Page 267 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา

บทที่ 1

มาตรฐานหลักเกณฑ์ตามกฎหมายระหว่างประเทศ

ที่เกี่ยวข้อง

1. สิทธิที่จะปลอดจากการทรมานได้รับการคุ้มครองอย่างมั่นคงตามกฎหมายระหว่างประเทศ

ทั้งปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (Universal Declaration of Human Rights) กติการะหว่างประเทศ
ว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง (International Covenant on Civil and Political Rights)

และอนุสัญญาว่าด้วยการต่อต้านการทรมาน และการประติบัติหรือการลงโทษอื่นที่โหดร้าย ไร้มนุษยธรรม หรือ
ย�่ายีศักดิ์ศรี (Convention against Torture and Other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment or

Punishment) ต่างก็บัญญัติห้ามการทรมานเอาไว้อย่างชัดเจน นอกจากนี้ ยังมีตราสารต่างๆ ในระดับภูมิภาค
ซึ่งบัญญัติเรื่องสิทธิในการปลอดจากการทรมานไว้ ได้แก่ อนุสัญญาอเมริกันว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (American

Convention on Human Rights) กฎบัตรแอฟริกันว่าด้วยสิทธิมนุษยชนและสิทธิของประชาชน (African
Charter on Human and Peoples’ Rights) และอนุสัญญาว่าด้วยการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพ

ขั้นพื้นฐานแห่งยุโรป (European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental
Freedoms) ล้วนแต่บรรจุข้อห้ามเรื่องการทรมานไว้อย่างชัดเจน

A. กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ

2. สนธิสัญญาระหว่างประเทศต่างๆ ซึ่งก�ากับสถานการณ์ความขัดแย้งที่ใช้ก�าลังอาวุธ เป็นสิ่งที่สร้าง
กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศหรือกฎหมายระหว่างประเทศว่าด้วยสงครามขึ้น ข้อห้ามการทรมาน

ภายใต้กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ เป็นเพียงส่วนประกอบย่อย แต่เป็นส่วนส�าคัญส่วนหนึ่งของ
ความคุ้มครองผู้เสียหายจากสงครามภายใต้สนธิสัญญาเหล่านี้ อนุสัญญาเจนีวา 4 ฉบับในปี 1949 ได้รับการให้

สัตยาบันโดย 188 ประเทศ อนุสัญญาเหล่านี้บัญญัติกฎเกณฑ์ส�าหรับความขัดแย้งระหว่างประเทศโดยใช้อาวุธ
โดยเฉพาะเรื่องการปฏิบัติต่อบุคคลซึ่งไม่มีหรือเลิกมีส่วนเกี่ยวข้องกับการท�าสงครามแล้วอันรวมทั้งผู้บาดเจ็บ

ผู้ถูกจับเป็นเชลย และพลเรือน อนุสัญญาทั้ง 4 ฉบับห้ามการลงโทษด้วยการทรมานและการทารุณในรูปแบ
บอื่นๆ พิธีสาร 2 ฉบับในปี 1977 ซึ่งเป็นบทเพิ่มเติมของอนุสัญญาเจนีวาดังกล่าวได้ขยายความคุ้มครองและ

21