Page 96 - วารสารวิชาการสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 3 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2561)
P. 96
ปีที่ 3 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2561) 95
(ก) ควรครอบคลุมผลกระทบด้านสิทธิมนุษยชนที่องค์กรธุรกิจอาจก่อหรือมีส่วนทำาให้เกิดขึ้น
โดยผ่านกิจกรรมขององค์กรธุรกิจหรืออาจเชื่อมโยงกับการผลิตหรือบริการขององค์กรธุรกิจ โดยอาศัยความ
สัมพันธ์ทางธุรกิจ
(ข) ย่อมมีความต่างกันในเชิงความซับซ้อนตามขนาดขององค์กร ธุรกิจ ความเสี่ยงต่อการละเมิด
สิทธิมนุษยชนที่รุนแรง และสภาพตามธรรมชาติกับบริบทการดำาเนินการขององค์กรธุรกิจ
(ค) ควรดำาเนินการอย่างต่อเนื่อง โดยยอมรับว่าการเสี่ยงต่อการละเมิดสิทธิมนุษยชนอาจเปลี่ยน
ไปตามสถานการณ์และบริบทในการดำาเนินการขององค์กรธุรกิจ
หลักก�รข้อที่ 18 เพื่อที่จะวัดการเสี่ยงภัยในด้านสิทธิมนุษยชน องค์กรธุรกิจควรระบุและประเมิน
ผลกระทบทางลบด้านสิทธิมนุษยชนที่เกิดขึ้นจริงหรือที่น่าจะเกิดขึ้นได้ที่องค์กรธุรกิจอาจจะเข้าไปเกี่ยวข้อง
ไม่ว่าโดยกิจการขององค์กรธุรกิจเอง หรือเป็นผลตามมาของความสัมพันธ์ทางธุรกิจขององค์กรธุรกิจ โดยมี
กระบวนการ ดังนี้
(ก) ประเมินความเสี่ยงโดยผู้เชี่ยวชาญด้านสิทธิมนุษยชนภายในหรือภายนอกที่เป็นอิสระ
(ข) จัดให้มีการปรึกษาหารืออย่างจริงจังกับกลุ่มที่อาจจะได้รับผลกระทบและผู้มีส่วนได้เสียตาม
ความเหมาะสมกับขนาดขององค์กรธุรกิจ สภาพและบริบทของการดำาเนินการ
หลักก�รข้อที่ 19 เพื่อป้องกันหรือลดผลกระทบที่มีผลในทางลบต่อสิทธิมนุษยชน องค์กรธุรกิจ
ควรบูรณาการสิ่งที่ค้นพบจากการประเมินผลกระทบเข้ากับหน้าที่และกระบวนการภายในที่เกี่ยวข้องและดำาเนิน
การตามความเหมาะสม
(ก) การบูรณาการอย่างมีประสิทธิผลต้องมีสิ่งต่อไปนี้
(1) องค์กรธุรกิจต้องมอบหมายให้มีผู้รับผิดชอบที่เหมาะสม ทำาหน้าที่ติดตามผลกระทบด้าน
สิทธิมนุษยชน
(2) กระบวนการตัดสินใจภายใน การจัดสรรงบประมาณ และกระบวนการกำากับดูแล
จะทำาให้มีการสนองตอบที่มีประสิทธิผลต่อผลกระทบดังกล่าว
(ข) การกระทำาที่เหมาะสมจะต่างกันออกไปด้วยเหตุผล ดังต่อไปนี้
(1) องค์กรธุรกิจก่อหรือมีส่วนร่วมในการทำาให้เกิดผลกระทบในทางลบ หรือองค์กรธุรกิจ
เพียงแต่เข้าไปเกี่ยวข้องเพราะถูกโยงโดยตรงกับการดำาเนินการผลิต ผลิตภัณฑ์หรือบริการของธุรกิจที่มีความ
สัมพันธ์ด้วย
(2) อำานาจต่อรองขององค์กรธุรกิจในการแก้ปัญหาและดูแลผลกระทบในทางลบ
