Page 513 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
P. 513
ส�ำนักงำนคณะกรรมกำรสิทธิมนุษยชนแห่งชำติ
อำจกล่ำวได้ว่ำ ไทย ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ จัดอยู่ในกลุ่มเดียวกันกล่ำวคือ ไม่มีกฎหมำยเฉพำะที่คุ้มครองกำรปฎิบัติ
ต่อบุคคลแตกต่ำงกันด้วยเหตุแห่งกำรสูบบุหรี่ในมิติกำรจ้ำงแรงงำน ซึ่งแตกต่ำงจำกกฎหมำยหลำยมลรัฐในสหรัฐอเมริกำ
ซึ่งมีกำรระบุคุ้มครองเหตุดังกล่ำวไว้ในกฎหมำย
อำจสรุปได้ว่ำ จำกกำรศึกษำกรณีกำรปฎิบัติต่อบุคคลหนึ่งแตกต่ำงจำกบุคคลอื่นในมิติที่เกี่ยวข้องกับกำรจ้ำง
แรงงำน ด้วยเหตุแห่งกำรที่บุคคลนั้นสูบบุหรี่ ในมุมมองของกฎหมำยสิทธิมนุษยชนเกี่ยวกับกำรเลือกปฎิบัติ ท�ำให้เห็นว่ำ
กำรปฎิบัติที่แตกต่ำงด้วยเหตุบำงอย่ำง อำจไม่จัดอยู่ในควำมหมำยของกำรเลือกปฎิบัติตำมกฎหมำยสิทธิมนุษยชนระหว่ำง
ประเทศ ดังเช่นกรณี “กำรสูบบุหรี่” ซึ่งมิได้ปรำกฏในกฎหมำยสิทธิมนุษยชนระหว่ำงประเทศฉบับต่ำง ๆ โดยเฉพำะใน
กรอบของสหประชำชำติ นอกจำกนี้ หำกพิจำรณำกฎหมำยภำยในของต่ำงประเทศที่มีกฎหมำยเฉพำะเกี่ยวกับกำรห้ำม
เลือกปฎิบัติแล้วพบว่ำ บำงประเทศก�ำหนดคุ้มครองให้เหตุดังกล่ำวเป็นเหตุแห่งกำรเลือกปฎิบัติด้วย เช่น กฎหมำยหลำย
มลรัฐของสหรัฐอเมริกำ ในขณะที่บำงประเทศ เช่น ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และไทย มิได้ก�ำหนดคุ้มครองให้เหตุนี้เป็น
เหตุแห่งกำรเลือกปฎิบัติโดยเฉพำะ ดังนั้น กำรปฎิบัติที่แตกต่ำงด้วยเหตุแห่งกำรสูบบุหรี่ เช่น กำรไม่รับบุคคลเข้ำท�ำงำน
ด้วยเหตุที่บุคคลนั้นสูบบุหรี่จึงไม่ถือว่ำเป็นกำรเลือกปฎิบัติอันฝ่ำฝืนต่อกฎหมำย
อย่ำงไรก็ตำม กำรน�ำเหตุ “พฤติกรรมกำรสูบบุหรี่” มำเป็นปัจจัยในกำรตัดสินใจเกี่ยวกับกำรจ้ำงแรงงำนนั้น อำจ
พิจำรณำได้สองแง่มุม กล่ำวคือ ในมุมมองของนำยจ้ำงนั้นอำจมีเหตุผลหลำยประกำร เช่น กำรสูบบุหรี่อำจท�ำให้นำยจ้ำง
ต้องมีต้นทุนมำกขึ้น โดยเฉพำะกรณีที่นำยจ้ำงขององค์กรนั้นจัดให้มีสวัสดิกำรด้ำนกำรรักษำพยำบำลให้กับลูกจ้ำง ดังนั้น
ลูกจ้ำงที่สูบบุหรี่อำจมีแนวโน้มที่จะมีปัญหำสุขภำพและส่งผลต่อต้นทุนของนำยจ้ำงรวมทั้งกำรเจ็บป่วยอำจกระทบต่อ
กำรท�ำงำน นอกจำกนี้ กำรสูบบุหรี่อำจเกี่ยวข้องและกระทบต่องำนบำงอย่ำง เช่น งำนที่ต้องติดต่อกับลูกค้ำ โดยเฉพำะ
ลูกค้ำบำงรำยที่ไม่สูบบุหรี่ ดังนั้น ในแง่นี้จะเกี่ยวข้องกับสิทธิของนำยจ้ำงในกำรคัดเลือกผู้ที่จะมำท�ำงำน อย่ำงไรก็ตำม
ในอีกแง่หนึ่งนั้น กำรน�ำเหตุดังกล่ำวมำก�ำหนดคุณสมบัติที่เกี่ยวข้องกับงำนโดยไม่ค�ำนึงถึงลักษณะงำนแต่ละประเภท
อำจเป็นกำรสะท้อนทัศนคติแบบ “เหมำรวม” ดังนั้น ผู้วิจัยเห็นว่ำ หลักกำรพิจำรณำ “คุณสมบัติอันเป็นสำระส�ำคัญ
และเกี่ยวเนื่องกับงำน” สำมำรถน�ำมำเป็นองค์ประกอบของกฎหมำยเพื่อกำรสร้ำงควำมสมดุลระหว่ำงสิทธิของนำยจ้ำง
ในกำรคัดเลือกผู้ที่จะมำท�ำงำน กับกำรคุ้มครองผู้ถูกเลือกปฎิบัติด้วยเหตุแห่งกำรสูบบุหรี่ โดยกำรพิจำรณำเป็นกรณีไป
ว่ำ กำรสูบบุหรี่มีควำมส�ำคัญและอำจส่งผลกระทบต่อกำรท�ำงำนในต�ำแหน่งงำนนั้นหรือไม่ หำกไม่มีผลกระทบหรือไม่มี
ควำมสัมพันธ์กัน ก็ไม่สำมำรถปฎิบัติต่อบุคคลแตกต่ำงกันด้วยเหตุแห่งกำรสูบบุหรี่
512
