Page 542 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
P. 542

กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ





               การท�างานด้วยเหตุแห่งความพิการ” มีขอบเขตเฉพาะมิติของการจ้างแรงงานและครอบคลุมเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติ
               เฉพาะเหตุแห่งความพิการ เป็นต้น รูปแบบการบัญญัติกฎหมายลักษณะนี้ อาจเปรียบเทียบได้กับประเทศไทยในปัจจุบัน
               ซึ่งมีหลักการเกี่ยวกับการห้ามเลือกปฏิบัติอยู่ในกฎหมายหลายฉบับ อย่างไรก็ตาม หลังจากกฎหมายห้ามเลือกปฏิบัติ

               ฉบับใหม่ ปี ๒๐๐๙ (Discrimination Act) มีผลใช้บังคับ ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงระบบและรูปแบบการคุ้มครอง
               ความเท่าเทียมกันและการห้ามเลือกปฏิบัติในประเทศสวีเดน โดยกฎหมายใหม่นี้มีลักษณะเป็นกฎหมายฉบับเดียวที่
               ครอบคลุมมิติต่าง ๆ และเหตุต่าง ๆ ของการเลือกปฏิบัติ อันเป็นลักษณะของกฎหมายกลางที่ครอบคลุมการเลือกปฏิบัติ

               โดยรวมของประเทศ  ซึ่งกฎหมายฉบับนี้อาจจัดอยู่ในรูปแบบแรก



                              ฟินแลนด์: ส�าหรับประเทศฟินแลนด์นั้น มีกฎหมายเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับการห้ามเลือกปฏิบัติ (Non-
               Discrimination Act (1325/2014) แต่ก็มิได้เป็นเพียงกฎหมายฉบับเดียว เนื่องจากยังมีกฎหมายอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับ
               หลักความเท่าเทียมกันและการห้ามเลือกปฏิบัติ เช่น



                              - กฎหมายความเท่าเทียมระหว่างหญิงและชาย ก�าหนดหลักการห้ามเลือกปฏิบัติด้วยเหตุแห่งเพศ

               และส่งเสริมความเท่าเทียมกันระหว่างเพศ Act on Equality between Women and Men (609/1986)


                              - กฎหมายอาญา  ก�าหนดความผิดส�าหรับการเลือกปฏิบัติในกรณีเกี่ยวกับการจ้างแรงงานที่มีลักษณะ

               การขู่เข็ญ (Extortionate Work Discrimination)  การยุยงปลุกปั่นด้วยเหตุแห่งเชื้อชาติ (Ethnic Agitation) Criminal
               Code (39/1889)



                              - กฎหมายคุ้มครองผู้บริโภค ก�าหนดห้ามการโฆษณาที่มีเนื้อหาไม่เหมาะสม (Inappropriate
               Marketing) ซึ่งเกี่ยวข้องกับเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติ เช่น เชื้อชาติ



                              ทั้งนี้ กฎหมายห้ามเลือกปฏิบัติได้ก�าหนดความสัมพันธ์ระหว่างกฎหมายห้ามเลือกปฏิบัติอันเป็น
               กฎหมายกลางกับกฎหมายเฉพาะทั้ง ๓ ฉบับดังกล่าวข้างต้นไว้  โดยการเลือกปฏิบัติที่อยู่ภายใต้ขอบเขตกฎหมายเฉพาะ

               ก็ให้ไปใช้กฎหมายเหล่านั้น ส�าหรับกรณีการเลือกปฏิบัติอื่น ๆ ที่ไม่อยู่ภายใต้กฎหมายเฉพาะก็จะตกอยู่ภายใต้กฎหมาย
               ห้ามเลือกปฏิบัตินี้



                              จะเห็นได้ว่า  กฎหมายห้ามเลือกปฏิบัติของฟินแลนด์มีลักษณะเป็นกฎหมายกลางที่ครอบคลุมเหตุแห่ง
               การเลือกปฏิบัติต่าง ๆ ในมิติของการเลือกปฏิบัติต่าง ๆ แต่ในขณะเดียวกัน ก็ยังมีกฎหมายเฉพาะที่วางหลักห้ามเลือก

               ปฏิบัติเกี่ยวข้องกับเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติบางเหตุ หรือมิติของการเลือกปฏิบัติบางด้าน โดยกฎหมายเหล่านี้ใช้ควบคู่
               กันไป กล่าวคือ หากเป็นกรณีเลือกปฏิบัติตามกฎหมายเฉพาะ กฎหมายห้ามเลือกปฏิบัติอันเป็นกฎหมายกลางก็ก�าหนด
               ให้น�ากฎหมายเฉพาะไปปรับใช้













                                                               541
   537   538   539   540   541   542   543   544   545   546   547