Page 512 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ

กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ

อย่ำงไรก็ตำม จำกกำรศึกษำกฎหมำยไทยที่เป็นอยู่ในปัจจุบันเปรียบเทียบกับกฎหมำยระดับมลรัฐของ
สหรัฐอเมริกำจะพบว่ำ ไทยมิได้มีกำรบัญญัติให้ “กำรสูบบุหรี่” เป็นเหตุแห่งกำรเลือกปฎิบัติโดยเฉพำะในรัฐธรรมนูญ
อีกทั้งยังไม่มีกฎหมำยอื่นที่ห้ำมกำรเลือกปฎิบัติในมิติกำรจ้ำงแรงงำนด้วยเหตุแห่งกำรสูบบุหรี่ นอกจำกนี้ ตำมกฎหมำย

แรงงำนก็มิได้มีกำรบัญญัติหลักกำรห้ำมเลือกปฎิบัติด้วยเหตุแห่งกำรสูบบุหรี่ไว้เช่นเดียวกัน ท�ำให้ไม่มีกฎหมำยที่จะน�ำมำ
ปรับใช้ได้ส�ำหรับกำรคุ้มครองสิทธิของผู้ถูกเลือกปฎิบัติด้วยเหตุนี้ ดังนั้น จึงยังมีกรณีที่แสดงให้เห็นถึงกำรเลือกปฎิบัติใน
มิติกำรจ้ำงแรงงำนด้วยเหตุประกำรนี้อยู่ เช่น กรณีผู้สมัครงำนที่มีคุณสมบัติอันเกี่ยวข้องกับงำนนั้นเหมือนกัน แต่ผู้สมัคร

คนหนึ่งไม่ได้รับกำรคัดเลือกด้วยเหตุเพียงเพรำะว่ำบุคคลนั้นสูบบุหรี่ แม้ไม่ปรำกฏว่ำกำรสูบบุหรี่นั้นมีควำมสัมพันธ์เกี่ยว
เนื่องกับกำรท�ำงำนในต�ำแหน่งดังกล่ำวอย่ำงไร หรือเป็นกรณีกำรน�ำพฤติกรรมกำรสูบบุหรี่นอกเหนือจำกกำรท�ำงำนมำ

เป็นปัจจัยในกำรตัดสินใจเกี่ยวกับกำรจ้ำงแรงงำนของบุคคลนั้น นอกจำกนี้ กำรก�ำหนดคุณสมบัติในประกำศรับสมัคร
งำน เช่น ไม่รับบุคคลที่สูบบุหรี่ หรือ ก�ำหนดคุณสมบัติในลักษณะให้สิทธิพิเศษ เช่น ผู้ไม่สูบบุหรี่จะได้รับกำรพิจำรณำ
เป็นพิเศษ กำรปฎิบัติเหล่ำนี้ก็เป็นกำรปฎิบัติต่อบุคคลแตกต่ำงกันเพียงเพรำะเหตุแห่งกำรสูบบุหรี่ โดยเป็นกำรปฎิบัติที่

แตกต่ำงกันในขั้นตอนก่อนกำรมีควำมสัมพันธ์กันในฐำนะนำยจ้ำง ลูกจ้ำง ตำมกฎหมำยแรงงำน และเป็นกรณีที่ยังไม่มี
กฎหมำยเฉพำะที่ครอบคลุม

หำกเปรียบเทียบกับกฎหมำยประเทศนิวซีแลนด์ในประเด็นกำรเลือกปฎิบัติด้วยเหตุแห่งกำรสูบบุหรี่ พบว่ำ
มีหลักกำรแตกต่ำงกับกฎหมำยระดับมลรัฐในสหรัฐอเมริกำ ทั้งนี้ แม้ว่ำนิวซีแลนด์มีกฎหมำยสิทธิมนุษยชนก�ำหนดห้ำม

กำรเลือกปฎิบัติไว้โดยเฉพำะซึ่งครอบคลุมมิติของกำรจ้ำงแรงงำน โดยมีเหตุแห่งกำรเลือกปฏิบัติที่กฎหมำยระบุไว้ เช่น
620
เพศ สถำนะกำรสมรส ควำมเชื่อทำงศำสนำ สีผิว เชื้อชำติ ควำมพิกำร ฯลฯ แต่ไม่ครอบคลุมถึง “กำรสูบบุหรี่” ดังนั้น
จะเห็นได้ว่ำ นำยจ้ำงสำมำรถปฏิเสธกำรจ้ำงบุคคลใดด้วยเหตุแห่งกำรที่บุคคลนั้นสูบบุหรี่ได้ เนื่องจำกกำรสูบบุหรี่มิใช่เหตุ

แห่งกำรเลือกปฎิบัติที่ได้รับกำรคุ้มครองตำมกฎหมำยสิทธิมนุษยชนของนิวซีแลนด์ จำกข้อมูลเผยแพร่ต่อประชำชนของ
คณะกรรมกำรสิทธิมนุษยชนนิวซีแลนด์ อธิบำยว่ำ “นำยจ้ำงบำงรำยมีทัศนคติในเชิงลบต่อผู้สูบบุหรี่และอำจปฏิเสธกำร
621
จ้ำงบุคคลที่สูบบุหรี่ แม้ว่ำกำรปฏิเสธดังกล่ำวอำจมองว่ำไม่สมเหตุผล แต่ก็ไม่ใช่กำรกระท�ำที่ผิดกฎหมำย (Unlawful)”
เหตุผลของฝ่ำยนำยจ้ำงที่ก�ำหนดคุณสมบัติของบุคคลในกำรรับเข้ำท�ำงำน ในประเด็นนี้กฎหมำยนิวซีแลนด์
มีลักษณะคล้ำยคลึงกับกฎหมำยออสเตรเลีย กล่ำวคือ พระรำชบัญญัติคณะกรรมกำรสิทธิมนุษยชนออสเตรเลีย

ซึ่งก�ำหนดเหตุแห่งกำรเลือกปฎิบัติต่ำง ๆ ไว้ ในมิติของกำรจ้ำงแรงงำน เช่น เชื้อชำติ สีผิว เพศ ศำสนำ ควำมเห็นทำง
622
กำรเมือง ชำติก�ำเนิด หรือต้นก�ำเนิดทำงสังคม แต่ก็มิได้ก�ำหนดให้ “กำรสูบบุหรี่” เป็นเหตุแห่งกำรเลือกปฏิบัติ หำก
เปรียบเทียบกฎหมำยออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ กับกฎหมำยไทยปัจจุบันจะเห็นได้ว่ำ แม้ไทยไม่มีกฎหมำยสิทธิมนุษยชนที่

ก�ำหนดหลักกำรห้ำมเลือกปฎิบัติไว้เฉพำะดังเช่นกฎหมำยของสองประเทศดังกล่ำว แต่เหตุแห่งกำรสูบบุหรี่ก็ไม่ได้รับกำร
คุ้มครองในบริบทของกำรเลือกปฎิบัติตำมกฎหมำยสิทธิมนุษยชนของนิวซีแลนด์และออสเตรเลีย ท�ำให้ผลสุดท้ำยแล้ว

620 Human Rights Act 1993, Section 21
621 Human Rights Commission, Can an employer refuse to hire me if I smoke? Retrieved from https://

www.hrc.co.nz/enquiries-and-complaints/faqs/smoking-and-human-rights/
622 Australian Human Rights Commission Act 1986, Part I, Article 3 (Interpretation)

511