม ได้แก่ ปฏิญญาโตเกียว (Declaration of Tokyo) ของ

              แพทยสมาคมโลก  ย�้าถึงข้อห้ามทุกรูปแบบส�าหรับแพทย์ในการมีส่วนร่วมหรือปรากฏตัวอยู่ในขณะที่มี
                              53
              การทรมานหรือการปฏิบัติที่โหดร้ายต่างๆ ปฏิญญาดังกล่าวได้รับการตอกย�้าโดยหลักปฏิบัติของสหประชาชาติ

              ซึ่งอ้างถึงปฏิญญาโตเกียวเป็นการเฉพาะ คือ แพทย์ถูกห้ามอย่างชัดเจนในการให้ข้อมูลหรืออุปกรณ์ทางการ
              แพทย์หรือสารใดๆ ที่ใช้ในการกระท�าทารุณ กฎเกณฑ์เดียวกันนี้ได้รับการน�าไปใช้เป็นการเฉพาะในสาขา

              จิตเวชศาสตร์ในปฏิญญาฮาวาย (Declaration of Hawaii) ของสมาคมจิตแพทย์โลก  ซึ่งห้ามการใช้ทักษะ
                                                                                      54
              ความเชี่ยวชาญทางจิตเวชในทางที่ผิด เพื่อละเมิดสิทธิมนุษยชนของบุคคลหรือกลุ่มบุคคล การประชุมระหว่าง

                                                                                                 55
              ประเทศของแพทย์อิสลามแสดงจุดยืนที่คล้ายคลึงกันไว้ในปฏิญญาคูเวต (Declaration of Kuwait)   ซึ่งห้าม
              แพทย์มิให้ใช้ความรู้พิเศษของตนเพื่อ “ท�าร้าย ท�าลาย หรือก่อให้เกิดความเสียหายต่อร่างกาย จิตใจหรือ

              จิตวิญญาณ ไม่ว่าเพื่อเหตุผลทางทหารหรือทางการเมือง” นอกจากนี้ มีข้อก�าหนดที่คล้ายคลึงกันส�าหรับ
              พยาบาลในค�าสั่งเรื่องบทบาทของพยาบาลในการดูแลผู้ต้องขังและผู้ถูกควบคุมตัว 56

                    55.  ผู้ประกอบวิชาชีพด้านสาธารณสุขมีหน้าที่ในการสนับสนุนเพื่อนร่วมวิชาชีพผู้แสดงความเห็น

              ต่อต้านการละเมิดสิทธิมนุษยชน การไม่ปฏิบัติดังกล่าวย่อมเสี่ยงต่อการละเมิดสิทธิของผู้ป่วยและการฝ่าฝืน
              ปฏิญญาต่างๆ ที่กล่าวมาแล้ว และยังอาจท�าให้ผู้ประกอบวิชาชีพด้านสาธารณสุขเสียชื่อเสียงอีกด้วย

              การท�าลายเกียรติยศของวิชาชีพถือเป็นการประพฤติผิดทางวิชาชีพอันร้ายแรง มติเรื่องสิทธิมนุษยชนของแพทย
              สมาคมโลก  เรียกร้องให้สมาคมแพทย์ของประเทศต่างๆ ตรวจสอบสถานการณ์ด้านสิทธิมนุษยชนในประเทศ
                       57
              ตนและสร้างความมั่นใจว่าแพทย์จะไม่ปกปิดหลักฐานการกระท�าความผิด แม้ว่าจะเกรงกลัวต่อการถูกแก้แค้น
              องค์กรระดับประเทศต้องให้แนวทางที่ชัดเจนแก่แพทย์ที่ท�างานในระบบเรือนจ�าเพื่อใช้ในการคัดค้านการละเมิด

              สิทธิมนุษยชนที่มีการกล่าวหาว่าเกิดขึ้น และเสนอกลไกที่มีประสิทธิผลในการสืบสวนสอบสวนการกระท�า
              ผิดจรรยาบรรณของแพทย์ในเรื่องสิทธิมนุษยชน มติดังกล่าวยังเรียกร้องให้องค์กรเหล่านี้สนับสนุนแพทย์ที่

              เรียกร้องเรื่องการละเมิดสิทธิมนุษยชน ปฏิญญาแฮมเบิร์ก (Declaration of Hamburg) ของแพทยสมาคมโลก
              ที่ออกในเวลาต่อมา  ย�้าถึงความรับผิดชอบของบุคคลและกลุ่มองค์กรแพทย์ทั่วโลกในการส่งเสริมให้แพทย์
                               58






              53
                 ได้รับความเห็นชอบโดยแพทยสมาคมโลกในปี 1975
              54   ได้รับความเห็นชอบในปี 1977

              55   ได้รับความเห็นชอบในปี 1981 (1401 ในปฏิทินอิสลาม)
              56   ได้รับความเห็นชอบโดยสภาพยาบาลระหว่างประเทศในปี 1977
              57   ได้รับความเห็นชอบในปี 1990
              58
                 ได้รับความเห็นชอบในปี 1997



              42  พิธีสารอิสตันบูล
   283   284   285   286   287   288   289   290   291   292   293