Page 282 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน
P. 282

232 | P a g e




               สิทธิที่จะมีชีวิตอยูในสิ่งแวดลอมที่ดี (Right to Live in Good Environment) สิทธิในสิ่งแวดลอมที่ดีเปนสิทธิ

               ที่รับรองถึงคุณภาพที่ดีของสิ่งแวดลอม ซึ่งในภาษาอังกฤษ คําวา “ดี” อาจมีที่ใชหลายคํา แตทุกคําลวนมี
               ความหมายไปในทิศทางเดียวกัน เชน คําวา Good, Healthy, Clean, Safe, Adequate, Harmonious,

               Balanced, Desirable อยางไรก็ตาม การรับรองคุณภาพดังกลาวอาจไมไดทําโดยตรง แตทําโดยผานการ

               รับรองเรื่องอื่นโดยออมในรูปของการรับรองสิทธิในชีวิต (Right to Life) หรือสิทธิในสุขภาพ (Right to

               Health) ดังจะเห็นไดจากกรณีของสิทธิที่จะมีชีวิตอยูในสิ่งแวดลอมที่ดีก็คือสิทธิในชีวิตนั่นเอง แตเปนสิทธิใน

               ชีวิตที่ตองมีเงื่อนไขอยูในสิ่งแวดลอมที่ดี ซึ่งอาจเปนหนาที่ของรัฐที่ทําใหเกิดสภาพแวดลอมที่ดี หรือเปนหนาที่
               ทั้งของรัฐและประชาชนในการรวมกันใหเกิดสภาพแวดลอมที่ดีดังกลาว


                        จากตัวอยางที่นํามาศึกษา ประเทศที่เขียนในรูปแบบของสิทธิเชิงเนื้อหาประเภทสิทธิใน

               สิ่งแวดลอมที่ดี กรณีภูมิภาคยุโรป ไดแก โปรตุเกส สเปน รัสเซีย เบลเยี่ยม กรณีภูมิภาคอเมริกา ไดแก บราซิล

               โคลอมเบีย อารเจนตินา กรณีภูมิภาคแอฟริกา ไดแก เบนิน บูรกินาฟาโซ มาลี คองโก โตโก เอธิโอเปย ชาด

               แอฟริกาใต ไนจีเรีย ไนเจอร สวนประเทศที่เขียนในรูปแบบของสิทธิเชิงเนื้อหาประเภทสิทธิที่จะมีชีวิตอยูใน

               สิ่งแวดลอมที่ดี กรณีภูมิภาคยุโรป ไดแก ตุรกี ลัตเวีย กรณีภูมิภาคอเมริกา ไดแก ชิลี เอลซัลวาดอร เอกวาดอร
               กรณีภูมิภาคแอฟริกา ไดแก โมซัมบิก แองโกลา ซีเชลส


                          ในการพิจารณาของศาล สิทธิเชิงเนื้อหาตองการใหศาลประเมินวาสิ่งแวดลอมคืออะไรเพื่อ

               พิจารณาวาสิ่งแวดลอมดังกลาวนั้นดี สะอาด ปลอดภัย หรือไม หรือสอดคลอง สมดุล หรือเปนที่พึงปรารถนา

               กับสิ่งแวดลอมหรือไม ตางจากสิทธิเชิงกระบวนการที่ศาลเพียงแตชี้วาไดมีการใชกระบวนการบางอยางในการ

               ตัดสินใจหรือไมเทานั้น หากพิจารณาในเชิงบทบาทของศาลกับการใชสิทธิทั้งสองประเภท จะพบวา ศาลที่ตอง

               พิจารณาสิทธิเชิงเนื้อหาจะมีบทบาทเชิงรุกมากกวา เนื่องจากจะตองตีความคํานิยามของสิทธิในสิ่งแวดลอมที่ดี
               ซึ่งมีความยากกวา สวนศาลที่ตองพิจารณาสิทธิเชิงกระบวนการจะมีบทบาทนอยกวา แตก็อาจมีความ

               เหมาะสมมากกวาในแงของการถวงดุลอํานาจกับฝายบริหาร


                       2) การเขียนในรูปแบบของสิทธิเชิงกระบวนการ (Procedural Rights) ซึ่งสามารถจําแนกออกได

               เปน 3 ประเภทของสิทธิดังกลาว คือ สิทธิในการเขาถึงขอมูลขาวสาร สิทธิในการมีสวนรวมสาธารณะในการ

               ตัดสินใจ และสิทธิในการเขาถึงความยุติธรรมในคดีสิ่งแวดลอม ประเทศที่เขียนสิทธิเชิงกระบวนการเพื่อรองรับ

               การปกปองสิ่งแวดลอมไวในรัฐธรรมนูญมักเปนประเทศที่อยูในยุโรปตะวันออกและลาตินอเมริกา จากตัวอยาง
               ที่นํามาศึกษา ประเทศในยุโรปที่เขียนในรูปแบบของสิทธิเชิงกระบวนการ ไดแก ลัตเวีย สโลวะเกีย รัสเซีย

               มอลโดวา เบลารุส อาเซอรไบจาน ยูเครน และโปแลนด ทั้งนี้ จํานวนประเทศที่เขียนรัฐธรรมนูญในรูปแบบ

               ของสิทธิเชิงกระบวนการจะมีนอยกวาประเทศที่เขียนรัฐธรรมนูญในรูปแบบของสิทธิเชิงเนื้อหา อาจเปนเพราะ

               สิทธิเชิงกระบวนการไมไดรับรองระดับของการปกปองสิ่งแวดลอมเปนการเฉพาะโดยตรง จึงมีความเขาใจวา
   277   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287