Page 309 - รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ

ผ - | ๑๗๓

ถูกฟ้องคดีระบุเพียง ๒ ไร่ ๒ งาน ๕๙ ตารางวา และระบุรายการทรัพย์สินที่ถูกเวนคืนไม่ครบถ้วน โดยไม่ได้ระบุบ้านพัก

คนงาน ขนาด ๕ x ๓ ตารางเมตร จํานวน ๑ หลัง ต้นมะขามขนาดใหญ่ จํานวน ๑ ต้น ต้นน้อยหน่า จํานวน ๒ ต้น ต้น
มะพร้าว จํานวน ๕ ต้น ดังนั้น เมื่อเจ้าหน้าที่ของผู้ถูกฟ้องคดีได้มีหนังสือ ที่ กษ ๐๓๒๔.๑๔/๒๓๑ ลงวันที่ ๑๑

กุมภาพันธ์ ๒๕๔๘ แจ้งให้ผู้ฟ้องคดีไปรับเงินค่าทดแทน ผู้ฟ้องคดีเห็นว่าเนื้อที่ที่ดินและรายการทรัพย์สินไม่ถูกต้อง จึงไม่

ไปรับเงินค่าตอบแทน และได้มีหนังสือลงวันที่ ๒๓ มีนาคม ๒๕๔๘ อุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและ

สหกรณ์ เพื่อขอค่าทดแทนทรัพย์สินเพิ่ม ต่อมาเจ้าหน้าที่ผู้ถูกฟ้องคดีได้มีหนังสือลงวันที่ ๑๒ กรกฎาคม ๒๕๔๘ แจ้ง

การวางเงินและมีหนังสือลงวันที่ ๑๔ กรกฎาคม ๒๕๔๘ แจ้งการเข้าครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของผู้ฟ้องคดี นอกจากนั้น

เจ้าหน้าที่ของผู้ถูกฟ้องคดียังได้ทําลายรั้วลวดหนามของผู้ฟ้องคดีจํานวน ๒๐ ต้น จึงขอให้ผู้ถูกฟ้องคดีจ่ายเงินค่าทดแทนใน

ส่วนของรั้วลวดหนามดังกล่าวต้นละ ๒๕๐ บาท รวมเป็นเงินค่าทดแทนในส่วนนี้จํานวน ๕,๐๐๐ บาท
ส่วนทําเลที่ตั้งที่ดินตาม น.ส.๓ เลขที่ ๕๙ นั้น มีคลองล้อม ๓ ด้าน คือ ด้านทิศเหนือ ทิศใต้ และทิศ

ตะวันออก และยังติดกับที่ดินของ นางกุศล วรรณเกื้อ และที่ดินตาม น.ส.๓ เลขที่ ๒๔๔ ซึ่งเป็นที่ดินของผู้ฟ้องคดี และมี

ถนนสายบ้านปลายทอน - บ้านบางดี ตัดผ่านที่ดินตาม น.ส. ๓ เลขที่ ๒๔๔ ดังนั้น การที่ผู้ถูกฟ้องคดีวินิจฉัยว่า ที่ดินของผู้

ฟ้องคดีไม่ติดถนนจึงไม่ถูกต้อง และที่ดินแปลงดังกล่าวได้มาจากการขายทอดตลาด โดยสํานักงานบังคับคดีจังหวัด

นครศรีธรรมราช ซึ่งมีการประมูลแข่งขันราคา จึงเป็นราคาที่เหมาะสมและเป็นธรรม และเป็นราคาซื้อขายกันตามปกติใน
ท้องตลาดของอสังหาริมทรัพย์ที่ถูกเวนคืน ซึ่งสูงกว่าราคาประเมินทุนทรัพย์ฯ ที่ผู้ถูกฟ้องคดีใช้ในการกําหนดค่าทดแทน

ให้แก่ผู้ฟ้องคดี นอกจากนั้น นาย Robert B. Ross ได้มีหนังสือฉบับลงวันที่ ๒๘ กันยายน ๒๕๔๘ ขอซื้อในราคา ๘ ล้าน

บาท และผู้ถูกฟ้องคดี ยังได้ตกลงซื้อขายที่ดินรายนางกุศล วรรณเกื้อ ซึ่งอยู่ติดกับที่ดินของผู้ฟ้องคดีในราคาไร่ละ

๖๐๐,๐๐๐ บาท การที่ผู้ฟ้องคดีขอเงินค่าทดแทนที่ดินที่ถูกเวนคืนไร่ละ ๓๐๐,๐๐๐ บาท ไม่ได้เป็นราคาที่สูงเกินจริง

ส่วนกรณีที่ดินที่ถูกเวนคืนเนื้อที่ ๓ งาน ๖๓ ตารางวา นั้น เป็นที่ดินแปลงเดียวกันกับที่ดินตาม น.ส. ๓
เลขที่ ๕๙ ของผู้ฟ้องคดี และไม่มีสภาพเป็นป่าชายเลนแต่เป็นที่สวนและนากุ้งทั้งแปลง ซึ่งผู้ฟ้องคดีเป็นโจทย์ฟ้องนาย

ดํารงเป็นจําเลยต่อศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช และศาลได้มีคําพิพากษาแล้ว จึงขอให้ผู้ถูกฟ้องคดีจ่ายเงินค่าทดแทนที่ดิน

ในส่วนนี้ให้แก่ผู้ฟ้องคดี ส่วนกรณีที่ผู้ฟ้องคดี ขอให้ผู้ถูกฟ้องคดีกําหนดค่าทดแทนบ้านชั้นเดียว ขนาด ๘ x ๙ ตารางเมตร

จํานวน ๑ หลัง นั้น เนื่องจากบ้านดังกล่าวนอกจากจะอยู่ใกล้แนวเขตคลองชลประทานแล้ว โครงสร้างของบ้านไม่ได้มีการ

ฝังเสาเข็ม เนื่องจากไม่ได้ก่อสร้างมาเพื่ออยู่ติดแนวคลอง ประกอบกับพื้นที่บริเวณดังกล่าวเป็นดินทรายจับตัวกันอย่าง

หลวม ๆ จึงมีโอกาสพังทลายหรือเสียหายจากการทํางานของเครื่องจักร และการกัดเซาะของน้ําได้ ผู้ถูกฟ้องคดี จึงควร

เวนคืนด้วย เพื่อความปลอดภัยของผู้อยู่อาศัย แต่หากไม่สามารถกําหนดเงินค่าทดแทนให้ได้ ก็ขอให้สร้างทํานบ
คอนกรีตกั้นน้ํา เพื่อป้องกันการพังทลายของตลิ่งในบริเวณดังกล่าว

ผู้ถูกฟ้องคดีให้การเพิ่มเติม สรุปความว่า ที่ดินตาม น.ส.๓ เลขที่ ๕๙ นั้น ผู้ฟ้องคดีซื้อมาจากการขาย

ทอดตลาด พร้อมกับที่ดินตาม น.ส.๓ เลขที่ ๒๔๔ และแม้ว่าที่ดินตาม น.ส.๓ เลขที่ ๒๔๔ อยู่ติดถนนสายบ้านปลายทอน -

บ้านบางดี แต่บริเวณที่ดิน ในส่วนที่ถูกเวนคืนเป็นที่ดินไม่ติดถนนมีราคาประเมินทุนทรัพย์ฯ ไร่ละ ๕๐,๐๐๐ บาท แต่ผู้ถูก

ฟ้องคดีจ่ายเงินค่าทดแทนให้ไร่ละ ๘๐,๐๐๐ บาท จึงเหมาะสมและเป็นธรรมกับผู้ฟ้องคดีและสังคมแล้ว ส่วนบ้านพัก

รายงานฉบับสมบูรณ์ “โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการบริหารจัดการทรัพยากรน้ํา”