Page 106 - รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการศึกษาเพื่อเตรียมการจัดให้มีสถาบันพัฒนาระบบและองค์ความรู้ด้านสิทธิมนุษยชนภายใต้การกำกับดูแลของ กสม.

89

กสม. จะมีองคความรูเฉพาะดาน ในขณะที่องคความรูดานสิทธิมนุษยชนของสถาบันการศึกษาจะอยูใน
ลักษณะทั่วไป (general) เชน วิธีวิทยาซึ่งเปนองคความรูเฉพาะ human rights debate approach /

human rights lens ดังนั้น องคความรูและวิธีวิทยาที่เปนจุดขายของสถาบันที่แตกตางจากสถาบันการศึกษา
เชนเดียวกับ นักวิชาการสิทธิมนุษยชนอีกทานที่มองวา สถาบันการศึกษาจะเนนที่ทฤษฎี ในขณะที่
สถาบันที่จะจัดตั้งใหมจึงเปนองคกรที่เชื่อมรอยและบูรณาการทฤษฎีและการปฏิบัติเขาดวยกัน สถาบันที่จะ
จัดตั้งใหมจะเปนการสรางหลักสูตรสําหรับ career paths ในบางสาขาอาชีพ เชน เจาหนาที่ราชทัณฑตองจบ

หลักสูตรทางดานสิทธิมนุษยชน เปนตน
บุคลากรอีกทาน เสริมวา เมื่อมีขอเสนอแนะเชิงนโยบายดานสิทธิมนุษยชนไปยังหนวยงานภายนอก
หนวยงานตางๆ เขาใจในหลักการแตไมสามารถนําไปปฏิบัติได เพราะไมมีความรูเฉพาะดานที่จะนําทฤษฎีไปสู
การปฏิบัติ ดังนั้น การจัดตั้งสถาบัน ฯ จะเปนเหมือน “ผูใหคําปรึกษา” ดานสิทธิมนุษยชนใหแกบุคคลและ

หนวยงานภายนอก ในการประยุกตความรูไปสูขั้นปฏิบัติ สถาบันการศึกษาสอนแคขั้นทฤษฎี แตไมไดใหภาพ
ของการนําทฤษฎีไปสูการปฏิบัติ

2.1.3 การวิเคราะห SWOT ของสํานักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติ

บุคลากรจากศูนยขอมูลขาวสารของราชการ สํานักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติ มองวา
กสม. มีกลุมงานที่รวบรวมและเผยแพร “contents” และมีการตรวจสอบเรื่องรองเรียน แตการรายงานการ
ตรวจสอบขอรองเรียนที่ตองเผยแพรไปสูสาธารณะยังมีนอยมาก ในสวนขององคความรูในบางประเด็นนั้นมีอยู
แตกลไกการเผยแพรนั้นลาชา ทําใหการนําความรูไปใชประโยชนในบางครั้งไมสามารถนําไปใชแกไข
สถานการณไดทัน กลาวคือ “องคกรอยากขาย แตไมไดเผยแพรสินคาใหสาธารณะรับรู”

บุคลากรจากสํานักเฝาระวังและประเมินสถานการณสิทธิมนุษยชน เสริมรายละเอียดวา จุดแข็ง คือ
(1) เปนสถาบันดานสิทธิมนุษยชนแหงเดียวของประเทศ กอตั้งมากวา 20 ป จึงมีการสะสมความรูและ
ประสบการณการทํางานดานสิทธิมนุษยชน (2) ความรูดานสิทธิมนุษชนของ กสม. มีความเฉพาะดานมากกวา

ความรูของสถาบันการศึกษา (3) กลุมเปาหมายขององคกรมีความหลากหลาย สําหรับจุดออน คือ (1) มีองค
ความรูแตองคความรูที่มีอยูคอนขางกระจัดกระจายไปตามหนวยงานยอย ยังไมมีพื้นที่กลางในการรวบรวมองค
ความรู (2) ยังไมมีกลไกการเชื่อมโยงประเด็นดานสิทธิมนุษยชนกับหนวยงานอื่น ๆ ที่ขับเคลื่อนประเด็นดาน
สิทธิมนุษยชนไปสูการปฏิบัติ ในขณะที่ โอกาส คือ ยังไมมีสถาบันที่รวบรวมความรูดานสิทธิมนุษยชนที่เปน

สถาบันหลักของชาติ การจัดตั้งสถาบันใหมจึงเปนการอุดชองวางของการขาดสถาบันแหงความรูดานสิทธิ
มนุษย และสุดทาย อุปสรรค คือ ภัยคุกคามรูปแบบใหมๆ เชน การละเมิดสิทธิมนุษยชนดานสิ่งแวดลอม เปน
ตน

2.2 ความคิดเห็น/ความคาดหวังของผูบริหารตอการตั้งสถาบันพัฒนาระบบและองคความรูดานสิทธิ
มนุษยชน

- การแขงขันกันเผยแพรงานดานสิทธิมนุษยชนของสถาบันตางๆ เปนสิ่งดีเพราะมันก็คือเรื่องใน
ชีวิตประจําวัน มีมากก็ไมเปนไร
- งานวิจัยที่จะมาสนับสนุนงานวิชาการของ กสม. คืองานที่เกี่ยวของกับ “สภาพปญหา” สถิติและ

ขอมูลดานตางๆ ขององคกรตางๆ ไมตรงกัน ซึ่งหากขอมูลไมมีความชัดเจน หรือไมตรงกับสภาพความเปนจริง
จะทําใหเกิดความผิดพลาดในกระบวนการนโยบายในทุกมิติได