Page 245 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน
P. 245

P a ge  | 195




                ตราสารสิ่งแวดลอมระหวาง                เนื้อหาสาระที่เกี่ยวกับของกับสิทธิมนุษยชน
                ประเทศที่มีผลผูกพันรัฐภาคี

                                           มาตรา 2 กําหนดใหรัฐจะตองควบคุมกาซเรือนกระจกภายในกําหนดเวลา

                                           เพื่อทําใหแนใจวาผลผลิตทางอาหารจะมีการพัฒนาทางเศรษฐกิจไดอยาง
                                           ยั่งยืนตอไป

                                           มาตรา 3 กําหนดใหภาคีมีหนาที่คุมครองระบบภูมิอากาศเพื่อประโยชนของ
                                           ชนปจจุบันและอนาคตชน ซึ่งคนในอนาคตควรเปนผูถือสิทธิตามกฎหมายใน

                                           การไดรับการปกปองคุมครอง

                                           มาตรา 4 กําหนดใหสงเสริมการศึกษา อบรม ความตระหนักสาธารณะใน
                                           การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

                                           มาตรา 6 กําหนดใหประชาชนมีสิทธิในการเขาถึงขอมูลขาวสารเกี่ยวกับการ

                                           เปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
              13  พิธีสารเกียวโตแหง       กําหนดเนนหลัก Common But Differentiated Responsibility ให

                   อนุสัญญาสหประชาชาติ     ประเทศพัฒนาแลวมีความรับผิดชอบมากกวาประเทศกําลังพัฒนา (มาตรา

                   วาดวยการเปลี่ยนแปลง   10) และการนําหลักการพัฒนาอยางยั่งยืนมาใชอยางจริงจังมากขึ้น โดยเนน
                   สภาพภูมิอากาศ ค.ศ.      ความสัมพันธระหวางการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศกับการพัฒนา

                   1997                    เศรษฐกิจ (มาตรา 2)
              14  อนุสัญญาวาดวยความ คําปรารภของอนุสัญญาฉบับนี้ ใหความสําคัญเกี่ยวกับการอนุรักษความ

                   หลากหลายทางชีวภาพ  หลากหลายทางชีวภาพอันเปนสมบัติรวมกันของมวลมนุษยชาติ

                   ค.ศ. ค.ศ. 1992            อนุสัญญาฉบับนี้วางหลักการตางๆ  เกี่ยวกับสิ่งแวดลอมไวมากมายเชนกัน
                                           ไมวาจะเปนหลักสมบัติรวมกันของมนุษย หรือหลักผลประโยชนของคนใน

                                           ยุคปจจุบันและยุคอนาคต หลักการพัฒนาอยางยั่งยืน  เชน
                                              มาตรา 13 กําหนดการเขาถึงทรัพยากรพันธุกรรมและการแบงปน

                                           ผลประโยชนที่เกิดขึ้นจากการใชประโยชนทรัพยากรพันธุกรรมอยางเทา

                                           เทียมและยุติธรรม
                                               มาตรา 13, 14, 17 กําหนดเกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนขอมูลระหวางภาคี

                                           และการสงเสริมใหเกิดความรูความเขาใจเกี่ยวกับความหลากหลายทาง

                                           ชีวภาพ ความตระหนักสาธารณะเกี่ยวกับการอนุรักษและการใชความ
                                           หลากหลายทางชีวภาพอยางยั่งยืน

                                              มาตรา 15 กําหนดใหมีการคุมครองชนพื้นเมืองและทองถิ่นเกี่ยวกับการ

                                           เปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
              15  พิธีสารคารตาเฮนาวาดวย พิธีสารฉบับนี้ กําหนดใหรัฐทําใหแนใจวามีความปลอดภัยในการเปลี่ยนมือ
   240   241   242   243   244   245   246   247   248   249   250