Page 27 - รายงานประเมินสถานการณ์ด้านสิทธิมนุษยชนในประเทศไทย ปี 2551 - 2552
P. 27
25
คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
รัฐบาลได้ประกาศใช้กฎหมายพิเศษ ๓ ฉบับ เพื่อให้อำานาจแก่เจ้าหน้าที่ในการควบคุมและ
แก้ไขปัญหาความรุนแรง ได้แก่ (๑) พระราชบัญญัติกฎอัยการศึก พ.ศ.๒๔๕๗ (๒) พระราชกำาหนด
การบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ.๒๕๔๘ และ (๓) พระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคง
ภายในราชอาณาจักร พ.ศ.๒๕๕๑ แม้ว่าการประกาศใช้กฎหมายดังกล่าวเป็นความพยายามของรัฐใน
การอำานวยความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินแก่ประชาชน แต่การบังคับใช้กฎหมายพิเศษในพื้นที่
เป็นระยะเวลานานได้ทำาให้เกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชน เนื่องจากกฎหมายให้อำานาจแก่เจ้าหน้าที่ของ
รัฐอย่างกว้างขวางโดยไม่มีกลไกการตรวจสอบที่เหมาะสม เช่น อำานาจในการควบคุมตัวผู้ต้องสงสัย
และการสอบสวนที่นานกว่าปกติ การไม่แจ้งสถานที่ควบคุมตัว การไม่อนุญาตให้พบญาติและทนาย
การควบคุมตัวและการปฏิบัติต่อเด็กอายุต่ำากว่า ๑๘ ปี ที่ไม่สอดคล้องกับมาตรฐานสากล และการ
ละเว้นโทษแก่เจ้าหน้าที่ของรัฐที่ละเมิดสิทธิมนุษยชน เป็นต้น
กสม. ได้รับข้อร้องเรียนทั้งการไม่ได้รับความเป็นธรรมในการถูกจับกุมคุมขัง การใช้กำาลัง
เกินกว่าเหตุ การซ้อมทรมาน การบังคับให้เป็นบุคคลสูญหาย ซึ่งมีกรณีสำาคัญ เช่น การสูญหายของ
นายสมชาย นีละไพจิตร ทนายความมุสลิม เหตุการณ์ความรุนแรงที่มัสยิดกรือเซะ และที่อำาเภอ
ตากใบ เมื่อปี ๒๕๔๗ กรณี นายยะผา กาเซ็ง ถูกซ้อมทรมานจนเสียชีวิต เมื่อปี ๒๕๕๑ และการ
ซ้อมทรมานกรณีอื่นๆ ที่มีการร้องเรียนมายัง กสม. จนถึงปี ๒๕๕๓ จำานวน ๓๔ กรณี ที่ผ่านมากลไก
กระบวนการยุติธรรมเป็นไปอย่างล่าช้า รัฐแทบไม่สามารถนำาตัวผู้กระทำาผิดมาลงโทษได้เลย
และการเยียวยาผู้ได้รับผลกระทบเป็นไปอย่างไม่เท่าเทียมกัน
กสม. เห็นว่า การใช้กฎหมายพิเศษเป็นปัจจัยที่นำาไปสู่ความรุนแรงมากขึ้น จึงสนับสนุนให้
รัฐบาลยกเลิกการประกาศใช้พระราชกำาหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ.๒๕๔๘
ที่จังหวัดสงขลา และอำาเภอแม่ลาน จังหวัดปัตตานี และหวังว่ารัฐบาลจะพิจารณายกเลิกการใช้
กฎหมายพิเศษดังกล่าวในพื้นที่อื่นๆ และจำากัดให้มีการใช้กฎหมายพิเศษเท่าที่จำาเป็น
