Page 510 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
P. 510
กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
- เลือกปฎิบัติต่อบุคคลในกรณีเกี่ยวกับกำรเลิกจ้ำง กำรจ่ำยค่ำจ้ำง กำรเลื่อนต�ำแหน่ง กำรกระท�ำเกี่ยวกับ
กำรบริหำรงำนบุคคลใด ๆ หรือเงื่อนไขอื่น ๆ หรือกำรให้สิทธิประโยชน์อื่นเกี่ยวกับกำรจ้ำงงำน ด้วยเหตุ
ที่บุคคลนั้นสูบบุหรี่ หรือไม่สูบบุหรี่
- ก�ำหนดเงื่อนไขในกำรท�ำงำน ว่ำบุคคลจะต้องงดเว้นจำกกำรสูบบุหรี่ นอกทำงกำรที่จ้ำง
อย่ำงไรก็ตำม กฎหมำยนี้มิได้ห้ำมมิให้นำยจ้ำงก�ำหนดนโยบำยเกี่ยวกับกำรสูบบุหรี่ในสถำนที่ท�ำงำน (Work-
place) ส�ำหรับนำยจ้ำงที่ฝ่ำฝืนกฎหมำยนี้มีโทษปรับไม่เกิน ๒๕๐ เหรียญส�ำหรับกำรกระท�ำครั้งแรก และไม่เกิน ๕๐๐
เหรียญส�ำหรับกำรกระท�ำครั้งต่อไป
618
กฎหมาย District of Columbia ห้ำมกำรเลือกปฎิบัติในมิติของกำรจ้ำงแรงงำนด้วยเหตุแห่งกำรสูบบุหรี่
(employment discrimination on the basis of tobacco use) โดยวำงหลักว่ำ บุคคลจะต้องไม่ปฏิเสธกำรจ้ำงหรือ
กำรสมัครงำน หรือเลิกจ้ำง หรือเลือกปฎิบัติต่อลูกจ้ำงในกรณีที่เกี่ยวกับเงื่อนไขในกำรท�ำงำน หรือสิทธิประโยชน์ในกำร
จ้ำงงำน ด้วยเหตุที่ผู้สมัครงำน หรือลูกจ้ำงนั้นสูบบุหรี่ อย่ำงไรก็ตำม กฎหมำยมิได้ห้ำมกำรจ�ำกัดบุคคลในกำรก�ำหนด
ข้อจ�ำกัดกำรสูบบุหรี่ในสถำนที่ท�ำงำน ซึ่งรับรองโดยกฎหมำย หรือกรณีกำรจ�ำกัดกำรสูบบุหรี่หรือห้ำมกำรสูบบุหรี่ที่มี
เหตุผลเกี่ยวกับกำรก�ำหนดคุณสมบัติส�ำหรับงำนนั้นด้วยควำมสุจริต (Bona fide Occupational qualification)
619
กฎหมาย Mississippi วำงหลักห้ำมมิให้นำยจ้ำงก�ำหนดเงื่อนไขกำรท�ำงำนให้ลูกจ้ำงต้องงดเว้นจำกกำร
สูบบุหรี่ระหว่ำงเวลำที่มิใช่เวลำท�ำงำน (Nonworking hours) นอกจำกนี้ ยังวำงหลักว่ำกำรที่นำยจ้ำงไม่ว่ำภำครัฐหรือ
เอกชนก�ำหนดเงื่อนไขกำรจ้ำงงำนว่ำ ลูกจ้ำงหรือผู้สมัครงำนจะต้องงดเว้นกำรสูบบุหรี่ระหว่ำงเวลำที่มิใช่เวลำท�ำงำนนั้น
เป็นกำรกระท�ำที่มิชอบด้วยกฎหมำย ทั้งนี้ ภำยใต้เงื่อนไขว่ำบุคคลที่สูบบุหรี่นั้นมิได้ละเมิดกฎหมำยอื่นที่ก�ำหนด
หลักเกณฑ์เกี่ยวกับกำรสูบบุหรี่
จำกกฎหมำยระดับมลรัฐของหลำยมลรัฐในสหรัฐอเมริกำ มีประเด็นวิเครำะห์ ดังนี้
หลำยมลรัฐก�ำหนดให้เหตุ “กำรสูบบุหรี่” เป็นเหตุแห่งกำรเลือกปฎิบัติเฉพำะประกำรหนึ่ง ซึ่งเหตุนี้มีลักษณะ
คล้ำยกับ “ประวัติอำชญำกรรม” ดังที่ได้วิเครำะห์มำแล้ว เนื่องจำกเหตุเหล่ำนี้มิได้มีกำรระบุไว้อย่ำงชัดเจนในกฎหมำย
สิทธิมนุษยชนระหว่ำงประเทศ แต่ปรำกฏว่ำมีกำรระบุไว้ในระดับกฎหมำยภำยในของบำงประเทศ
ส�ำหรับในมิติของกำรห้ำมเลือกปฎิบัติด้วยเหตุแห่งกำรสูบบุหรี่นั้น กฎหมำยก�ำหนดไว้กว้ำงกว่ำกำรจ้ำงแรงงำน
ในขอบเขตควำมสัมพันธ์ตำมสัญญำจ้ำงแรงงำน กล่ำวคือ รวมถึงกำรเลือกปฎิบัติในขั้นตอนกำรสมัครงำน ซึ่งยังไม่อยู่ใน
ฐำนะลูกจ้ำงแต่เป็นเพียงผู้สมัคร (Applicant)
ลักษณะของกำรเลือกปฎิบัติในมิติกำรจ้ำงแรงงำนด้วยเหตุแห่งกำรสูบบุหรี่นั้น อำจจ�ำแนกได้เป็น ๒ กรณี
กล่ำวคือ
กรณีแรก นำยจ้ำงอำจเลือกปฎิบัติต่อบุคคลที่สูบบุหรี่ โดยกำรกระท�ำอันที่ส่งผลในเชิงลบ เช่น เลิกจ้ำง
ก�ำหนดโทษทำงวินัย กำรไม่เลื่อนต�ำแหน่ง
กรณีที่สอง นำยจ้ำงอำจเลือกปฎิบัติต่อบุคคลที่ไม่สูบบุหรี่ โดยกำรกระท�ำอันส่งผลในเชิงบวก เช่น เลื่อนขั้น
เลื่อนต�ำแหน่ง ให้สิทธิประโยชน์อื่นในกำรจ้ำงแรงงำนที่ดีกว่ำ
618 District of Columbia Code Ann. § 7-1703.03
619 Mississippi Code Ann. § 71-7-33
509

