Page 250 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

200 | P a g e

ตราสารสิ่งแวดลอม เนื้อหาสาระที่เกี่ยวของกับสิทธิมนุษยชน
ระหวางประเทศ

มลพิษ

มาตรา 10 การใหการศึกษาถือเปนสิ่งสําคัญที่จะเปนเครื่องมือในการคุมครอง
พันธกรณีตางๆ

5 เอกสาร “The Future มาตรา 1 กําหนดใหทําใหแนในวาการสงเสริมความยั่งยืนทางเศรษฐกิจ
We Want” ใน ก า ร สังคมและสิ่งแวดลอมในอนาคตเปนการกระทําเพื่อชนยุคปจจุบันและอนาคต

ประชุมสหประชาชาติริ มาตรา 2 กําหนดใหมีการคุมครองสิทธิมนุษยชนรวมถึงสิทธิในการพัฒนา

โอ+20 วาดวยการ ตามที่กําหนดในหลักการขอที่ 3 แหงปฏิญญาริโอ 1992
พัฒ นาที่ยั่งยืน ค.ศ.

2012

ตราสารสิ่งแวดลอมระหวางประเทศที่ไมมีผลผูกพันรัฐหรือ Soft Law นั้นถือไดวามีการเชื่อมโยงของ
คําวา “สิทธิในสิ่งแวดลอม” คอนขางชัดเจนโดยเริ่มตนตั้งแต ปฏิญญาแหงที่ประชุมสหประชาชาติวาดวย

สิ่งแวดลอมของมนุษย ค.ศ. 1972 (ปฏิญญาสตอกโฮลม) ซึ่งระบุวา “มนุษยมีสิทธิขั้นพื้นฐานในการมีชีวิตที่มี

เสรีภาพ มีความเสมอภาค และมีเงื่อนไขที่เพียงพอในสภาพแวดลอมที่มีคุณภาพที่ทําใหชีวิตมีศักดิ์ศรีและมี

ความเปนอยูที่ดี และมนุษยจะตองรับผิดชอบในการปกปองและปรับปรุงสิ่งแวดลอมเพื่อคนรุนปจจุบันและคน

รุนอนาคต” แตมิไดกลาววาสิทธิในสิ่งแวดลอมจะเปนสิทธิมนุษยชนหรือสิทธิอื่นที่สมควรตองไดรับความ
คุมครองในระดับใด นอกจากนี้ สิทธิที่ปฏิญญาสตอกโฮลมไดรับรองสิทธิดังกลาวนี้ในฐานะที่เปนสิทธิของ

ปจเจกบุคคลมากกวาสิทธิเชิงกลุมซึ่งสามารถสังเกตไดจากถอยคําที่ใชวา “Man” ในลักษณะที่เปนนาม

เอกพจนทางภาษาอังกฤษจึงหมายถึง ปจเจกบุคคลคนหนึ่งๆ

ปฏิญญาริโอวาดวยสิ่งแวดลอมและการพัฒนา ค.ศ. 1992 ไมไดรับรองสิทธิในสิ่งแวดลอมดังเชน

ปฏิญญาสตอกโฮลม แตไดกลาวถึงสิทธิขางเคียง เชน สิทธิในสุขภาพ และสิทธิเชิงกระบวนการตางๆ ที่จําเปน

อยางยิ่งที่จะตองมีการคุมครองเพื่อใหการคุมครองสิ่งแวดลอมประสบผลสําเร็จลุลวงไปไดดวยดี นอกจากนี้ตรา
สารสิ่งแวดลอมระหวางประเทศยังกําหนดหลักการในเรื่องของความยุติธรรมระหวางมนุษยในยุคตางๆ และ

หลักในเรื่องการเปนมรดกทางวัฒนธรรมของมวลมนุษยชาติ รวมถึงหลักความรับผิดชอบที่แตกตางกันของ

ประเทศพัฒนาแลวและประเทศกําลังพัฒนา ซึ่งเปนหลักการที่ปรากฏอยูในกฎหมายสิ่งแวดลอมระหวาง

ประเทศ