Page 46 - วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 1 ฉบับที่ 3 (กันยายน - ธันวาคม 2563)
P. 46

ปีที่ 1 ฉบับที่ 3 (กันยายน - ธันวาคม 2563)  45

                  “สพฺเพ ตสนฺติ ทณฺฑสฺส สพฺเพ ภายนฺติ มจฺจุโน


                        อตฺตานำ อุปมำ กตฺวา น หเนยฺย น ฆาตเย”



                         “สรรพสัตว์ย่อมหว�ดหวั่นต่อก�รถูกทำ�ร้�ย สรรพสัตว์ย่อมหว�ดกลัวต่อมฤตยู
                      บุคคลเปรียบเทียบตนกับคนอื่นแลไม่ควรทำ�ร้�ยหรือฆ่�ใคร ทั้งไม่ควรให้ใครทำ�ด้วย”






                       “สพฺเพ ตสนฺติ ทณฺฑสฺส สพฺเพสำ ชีวิตำ ปิยำ

                        อตฺตานำ อุปมำ กตฺวา น หเนยฺย น ฆาตเย”




                  “สรรพสัตว์ย่อมหว�ดหวั่นต่อก�รถูกทำ�ร้�ย ชีวิตย่อมเป็นที่รักของสรรพสัตว์  บุคคลเปรียบเทียบตนกับ
                  คนอื่นแล้ว  ไม่ควรทำ�ร้�ยหรือฆ่�ใคร  ทั้งไม่ควรให้ใครทำ�ด้วย”  ซึ่งห�กจะอธิบ�ยให้เข้�ใจโดยง่�ยก็คือ
                  หม�ยถึง ก�รที่เร�จะกระทำ�สิ่งใดกับผู้อื่นก็ควรลองพิจ�รณ�ดูเสียก่อนว่�ห�กมีผู้ม�กระทำ�เช่นนั้น ๆ
                    กับเร� เร�จะมีคว�มรู้สึกอย่�งไร หรือ “ก�รเอ�ใจเข�ม�ใส่ใจเร�” นั่นเอง ซึ่งห�กส�ม�รถคิดได้เช่นนี้
                        ก�รมีอคติและก�รเลือกปฏิบัติต่�ง ๆ กับเพื่อนมนุษย์ด้วยกันคงไม่มีท�งเกิดขึ้นได้ในสังคม





                        ดังนั้น ไม่ว่�จะเป็นมุมมองในระดับปรมัตถ์สัจจะหรือระดับสมมุติสัจจะก็ต�มก�รสร้�งบริบทและ
                 กระบวนทัศน์เพื่อเป็นฐ�นคิดสำ�หรับก�รสร้�งกฎเกณฑ์ท�งสังคมเกี่ยวกับหลักคว�มเสมอภ�คในสังคม
                 ต�มคติพุทธ ก็ส�ม�รถดำ�เนินก�รได้อย่�งเสมอเหมือนกันต�มหลัก “ปฏิจจสมุปบ�ท” หรือหลัก “อริยสัจสี่”
                 ที่ถือว่�ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในโลกนี้ล้วนอิงอ�ศัยกันหรือทุกอย่�งล้วนเกิดจ�กเหตุและปัจจัยที่เกื้อหนุนกัน
                 เริ่มจ�กมนุษย์เกิดอวิชช� (คือ คว�มไม่รู้แจ้งในสิ่งที่ถูกที่ควร หรือ ไม่รู้ในอริยสัจสี่) และขย�ยผลต่อเนื่อง
                 ไปจนเกิดเป็นคว�มทุกข์ในที่สุด ซึ่งจะส�ม�รถเปรียบเทียบคว�มไม่เสมอภ�คในรูปแบบต่�ง ๆ ที่เกิดขึ้น
                 ในสังคมได้กับ “ทุกข์” เพร�ะก่อให้เกิดภ�วะที่ทนได้ย�ก อันม�จ�กต้องประสบกับสิ่งที่ไม่เป็นอันปร�ถน�
                 ดังนั้น ห�กต้องก�รจะดับทุกข์นี้ จึงต้องห� “สมุทัย” คือ เหตุแห่งก�รเลือกปฏิบัติหรือคว�มไม่เสมอภ�ค
                 ที่เกิดขึ้น ซึ่งก็ได้แก่ ตัณห� อุป�ท�นต่�ง ๆ (คือ คว�มติดใจ ยินดียินร้�ย หรือติดในรสอร่อยของโลก)
                 อันมี อวิชช� เป็นมูลร�กให้พบ แล้วจึงห� “นิโรธ” คือ ก�รกำ�หนดเป้�หม�ย คือก�รดับกิเลสตัณห�อันเป็น
                 ต้นเหตุที่แท้จริงต่�ง ๆ อันมีร�กม�จ�กอวิชช�  ซึ่งเป็นเหตุแห่งก�รเลือกปฏิบัตินั้นให้ได้  และจึงเดินท�งม�ถึง
                 “มรรค” คือ แนวปฏิบัติไปสู่ก�รยุติก�รเลือกปฏิบัติด้วยวิธีก�รอันเหม�ะสมปร�ศจ�กอวิชช�ในท้�ยที่สุด
                 และแน่นอนว่�ทุกอย่�งก็จะต้องอยู่บนพื้นฐ�นของหลัก“มัชฌิม�ปฏิปท�” หรือ “ท�งส�ยกล�ง” ด้วยเสมอ
                 ซึ่งส�ม�รถอธิบ�ยได้ต�มแผนภ�พ ดังต่อไปนี้
                                                    31






                       ดัดแปลงม�จ�ก วิภ�รัตน์ ธ�ร�ธีรภ�พ,พึ่งอ้�ง, หน้� 80.erock18/illustrated-inequality-equality-equity-and-justice-fb3d68098238
                  31
   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51