Page 303 - รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ
P. 303
ผ - | ๑๖๗
ทดแทนนั้น ได้แก่ การคืนทรัพย์สินอันผู้เสียหายต้องเสียไป เพราะละเมิด หรือใช้ราคาทรัพย์สินนั้น รวมทั้งค่าเสียหาย
อันจะพึงบังคับให้ใช้ เพื่อความเสียหายใด ๆ อันได้ก่อขึ้นนั้น ด้วยข้อเท็จจริงรับฟังได้ตามแผนที่พิพาทที่สํานักงานที่ดิน
จังหวัดหนองบัวลําภู ยื่นต่อศาลว่า ที่ดินของผู้ฟ้องคดีตามโฉนดที่ดิน เลขที่ ๒๓๓๘๙ ถูกทําเป็นถนนเลียบลําน้ําพะเนียง
เนื้อที่ ๒๒ ตารางวา และโฉนดที่ดินเลขที่ ๒๓๓๙๐ ถูกขุดลอกเป็นลําน้ําพะเนียง เนื้อที่ ๑ ไร่ ๖๖ ตารางวา และถูกทํา
เป็นถนนเลียบลําน้ําพะเนียง เนื้อที่ ๑ ไร่ ๓๕ ตารางวา รวมที่ดินที่ได้รับความเสียหาย เนื้อที่ ๒ ไร่ ๑ งาน ๑ ตารางวา
หรือจํานวน ๙๐๑ ตารางวา และที่ดินของผู้ฟ้องคดีทั้งสองแปลง อยู่ที่ตําบลบ้านขาม อําเภอเมืองหนองบัวลําภู จังหวัด
หนองบัวลําภู มีราคาประเมินทุนทรัพย์ในการจดทะเบียนสิทธิ์ และนิติกรรมระหว่าง ปี พ.ศ. ๒๕๔๗ ถึง พ.ศ. ๒๕๕๐
ตารางวาละ ๑๐๐ บาท เมื่อไม่ปรากฏว่าในช่วงเวลาดังกล่าว มีการซื้อขายที่ดินบริเวณใกล้เคียงที่จะถือว่า ราคาซื้อขาย
ดังกล่าวเป็นราคาซื้อขายปกติในท้องตลาดมาเปรียบเทียบ จึงต้องถือว่าราคาประเมินฯ ของกรมที่ดินเป็นราคาที่
เหมาะสมถูกต้องเป็นธรรม คิดค่าเสียหายให้ผู้ฟ้องคดีตามราคาประเมินฯ ข องกรมที่ดินตารางวาละ ๑๐๐ บาท ที่ดิน
ตามโฉนดที่ดินเลขที่ ๒๓๓๘๙ ถูกรุกล้ําเนื้อที่ ๒๒ ตารางวา เป็นเงินค่าเสียหายจํานวน ๒,๒๐๐ บาท และที่ดินตาม
โฉนดที่ดินเลขที่ ๒๓๓๙๐ ถูกรุกล้ําเนื้อที่ ๙๐๑ ตารางวา เป็นเงินค่าเสียหายจํานวน ๙๐,๑๐๐ บาท รวมเป็นเงิน
ค่าเสียหายที่ผู้ถูกฟ้องคดีต้องจ่ายให้ผู้ฟ้องคดีทั้งสิ้น ๙๒,๓๐๐ บาท
ส่วนที่ผู้ฟ้องคดีเรียกร้อง ให้ผู้ถูกฟ้องคดีชดใช้ค่าขาดรายได้ ที่เคยได้จากพืชยืนต้น และกอไผ่ ปีละ
๓,๐๐๐ บาท เป็นเวลา ๒๐ ปี เป็นเงิน ๖,๐๐๐ บาท และค่าขาดรายได้จากการขายข้าวโพด ครั่ง มะขาม ปีละ
๓๐,๐๐๐ บาท เป็นเวลา ๒๐ ปี เป็นเงิน ๖๐๐,๐๐๐ บาท นั้น เห็นว่าค่าเสียหายที่ผู้ฟ้องคดีเรียกร้องดังกล่าว เป็น
ค่าเสียหายในอนาคตที่ไม่แน่นอนว่า ผู้ฟ้องคดีจะมีรายได้จากพืชผลต้นไม้ดังกล่าวหรือไม่ เพียงใด ศาลจึงไม่อาจพิพากษา
ให้ตามคําขอได้ ส่วนคําขอให้ผู้ถูกฟ้องคดีฟื้นฟูระบบนิเวศน์ของลําน้ําพะเนียง โดยใช้พรรณไม้พื้นบ้านให้ใช้ประโยชน์ได้
ดังเดิม นั้น เมื่อผู้ฟ้องคดีได้ให้ความยินยอมในหนังสือยินยอม เพื่อการพัฒนาแหล่งน้ําในเขตจังหวัดหนองบัวลําภู ลง
วันที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๔๖ ยินยอมให้ทางราชการรื้อถอน ตัดโค่นต้นไม้ เพื่อการพัฒนาแหล่งน้ํา ซึ่งอยู่ติดกับที่ดินของผู้
ฟ้องคดีแล้ว ผู้ฟ้องคดีจึงมิใช่ผู้ที่ได้รับความเดือดร้อน หรือเสียหายอันจะมีสิทธิ์ฟ้องคดีต่อศาลปกครองให้มีคําบังคับตาม
คําขอดังกล่าวได้ ตามมาตรา ๔๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครอง และวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.
๒๕๔๒
พิพากษาให้ผู้ถูกฟ้องคดีชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเป็นค่าที่ดินที่เสียหายทั้งสองแปลงให้แก่ผู้ฟ้องคดี เป็น
เงินจํานวน ๙๒,๓๐๐ บาท ภายในหกสิบวันนับแต่วันที่ศาลมีคําพิพากษาถึงที่สุดคําขออื่นนอกจากนี้ให้ยก
รายงานฉบับสมบูรณ์ “โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการการบริการจัดการทรัพยากรน้ํา”

