Page 86 - วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 1 ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม - สิงหาคม 2563)
P. 86

ปีที่ 1 ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม – สิงหาคม 2563)  85




                                                         4

                    ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อม และการพัฒนากฎหมายระหว่างประเทศ

                               ที่เกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมในทางแนวคิดและทฤษฎี


                        พัฒนำกำรของแนวควำมคิดว่ำด้วยควำมสัมพันธ์ระหว่ำงสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อม
                  สำมำรถแบ่งออกได้เป็นอย่ำงน้อย 3 กลุ่มแนวควำมคิด ประกอบด้วย

                        (1) แนวคิดให้สิทธิด้านสิ่งแวดล้อมเป็นอีกหนึ่งประเภทสิทธิที่แยกออกต่างหากจาก
                  สิทธิมนุษยชนประเภทอื่นที่มีก�าหนดไว้แล้ว
                        แนวควำมคิดนี้ค�ำนึงถึงสิทธิด้ำนสิ่งแวดล้อมในฐำนะที่ไม่เชื่อมโยงกับสิทธิมนุษยชนอื่นที่มีอยู่แล้ว
                  มีควำมหมำยเป็นอิสระจำกสิทธิมนุษยชนอื่นตำมควำมหมำยโดยจำรีต และเป็นอีกหนึ่งประเภท

                  สิทธิต่ำงหำกที่อยู่ในกรอบของสิทธิมนุษยชนโดยภำพใหญ่ที่ควรจะต้องได้รับกำรรับรองโดยกลไก
                  ระหว่ำงประเทศ แนวคิดนี้ปรำกฏตำมตรำสำรที่ได้มีกำรพัฒนำขึ้นมำรองรับแล้ว เช่น ตำมข้อ 11 ของ
                  พิธีสำรซำนซัลวำดอร์ (San Salvador Protocol) ของอนุสัญญำอเมริกันว่ำด้วยสิทธิมนุษยชน ที่ได้รับ
                  ควำมเห็นชอบในปี พ.ศ. 2531 และมีผลใช้บังคับในเดือนพฤศจิกำยน พ.ศ. 2542 ซึ่งเป็นตัวอย่ำงที่ดีที่สำมำรถ

                  น�ำมำใช้ในกำรอธิบำยควำมหมำยของสิทธิด้ำนสิ่งแวดล้อมที่แยกออกมำต่ำงหำกเป็นอีกหนึ่งประเภท
                  สิทธิต่ำงจำกสิทธิมนุษยชนประเภทอื่นได้ โดยพิธีสำรได้บัญญัติว่ำ “ทุกคนมีสิทธิที่จะมีชีวิตอยู่ใน
                  สิ่งแวดล้อมที่ดีและมีสิทธิที่จะเข้ำถึงกำรบริกำรสำธำรณะขั้นพื้นฐำนของรัฐ” นอกจำกนี้ ยังมีกฎบัตรของ
                  แอฟริกำที่บัญญัติว่ำ “ทุกคนจะมีสิทธิที่จะได้รับควำมพึงพอใจจำกสิ่งแวดล้อมเพื่อกำรพัฒนำ”

                        ในระดับระหว่ำงประเทศซึ่งเป็นกลไกตำมกรอบของสหประชำชำติ แนวคิดที่ให้ก�ำหนดสิทธิ
                  ด้ำนสิ่งแวดล้อมขึ้นเป็นอีกหนึ่งกลุ่มสิทธิเฉพำะนั้นได้ปรำกฏครั้งแรกในรำยงำนของคณะกรรมกำรโลก
                  ว่ำด้วยสิ่งแวดล้อมและกำรพัฒนำ (World Commission on Environment and Development)
                  หรือรำยงำน Brundtland ซึ่งมีฐำนะเป็นเอกสำรหลักกำรทำงกฎหมำยที่เป็นข้อเสนอว่ำด้วยกำร

                  คุ้มครองสิ่งแวดล้อมและกำรพัฒนำที่ยั่งยืน โดยมีข้อควำมบัญญัติว่ำ “มนุษย์ทุกคนมีสิทธิขั้นพื้นฐำน
                  ในกำรมีสิ่งแวดล้อมเพื่อกำรด�ำรงชีวิตที่ดีเพียงพอต่อกำรมีสุขภำพและควำมเป็นอยู่ที่ดี” ซึ่งในที่สุด
                  ควรได้มีข้อสังเกตด้วยว่ำ ถึงแม้ว่ำสิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดีในฐำนะที่เป็นหนึ่งในประเภทของสิทธิมนุษยชน
                  โดยต่ำงหำกแทบจะไม่ได้มีกำรกล่ำวถึงไว้โดยตรงในเอกสำรดังกล่ำวเลย  แต่องค์ประกอบของสิทธิด้ำน

                  สิ่งแวดล้อมตำมที่กล่ำวถึงก็สำมำรถพบได้ในประเภทของสิทธิตำมที่ได้รับกำรรับรองแล้วตำมปฏิญญำ
                  สำกลว่ำด้วยสิทธิมนุษยชนและกติกำระหว่ำงประเทศด้ำนสิทธิมนุษยชนทั้ง 2 ฉบับด้วย ซึ่งเสมือน
                  เป็นกำรยืนยันว่ำแนวคิดว่ำสิทธิมนุษยชนด้ำนสิ่งแวดล้อมที่เป็นอีกหนึ่งประเภทสิทธิมนุษยชนต่ำงหำก
                  เกิดและเติบโตขึ้นมำจำกแนวคิดสิทธิมนุษยชนแบบดั้งเดิม

                        อย่ำงไรก็ตำม แนวควำมคิดนี้เหมือนจะเป็นแนวควำมคิดที่ใกล้เคียงที่สุดกับปฏิญญำสตอกโฮล์มฯ
                  โดยกำรคุ้มครองสิ่งแวดล้อมได้รับกำรอธิบำยว่ำเป็นเงื่อนไขเบื้องต้นในกำรปฏิบัติตำมหรือกำรเติมเต็ม
                  มำตรฐำนสิทธิมนุษยชนและกำรเข้ำถึงสิทธิมนุษยชนตำมที่ได้รับกำรรับรองอยู่แล้วในระดับสำกล
   81   82   83   84   85   86   87   88   89   90   91