Page 87 - รายงานการศึกษาวิจัย เรื่อง การมีส่วนร่วมของประชาชนในการกำหนดแนวเขตที่ดินของรัฐ
P. 87

ต้องมีการแสดงส�าเนาบัตรประชาชนที่เข้าชื่อ เป็นต้น นอกจากนี้กระบวนการในการพิจารณาร่าง

               ข้อบัญญัติของสภาท้องถิ่นที่เสนอโดยประชาชนไม่มีหลักเกณฑ์การพิจารณาที่แน่นอน สภาท้องถิ่น

               สามารถไม่รับหลักการร่างข้อบัญญัติดังกล่าว โดยไม่จ�าเป็นต้องชี้แจงว่าเหตุใดจึงไม่รับหลักการ เป็นต้น

                              (๔) กฎหมายในปัจจุบันที่ใช้อยู่เป็นกฎหมายฉบับเก่า เกิดขึ้นก่อนที่จะมีการใช้รัฐธรรมนูญ

               พุทธศักราช ๒๕๔๐ และพุทธศักราช ๒๕๕๐ ทั้งระบบการปกครองแบบการบริหารราชการส่วนกลาง

               ส่วนภูมิภาคและส่วนท้องถิ่น ซึ่งเป็นระบบของราชการทั้งสิ้น ท�าให้โครงสร้างไม่เกื้อหนุนให้ประชาชน

               สามารถเข้าไปมีส่วนร่วมได้เลย แม้แต่ในระบบขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเอง ที่มุ่งหาเสียงและท�าให้

               ประชาชนพอใจในช่วงระยะเวลาหนึ่ง หรือในหมู่ประชาชนจ�านวนหนึ่งเท่านั้น


                              (๕) ปัญหาการมีองค์กรที่ท�างานส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนที่มี
               จ�านวนมากในเชิงปริมาณแต่ขาดคุณภาพ โดยเราจะพบว่าคนในระดับต�าบล หมู่บ้าน ล้วนแล้วแต่มี

               ต�าแหน่ง หน้าที่ ในการท�างานในระดับหมู่บ้าน บางหมู่บ้านชาวบ้านเป็นกรรมการมากจนจ�าไม่ได้ว่า

               จะมีประชุมเรื่องอะไร ซึ่งจริง ๆ แล้วการมีส่วนร่วมทางการเมืองนั้นเป็นเรื่องของมิติด้านคุณภาพของ

               การศึกษาของประชาชนและจิตส�านึกของการมีส่วนร่วม มากกว่ามิติด้านกฎหมายว่าจะออกกฎหมายให้

               เกิดการบังคับพลเมืองให้เข้าไปมีส่วนร่วมแต่เพียงอย่างเดียว


                              (๖) กฎหมายด้านการมีส่วนร่วม การเข้าถึงข้อมูลข่าวสาร และการกระจายอ�านาจ แยกออก

               จากกัน และแยกหน่วยงานในการดูแลรับผิดชอบ

               (กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น, 2552)


                       จ�กก�รศึกษ�ถึงกฎหม�ยที่เกี่ยวข้องกับก�รบริห�รจัดก�รที่ดินของหน่วยง�นหลักในก�ร

               บริห�รจัดก�รที่ดินโดยตรง  ปัญห�อุปสรรคและแนวท�งแก้ไข  และกฎหม�ยที่เกี่ยวข้องกับ

               สิทธิมนุษยชนและก�รมีส่วนร่วมของประช�ชน สรุปได้ดังนี้

                       กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการที่ดินของหน่วยงานหลักในการบริหารจัดการที่ดิน ที่มี

               การก�าหนดขอบเขตโดยแผนที่แนบท้ายหรืออื่นๆ ที่เกี่ยวข้องที่ส�าคัญในการก�าหนดแนวเขตกระทบ

               สิทธิ ในที่ดินของประชาชน ได้แก่ พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ. ๒๔๙๗ ของกรมที่ดิน

               พระราชบัญญัติจัดที่ดินเพื่อการครองชีพ พ.ศ.๒๕๑๑ ของกรมส่งเสริมสหกรณ์ และกรมพัฒนาสังคม

               และสวัสดิการ พระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ.๒๕๑๘ ของส�านักงานการปฏิรูป

               ที่ดิน เพื่อเกษตรกรรม พระราชบัญญัติป่าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ และพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ

               พ.ศ.๒๕๐๗ ของกรมป่าไม้ พระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ.๒๕๐๔ และพระราชบัญญัติสงวนและ

               คุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ.๒๕๓๕ ของกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช และพระราชบัญญัติ






        ๘๖     การมีส่วนร่วมของประชาชนในการก�าหนดแนวเขตที่ดินของรัฐ
   82   83   84   85   86   87   88   89   90   91   92