Page 537 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
P. 537
ส�ำนักงำนคณะกรรมกำรสิทธิมนุษยชนแห่งชำติ
• เหตุแห่งการเลือกปฏิบัติบางอย่าง กฎหมายต่างประเทศก�าหนดไว้โดยเฉพาะแต่ส�าหรับประเทศไทย
ยังไม่มีการก�าหนดเฉพาะ เช่น ประวัติการกระท�าความผิดทางอาญา เป็นต้น ซึ่งแม้คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
ไม่พบว่าเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนหรือเป็นการเลือกปฏิบัติ อย่างไรก็ตาม เหตุนี้อาจยังเป็นที่ถกเถียงและมีประเด็น
เกี่ยวกับหลักคุณสมบัติความจ�าเป็นส�าหรับงานนั้นด้วย
หากตั้งต้นพิจารณาจากเหตุแห่งการเลือกปฎิบัติบางอย่างที่งานวิจัยนี้น�ามาศึกษา จะท�าให้เชื่อมโยงถึง
ปัญหาในภาพรวมของกฎหมายสิทธิมนุษยชนด้านการห้ามเลือกปฎิบัติของไทย ตัวอย่างเช่น ผลการศึกษาปัญหาของการน�า
“ประวัติอาชญากรรม” มาเป็นเหตุแห่งการปฎิบัติที่แตกต่างกันระหว่างบุคคล ในมิติของการจ้างแรงงานนั้น สะท้อน
ถึงปัญหาทางกฎหมายในภาพรวม ดังนี้
• ประเทศไทยมีกฎหมายครอบคลุมเหตุแห่งการเลือกปฎิบัติบางเหตุ เช่น เพศ เด็ก ความพิการ แต่ขาด
กฎหมายที่ครอบคลุมเหตุแห่งการเลือกปฎิบัติบางอย่าง เช่น ประวัติอาชญากรรม
• ประเทศไทยมีกฎหมายครอบคลุมการเลือกปฎิบัติบางมิติ เช่น แรงงาน การศึกษา ฯลฯ แต่ยังขาด
กฎหมายห้ามเลือกปฎิบัติที่ครอบคลุมบางมิติ เช่น การน�าประวัติอาชญากรรมมาปฎิบัติต่อบุคคลแตกต่างกันในขั้นความ
สัมพันธ์ก่อนสัญญาจ้างแรงงาน
• แม้รัฐธรรมนูญหลายฉบับที่ผ่านมาวางหลักห้ามเลือกปฎิบัติ แต่ส�าหรับกรณีการกล่าวอ้างระหว่าง
เอกชนต่อเอกชนด้วยกันนั้น ยังไม่มีกฎหมายเฉพาะครอบคลุมอย่างเหมาะสม กล่าวคือ ประเทศไทยยังขาดกฎหมาย
ห้ามเลือกปฎิบัติในมิติของภาคเอกชน โดยเฉพาะการกระท�าอันเป็นการเลือกปฎิบัติระหว่างเอกชนต่อเอกชนด้วยกันที่
ครอบคลุมมิติและเหตุแห่งการเลือกปฎิบัติต่าง ๆ ดังเช่น กรณีการเลือกปฎิบัติในขั้นตอนการรับสมัครงานด้วยเหตุแห่ง
ประวัติอาชญากรรม เป็นต้น
ดังนั้น จะเห็นได้ว่ากฎหมายไทยที่เกี่ยวข้องยังไม่ครอบคลุมการเลือกปฏิบัติในขอบเขตของกฎหมายสิทธิ
มนุษยชน เนื่องจากขาดกฎหมายกลางที่จะใช้กับกรณีที่นอกเหนือจากขอบเขตของกฎหมายเฉพาะดังกล่าว อันจะ
น�าไปสู่ข้อเสนอแนะต่อไป
๕.๑.๓ รูปแบบการบัญญัติกฎหมายเกี่ยวกับการเลือกปฏิบัติ (Model of Discrimination Laws)
จากการศึกษาวิเคราะห์หลักกฎหมายต่างประเทศ พบว่ามีรูปแบบการบัญญัติกฎหมายที่แตกต่างกัน
ในการวางกฎเกณฑ์เกี่ยวกับความเท่าเทียมกันและการห้ามเลือกปฏิบัติ ผู้วิจัยจึงได้ท�าการจ�าแนกตัวแบบ (Model)
ของการก�าหนดกฎหมาย โดยพิจารณาจากปัจจัยส�าคัญสองประการ ได้แก่ เหตุแห่งการเลือกปฏิบัติ (Grounds of
Discrimination) และมิติของการเลือกปฏิบัติ (Area of Discrimination) ซึ่งอาจจ�าแนกได้ ๓ รูปแบบหลัก ดังนี้
536
