Page 286 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา
P. 286

ความส�าคัญในการฟ้องคดีอาญาต่อเจ้าหน้าที่ของรัฐที่กระท�าความผิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทุจริตคอรัปชั่น

              การใช้อ�านาจโดยมิชอบ การละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างร้ายแรงและอาชญากรรมอื่นๆ ตามที่กฎหมายระหว่าง
              ประเทศก�าหนดไว้ รวมถึงอ�านาจสืบสวนสอบสวนของพนักงานอัยการตามกฎหมายหรือหลักปฏิบัติของท้องถิ่น

              นั้นๆ” 46

                    50.  มาตรฐานระหว่างประเทศยังก�าหนดหน้าที่ของทนายความในการปฏิบัติงานตามวิชาชีพเพื่อ
              ส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพขั้นพื้นฐาน หลักการที่ 14 ของหลักการพื้นฐานแห่งสหประชาชาติ

              ว่าด้วยบทบาทของทนายความ (United Nations Basic Principles on the Role of Lawyers) ก�าหนดว่า
              “ในการปกป้องสิทธิของลูกความและส่งเสริมความยุติธรรม ทนายความจะต้องพยายามยึดมั่นในสิทธิมนุษยชน

              และเสรีภาพขั้นพื้นฐานซึ่งเป็นที่ยอมรับตามกฎหมายในประเทศและกฎหมายระหว่างประเทศ รวมทั้งจะต้อง
              ปฏิบัติหน้าที่อย่างเป็นอิสระและจริงจังตลอดเวลาตามกฎหมายและมาตรฐานจรรยาบรรณของวิชาชีพ

              ทนายความอันเป็นที่ยอมรับ” 47




              B. จรรยาบรรณวิชาชีพสาธารณสุข



                    51.  มีความเกี่ยวข้องอย่างชัดเจนระหว่างแนวคิดเรื่องสิทธิมนุษยชนและจรรยาบรรณของผู้ประกอบ

              วิชาชีพด้านสาธารณสุขซึ่งเป็นที่ยอมรับกัน หน้าที่ตามจรรยาบรรณของผู้ประกอบวิชาชีพด้านสาธารณสุข
              กล่าวไว้อย่างชัดเจนในสามระดับ และปรากฏอยู่ในเอกสารขององค์การสหประชาชาติเช่นเดียวกับของ

              ผู้ประกอบวิชาชีพทางกฎหมาย นอกจากนั้น ยังมีปรากฏอยู่ในแถลงการณ์ขององค์กรระหว่างประเทศซึ่งเป็น
              ตัวแทนของผู้ประกอบวิชาชีพด้านสาธารณสุข อย่างเช่น แพทยสมาคมโลก (World Medical Association)

              สมาคมจิตแพทย์โลก (World Psychiatric Association) สภาพยาบาลระหว่างประเทศ (International
              Council of Nurses)  แพทยสมาคมและองค์กรพยาบาลในประเทศต่างๆ ได้ก�าหนดหลักจริยธรรมเพื่อให้
                                 48
              สมาชิกของตนปฏิบัติตาม หลักจริยธรรมที่ผู้ประกอบวิชาชีพด้านสาธารณสุขทั้งหลายพึงยึดถือ คือ หน้าที่
              พื้นฐานในการปฏิบัติงานโดยถือประโยชน์สูงสุดของผู้ป่วยเป็นที่ตั้งอยู่ตลอดเวลา โดยไม่ค�านึงถึงข้อจ�ากัด

              แรงกดดันหรือพันธะทางสัญญาอื่นใด ในบางประเทศ หลักจริยธรรมทางการแพทย์ เช่น การรักษาความลับ
              ระหว่างแพทย์กับผู้ป่วยจะต้องบัญญัติไว้ในกฎหมายของประเทศด้วย ถึงแม้ว่าหลักจริยธรรมจะมิได้ก�าหนด

              ไว้ในกฎหมาย ผู้ประกอบวิชาชีพด้านสาธารณสุขทุกคนยังคงมีหน้าที่ทางศีลธรรมที่ต้องปฏิบัติตามมาตรฐาน
              ซึ่งก�าหนดโดยองค์กรวิชาชีพของตน ผู้ประกอบวิชาชีพด้านสาธารณสุขจะถูกตัดสินว่า มีความผิดทางจริยธรรม

              หากปฏิบัติงานในลักษณะที่ไม่เป็นไปตามมาตรฐานวิชาชีพโดยไม่มีเหตุผลสมควร




              46   ได้รับความเห็นชอบโดยที่ประชุมใหญ่สหประชาชาติครั้งที่แปดว่าด้วยการป้องกันอาชญากรรมและการปฏิบัติต่อผู้กระท�าความผิด
                 (Eighth United Nations Congress on the Prevention of Crime and the Treatment of Offenders) ซึ่งจัดขึ้นที่
                 เมืองฮาวานา ระหว่างวันที่ 27 สิงหาคมถึง 7 กันยายน 1990
              47   ดูเชิงอรรถ 46 ด้านบน

              48
                 นอกจากนี้ยังมีกลุ่มระดับภูมิภาคอีกหลายกลุ่ม อย่างเช่น สมาคมแพทย์แห่งเครือจักรภพ การประชุมร่วมระหว่างประเทศของสมาคม
                 แพทย์อิสลามซึ่งออกแถลงการณ์ที่ส�าคัญหลายฉบับในเรื่องจริยธรรมแพทย์และสิทธิมนุษยชนส�าหรับสมาชิก



              40  พิธีสารอิสตันบูล
   281   282   283   284   285   286   287   288   289   290   291