Page 90 - วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 1 ฉบับที่ 1 (มกราคม - เมษายน 2563)
P. 90

88          วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน


            เกี่ยวกับการชุมนุม เชน ขอหาฝาฝนคําสั่งหัวหนาคณะรักษาความสงบแหงชาติ  ที่ 3/2558 ขอ 12 หรือ

            การดําเนินคดีตามพระราชบัญญัติการชุมนุมสาธารณะ พ.ศ. 2558 เปนตน
                   ขณะเดียวกันรัฐบาลยังเสนอกฎหมายที่มีผลกระทบตอสิ่งแวดลอมเขาสูการพิจารณาของ
            สภานิติบัญญัติแหงชาติ และเรงพิจารณาเห็นชอบรางกฎหมายโดยไมไดรับฟงความคิดเห็นจากประชาชน
            หลายฉบับ เชน พระราชบัญญัติโรงงาน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2562 พระราชบัญญัติสงเสริมและรักษาคุณภาพ
            สิ่งแวดลอมแหงชาติ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2561 พระราชบัญญัติแร พ.ศ. 2560 หรือพระราชบัญญัติ

            การชุมนุมสาธารณะ พ.ศ. 2558 เปนตน ทามกลางขอถกเถียงในเรื่องปญหาหลายประการ ทั้งเนื้อหา
            สาระของกฎหมายและการตีความบังคับใชของเจาหนาที่รัฐ รวมถึงการออกคําสั่งคณะรักษา
            ความสงบแหงชาติ และคําสั่งหัวหนาคณะรักษาความสงบแหงชาติ ในเรื่องตาง ๆ นั้น ก็มีผลกระทบ

            ทั้งกับประชาชนโดยทั่วไป  ในชุมชนเฉพาะพื้นที่ที่กําหนด  หรือเฉพาะประเด็นที่รัฐบาลตองการยกเวน
            ไมตองปฏิบัติตามกฎหมาย โดยปราศจากการตรวจสอบเนื้อหาและกระบวนการออกคําสั่ง
                   ในปจจุบันหลังการใชบังคับรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 ยังพบวา
            สิทธิเสรีภาพดานสิ่งแวดลอมที่สําคัญไดหายไป อาทิ สิทธิในการดํารงชีวิตอยูในสิ่งแวดลอมที่ดี และสิทธิ
            ในการมีสวนรวมดานสิ่งแวดลอม เปนตน ทําใหรัฐธรรมนูญฉบับนี้มีจุดออนในเรื่องการรับรองสิทธิของ

            ประชาชนและลดทอนกระบวนการมีสวนรวมของประชาชนซึ่งเปนสิ่งสําคัญของการปกครองในระบอบ
            ประชาธิปไตย ดังนั้น ปรากฏการณดังรายละเอียดขางตนเปนสถานการณสิทธิมนุษยชนดานสิ่งแวดลอม
            และทรัพยากรธรรมชาติภายใตรัฐบาลที่ผานมา นอกจากเกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชนตอประชาชนหรือ

            กลุมชุมชนอยางแพรหลายจากทหาร ฝายความมั่นคง หรือเจาหนาที่รัฐฝายตาง ๆ แลว ยังไมสามารถ
            ตรวจสอบการใชอํานาจหรือการดําเนินการตาง ๆ ของรัฐบาลในทางที่กระทบสิทธิของประชาชนได



                                                    7


                              ขอทาทายสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดลอมปจจุบัน



                   ประเด็นขอทาทายดานสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดลอมในปจจุบันมีหลากหลายมิติ ตั้งแต
                   7.1  การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศกับสิทธิมนุษยชน (Climate change)  ในรายงาน
            การประเมินครั้งที่ 5 (ค.ศ. 2014) คณะกรรมการระหวางรัฐบาลวาดวยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
            (IPCC) ไดยืนยันอยางชัดเจนวา การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเปนเรื่องจริงและการปลอย

            กาซเรือนกระจกที่มนุษยสรางขึ้นเปนสาเหตุหลักของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ  ในรายงานดังกลาว
            ยังระบุความถี่ที่เพิ่มขึ้นของเหตุการณสภาพอากาศที่รุนแรงและภัยพิบัติทางธรรมชาติ ระดับนํ้าทะเล
            ที่เพิ่มขึ้น นํ้าทวม คลื่นความรอน ความแหงแลง ภาวะการกลายเปนทะเลทราย การขาดแคลนนํ้า

            และการแพรกระจายของโรคเขตรอน  เปนตน  ปรากฏการณเหลานี้คุกคามสิทธิมนุษยชนหลากหลาย
            รูปแบบทั้งทางตรงและทางออมจากผูคนทั่วโลกรวมถึงสิทธิในชีวิต นํ้าและสุขาภิบาล อาหาร สุขภาพ
            อาคารที่อยูอาศัย รวมถึงวัฒนธรรมและการพัฒนา
   85   86   87   88   89   90   91   92   93   94   95