Page 115 - วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 1 ฉบับที่ 3 (กันยายน - ธันวาคม 2563)
P. 115

114        วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน


                    2.1  การพัฒนาที่ยั่งยืน
                           ก�รพัฒน�ที่ยั่งยืนเป็นแนวคิดในก�รพัฒน�ประเทศที่มีคว�มสำ�คัญและได้รับก�รกล่�วถึง
            อย่�งม�ก นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2515 สืบเนื่องม�จ�กก�รประชุมสุดยอดว่�ด้วยสิ่งแวดล้อมของมนุษย์ ณ กรุงสตอกโฮล์ม
            ประเทศสวีเดน (Stockholm Conference) ซึ่งจัดขึ้นโดยองค์ก�รสหประช�ช�ติ เพื่อแก้ไขปัญห�ที่เกิดจ�ก
            ก�รใช้ทรัพย�กรอย่�งฟุ่มเฟือยเพื่อก�รพัฒน�ประเทศ โดยส�ระสำ�คัญมุ่งไปที่ก�รเรียกร้องให้ประช�ชนใน
            โลกเปลี่ยนแปลงวิถีก�รดำ�เนินชีวิตที่ฟุ่มเฟือยและให้มีก�รพัฒน�โดยไม่ทำ�ล�ยสิ่งแวดล้อม
                           คณะกรรม�ธิก�รโลกในเรื่องสิ่งแวดล้อมและก�รพัฒน�  (World  Commission on
            Environment and Development : WCED) ให้คว�มหม�ยของก�รพัฒน�ที่ยั่งยืน (Sustainable Development)
            ว่�หม�ยถึง ก�รพัฒน�ที่สนองตอบต่อคว�มต้องก�รของคนในรุ่นปัจจุบันโดยไม่ทำ�ให้คนในรุ่นอน�คตต้อง
            ประนีประนอมยอมลดทอนคว�มส�ม�รถในก�รที่จะตอบสนองคว�มต้องก�รของตนเอง
                           ดังนั้น  ก�รใช้ทรัพย�กรในก�รพัฒน�ประเทศต�มแนวท�งก�รพัฒน�ที่ยั่งยืนจะต้องสนอง
            ตอบคว�มต้องก�รของคนในรุ่นปัจจุบัน (The Present Generation)  อีกทั้งยังต้องไม่สร้�งผลกระทบต่อ
            คนรุ่นต่อไป (The Future Generation)
                           ก�รพัฒน�ประเทศที่ยั่งยืนประกอบด้วยแนวคิด 3  มิติ ได้แก่  มิติท�งสังคม  (Social)
            มิติท�งเศรษฐกิจ (Economic) และมิติท�งสิ่งแวดล้อม (Environment) ซึ่งทั้ง 3 ส่วนนี้ จะต้องมี
            คว�มเชื่อมโยงและสัมพันธ์กันอย่�งสมดุล จึงจะเกิดคว�มยั่งยืน (Sustainable) ดังนี้
                    (1)  มิติท�งสังคม หม�ยถึง ก�รพัฒน�คนและสังคมให้เชื่อมโยงกับก�รพัฒน�ท�งด้�นเศรษฐกิจ
            ทรัพย�กรธรรมช�ติและสิ่งแวดล้อมได้อย่�งสมดุล

                    (2) มิติท�งเศรษฐกิจ หม�ยถึง ก�รมีระบบเศรษฐกิจที่มีเสถียรภ�พอย่�งต่อเนื่องในระยะย�ว มีก�ร
            ขย�ยตัวท�งเศรษฐกิจอย่�งมีคุณภ�พ มีก�รพัฒน�อย่�งสมดุลและเอื้อประโยชน์ต่อคนส่วนใหญ่
                    (3)   มิติท�งสิ่งแวดล้อม หม�ยถึง ก�รใช้ทรัพย�กรธรรมช�ติและสิ่งแวดล้อมในขอบเขตที่คงไว้ซึ่ง
            คว�มหล�กหล�ยท�งชีวภ�พและส�ม�รถพลิกฟื้นให้กลับคืนสู่สภ�พใกล้เคียงกับสภ�พเดิมให้ม�กที่สุด
                    2.2  กระบวนทัศน์ของรัฐต่อการพัฒนาที่ยั่งยืน

                           แนวคิดเรื่อง “ก�รพัฒน�ประเทศที่ยั่งยืน” เกิดขึ้นจ�กคว�มตระหนักถึงผลกระทบท�งลบ
            ที่เกิดจ�กก�รพัฒน� โดยเฉพ�ะอย่�งยิ่งผลกระทบจ�กก�รพัฒน�ด้�นเศรษฐกิจเสรีนิยม โดยรัฐบ�ลมีก�ร
            จัดทำ�ข้อเสนอแนะต่อก�รดำ�เนินง�นเพื่อก�รพัฒน�ที่ยั่งยืน เช่น ก�รปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์ ก�รพัฒน�ที่
            บูรณ�ก�รและมีคว�มสมดุลในมิติสังคม สิ่งแวดล้อม และเศรษฐกิจ เพื่อนำ�ไปสู่เป้�หม�ยที่เป็นรูปธรรม คือ
            ก�รสร้�งคว�มเป็นธรรมระหว่�งคนในสังคม  รวมถึงก�รลดคว�มเสี่ยงท�งด้�นสิ่งแวดล้อม  และปัญห�
            คว�มข�ดแคลนของทรัพย�กร ซึ่งจะมุ่งสู่สังคมที่มีระดับคุณภ�พชีวิตที่สูงและมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อย
            ที่สุดไปพร้อมกัน

                    2.3  แนวนโยบายในด้านการบริหารราชการแผ่นดิน
                           ก�รบริห�รร�ชก�รแผ่นดิน  รัฐบ�ลได้กำ�หนดนโยบ�ยพื้นฐ�นที่จะต้องมีก�รส่งเสริมและ
            สนับสนุนให้ประช�ชนมีส่วนร่วมในก�รสงวน  บำ�รุงรักษ�  และใช้ประโยชน์จ�กทรัพย�กรธรรมช�ติและ
            คว�มหล�กหล�ยท�งชีวภ�พอย่�งสมดุล รวมทั้งมีส่วนร่วมในก�รส่งเสริม บำ�รุงรักษ� และคุ้มครองคุณภ�พ
            สิ่งแวดล้อมต�มหลักก�รก�รพัฒน�ที่ยั่งยืน ตลอดจนควบคุมและกำ�จัดภ�วะมลพิษที่มีผลต่อสุขภ�พอน�มัย
            สวัสดิภ�พและคุณภ�พชีวิตของประช�ชน โดยมุ่งให้ระบบเศรษฐกิจของประเทศเป็นแบบเสรีและมีก�รกำ�กับ
            ดูแลให้มีก�รแข่งขันอย่�งเป็นธรรม คุ้มครองผู้บริโภคและป้องกันก�รผูกข�ดตัดตอน ซึ่งห�กพิจ�รณ�แนวนโยบ�ย
            ก�รพัฒน�ประเทศที่ผ่�นม�จะเห็นได้ว่� ก�รว�งแนวนโยบ�ยส่วนใหญ่เป็นก�รพัฒน�ด้�นเศรษฐกิจ ด้�นสังคม
            และด้�นสิ่งแวดล้อมเป็นหลัก ส่วนก�รพัฒน�ด้�นอื่น ๆ จะขึ้นกับสภ�พสังคมของช่วงเวล�นั้น ๆ
   110   111   112   113   114   115   116   117   118   119   120