Page 59 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน
P. 59

P a ge  | 47


                       2.1.4 อนุสัญญาตางๆ ในฐานะ Hard Law ทั้งที่ประเทศไทยเปนและไมเปนภาคี ที่มีประเด็น

                       เกี่ยวกับความสัมพันธระหวางมนุษยกับสิ่งแวดลอม


                       ปฏิญญาสตอกโฮลมและปฏิญญาริโอมีฐานะเปนเพียงตราสาร Soft Law และไมมีการกําหนด

               พันธกรณีสําหรับรัฐภาคี แตปฏิญญาทั้งสองฉบับก็มีบทบาทสําคัญและเปนรากฐานของกรอบแนวคิดในการ
               พัฒนามาเปนอนุสัญญาตางๆ เกี่ยวกับสิ่งแวดลอมซึ่งมีฐานะเปน Hard Law สําหรับประเด็นสิทธิมนุษยชนและ

               สิ่งแวดลอมในระดับกติกาสากลระหวางประเทศ ปจจุบันยังไมมีสนธิสัญญาระหวางประเทศเกี่ยวดวยสิทธิ
               มนุษยชนที่ไดรับรองสิทธิในสิ่งแวดลอมไวเปนการเฉพาะ มีแตเพียงความตกลงในระดับภูมิภาคที่ไดมีการ

               รับรองสิทธิในสิ่งแวดลอมในฐานะเปนสิทธิมนุษยชนประเภทหนึ่ง กลาวคือ กฎบัตรแอฟริกันวาดวยสิทธิ

               มนุษยชนและสิทธิของประชาชน (The African Charter on Human and Peoples’ Rights) และพิธีสาร
               เพิ่มเติมอนุสัญญาวาดวยสิทธิมนุษยชนแหงอเมริกาเกี่ยวกับสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม (The

               Additional Protocol to the American Convention on Human Rights in the Area of Economic,

               Social, and Cultural Rights)


                        ทั้งนี้ หากพิจารณาประเด็นสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดลอมในบริบทของอนุสัญญาระหวางประเทศวา

               ดวยสิ่งแวดลอม จะพบวาอนุสัญญาเกี่ยวกับสิ่งแวดลอมสวนใหญจะรับเอาหลักการในเรื่องความสัมพันธ
               ระหวางมนุษยและสิ่งแวดลอมมาจากปฏิญญาสตอกโฮลมและปฏิญญาริโอ โดยยังไมมีการรับรองสิทธิใน

               สิ่งแวดลอมอันเปนสิทธิเชิงเนื้อหาไวโดยตรง และแมอนุสัญญาตางๆ จะมีฐานะเปน Hard Law ซึ่งมีผลกําหนด
               พันธกรณีใหแกรัฐภาคี แตประเด็นในเรื่องความสัมพันธระหวางมนุษยหรือสิทธิของมนุษยและสิ่งแวดลอมจะ

               ถูกบัญญัติไวเพียงในลักษณะของหลักการ และมักปรากฏอยูในสวนอารัมภบทหรือ Preamble มากกวาที่จะมี

               การกําหนดเปนพันธกรณีใหรัฐภาคีในอันที่จะตองคุมครองสิ่งแวดลอมเนื่องจากมีความสําคัญหรือมีความ
               เชื่อมโยงกับสิทธิของมนุษย



                        ตัวอยางของอนุสัญญาระหวางประเทศวาดวยสิ่งแวดลอมที่มีการกลาวถึงความสัมพันธระหวาง
               มนุษยและสิ่งแวดลอม ไดแก



                       2.1.4.1 Convention on Wetlands of International Importance especially as
                       Waterfowl Habitat (Ramsar Convention)



                       อนุสัญญาฉบับนี้เปนอนุสัญญาระหวางประเทศวาดวยสิ่งแวดลอมในดานธรณีภาค กลาวคือ เกี่ยวของ
               กับการคุมครองพื้นที่ชุมน้ํา โดยใน Preamble ของอนุสัญญาไดกลาวถึงความตระหนักรวมกันในความ
   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64