Page 93 - วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 1 ฉบับที่ 1 (มกราคม - เมษายน 2563)
P. 93

ปที่ 1 ฉบับที่ 1 (มกราคม – เมษายน 2563)  91



                    จากงานศึกษาสิทธิของชุมชน เรื่อง “รัฐไดประโยชนอะไรของหลักสิทธิมนุษยชนจากการ

             สงเสริมสิทธิชุมชนในการมีสวนรวมอนุรักษทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอมประเทศไทย”  ระบุวา
             แนวคิดเรื่องของสิทธิชุมชนนั้นนอกจากเปนสวนหนึ่งที่มีพัฒนาการมาจากหลักสิทธิมนุษยชนแลวยัง
             เปนเรื่องที่สอดคลองกับหลักประชาธิปไตย นั่นคือหลักของการมีสวนรวมของประชาชน “สิทธิชุมชน”
             เปน “สิทธิเชิงกลุม” ซึ่งเปนเรื่องใหมของระบบกฎหมายไทย การใชสิทธิชุมชนเปนการใชสิทธิในนาม
             กลุม ไมใชใชสิทธิในนามบุคคล กอนจะมีรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 บัญญัติ

             เรื่องสิทธิชุมชนเปนครั้งแรก ระบบกฎหมายไทยรับรองแตระบบการจัดการทรัพยากรธรรมชาติโดยรัฐ
             และระบบการจัดการทรัพยากรธรรมชาติโดยเอกชนเทานั้น ตอมา เมื่อรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย
             พุทธศักราช 2540  และรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย  พุทธศักราช 2550  รวมทั้ง  รัฐธรรมนูญ

             แหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 ไดมีการบัญญัติรองรับ “สิทธิของชุมชน” ในการจัดการ
             ทรัพยากรธรรมชาติดวย จึงมีผลเปนการสถาปนาระบบการจัดการเพิ่มขึ้นมาอีกประเภทหนึ่ง คือ
             ระบบการจัดการทรัพยากรธรรมชาติโดยชุมชน ที่ตองรอดูกันตอไปในทางปฏิบัติ




                                                     8


                                                  บทสรุป


                    สิทธิมนุษยชนเปนสวนหนึ่งของความพยายามของเราในการปกปองสิทธิที่จะนําไปสูสังคมโลก

             ที่มีสิ่งแวดลอมที่ดี หลักการและกลยุทธดานสิทธิมนุษยชนจะสงผลตอการทํางานของเราทุกระดับ
             ตั้งแตระดับโลกไปจนถึงระดับทองถิ่น รวมทั้งการทําใหมั่นใจวา มีการรับรูและดําเนินการที่แข็งแกรง
             ในการเชื่อมโยงระหวางสิทธิมนุษยชนและการปกปองสิ่งแวดลอม ในขณะที่งานดานความยุติธรรม
             สิ่งแวดลอม (Environmental justice) ยังคงพัฒนาอยางตอเนื่อง เรากําลังพัฒนากลยุทธและเครื่องมือใหม ๆ

             เพื่อใหมั่นใจในการเคารพสิทธิของบุคคลและชุมชน โดยเฉพาะอยางยิ่งผูที่ตองพึ่งพาทรัพยากรธรรมชาติ
             ในการดํารงชีวิตหรือไดรับผลกระทบจากความเสื่อมโทรมของสิ่งแวดลอม
                    ตั้งแต ป ค.ศ. 1990 เปนตนมา เราจะเห็นไดวา ประชาคมโลกไดยอมรับการเชื่อมโยงระหวาง
             สิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดลอมมากขึ้นเรื่อย ๆ เชน ยอมรับวาสิทธิในการชุมนุมตอตานทางดาน

             สิ่งแวดลอม การแสดงออกถึงความตองการในการรับรูขอมูลและขอเท็จจริงที่มีความสําคัญตอการปกปอง
             สิ่งแวดลอม ปญหาสิ่งแวดลอมหลายประการรวมถึงมลพิษและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศไดรับ
             การยอมรับวา มีผลกระทบตอสิทธิของผูคนในหลากหลายพื้นที่ นอกจากนี้ รัฐธรรมนูญหลายฉบับและ
             กรอบสิทธิมนุษยชนในภูมิภาคไดรับเอาสิทธิมนุษยชนดานสิ่งแวดลอมเขาไปผนวก  เพื่อขับเคลื่อนการ

             เชื่อมโยงระหวางสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดลอมใหเปนมรรคผลที่ชัดเจน  หัวใจสําคัญของการทํางาน
             ดานสิทธิมนุษยชนสากลในชวงทศวรรษที่ผานมาสะทอนใหเห็นวา เรากําลังเดินมาถูกทาง และกําลัง
             รวมมือกันจัดการกับปญหาตาง ๆ ที่หมักหมมมานาน สิทธิและสิ่งแวดลอมในมิติที่เชื่อมโยง อาทิ
   88   89   90   91   92   93   94   95   96   97   98