Page 95 - วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 1 ฉบับที่ 1 (มกราคม - เมษายน 2563)
P. 95
ปที่ 1 ฉบับที่ 1 (มกราคม – เมษายน 2563) 93
บรรณานุกรม
ภาษาไทย
คนึงนิจ ศรีบัวเอี่ยม และคณะ. (2559). ความสัมพันธระหวางสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดลอมเพื่อการ
คุมครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดลอมอยางยั่งยืน. คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติ.
คนึงนิจ ศรีบัวเอี่ยม และคณะ. (2560). ความยุติธรรมทางสิ่งแวดลอม. กรุงเทพฯ: สถาบันนโยบายศึกษา
ภายใตมูลนิธิสงเสริมนโยบายศึกษา.
นพดล พลเสน. (2559). รัฐไดประโยชนอะไรของหลักสิทธิมนุษยชนจากการสงเสริมสิทธิชุมชนในการ
มีสวนรวมอนุรักษทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอมประเทศไทย. เอกสารวิชาการนี้หลักสูตร
“หลักนิติธรรมเพื่อประชาธิปไตย”. สํานักงานศาลรัฐธรรมนูญ.
นิตยา โพธิ์นอก. (2557). ชุมชนกับสิทธิในทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกลา.
มูลนิธินิติธรรมสิ่งแวดลอม (2562) สืบคน2 เม.ย 2563 https://enlawfoundation.org/newweb/?p=4494
ภาษาตางประเทศ
A.E. Boyle and M.R. Anderson (eds). (1996). Human Rights Approaches to Environmental
Protection. Berlin: Duncker & HumbloL.
Algan, B. (2004). Re-thinking-Third Generation Human rights. Ankara Law Review, 1(1), 121-155.
D. Anton and D. Shelton. (2011). Environmental Protection and Human Rights.
Cambridge University Press.
D. Bodansky, J. Brunnée, and E. Hey (eds). (2007). The Oxford Handbook of International
Environmental Law. at chs 28 and 29.
Boyle. (2007). Human Rights or Environmental Rights? A Reassessment. 18 Fordham
Environmental L Rev, 471.
Christopher Miller. (1998). Environmental Rights: Critical Perspectives. Oxford University Press.
Caroline Moser & Andy Norton. (2001). To Claim Our Rights: Livelihood Security, Human
Rights and Sustainable Development. available at http://www.odi.org.uk/re
sources/ docs/1816.pdf.

