Page 133 - วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 1 ฉบับที่ 1 (มกราคม - เมษายน 2563)
P. 133

ปที่ 1 ฉบับที่ 1 (มกราคม – เมษายน 2563)  131



             ไดบอกปดไมยอมใหสิ่งของจําเปนเลี้ยงชีวิตแกผูให  ในเวลาที่ผูใหยากไรและผูรับยังสามารถจะใหได”

             มาตรการดังกลาวเปนกลไกหนึ่งในการคุมครองใหผูสูงอายุเรียกคืนหรือถอนคืนทรัพยที่ใหได เมื่อผูรับ
             ประพฤติเนรคุณ
                    8.3.3 การเขาถึงกระบวนการยุติธรรม
                    ประเทศไทยมีการบัญญัติกฎหมายเพื่อกําหนดหลักเกณฑ มาตรการตลอดจนการคุมครองและ
             เยียวยาผูสูงอายุ โดยมีกฎหมายที่เกี่ยวของกับการเขาถึงกระบวนการยุติธรรม ดังนี้

                    (1)  รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 หมวด 6 แนวนโยบายแหงรัฐ มาตรา 68
             วรรคหนึ่ง บัญญัติวา “รัฐพึงจัดระบบการบริหารงานในกระบวนการยุติธรรมทุกดานใหมีประสิทธิภาพ
             เปนธรรม และไมเลือกปฏิบัติ และใหประชาชนเขาถึงกระบวนการยุติธรรมไดโดยสะดวก รวดเร็ว และ

             ไมเสียคาใชจายสูงเกินสมควร”
                    (2)  พระราชบัญญัติคุมครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. 2546 ในคดีอาญากรณีที่ผูเสียหายที่เปนผูสูงอายุ
             อางตนเองเปนพยานในชั้นสืบพยาน  กฎหมายไทยไมมีมาตรการคุมครองผูสูงอายุที่เปนพยานไวเปนกรณี
             พิเศษ เพียงแตคุมครองผูสูงอายุเชนเดียวกับพยานในกรณีทั่วไป
                    (3)  ระเบียบคณะกรรมการกองทุนยุติธรรม วาดวยหลักเกณฑ วิธีการและเงื่อนไขในการ

             ชวยเหลือประชาชนในการดําเนินคดี พ.ศ. 2559 อาศัยอํานาจแหงพระราชบัญญัติกองทุนยุติธรรม พ.ศ. 2558
             เปนกําหนดวิธีการยื่นขอรับความชวยเหลือซึ่งผูสูงอายุสามารถยื่นคําขอรับการชวยเหลือไดดวยตัวเอง
             หรือมอบหมายใหผูอื่นยื่นแทนได รวมถึงการอนุมัติคาใชจายที่เกี่ยวของ



                                                     9


                            บทวิเคราะหและขอเสนอแนะเกี่ยวกับการเลือกปฏิบัติ
                                         ตอผูสูงอายุในประเทศไทย



                    9.1  การเลือกปฏิบัติตอผูสูงอายุดานเศรษฐกิจและสังคม
                    9.1.1 ปญหาและอุปสรรคในการคุมครองสิทธิของผูสูงอายุจากการเลือกปฏิบัติทางดาน

             เศรษฐกิจและสังคม ดังนี้
                    (1)  การขาดกฎหมายคุมครองสิทธิของผูสูงอายุวาดวยการเลือกปฏิบัติในการจางงานซึ่ง
             ประเทศไทยมีการรับรองสิทธิในการประกอบอาชีพของบุคคลไวอยางกวางขวาง โดยมิไดมีกฎหมายระบุ
             เปนการเฉพาะถึงสิทธิของผูสูงอายุ
                    (2)  การขาดระบบความมั่นคงทางสังคมของผูสูงอายุที่ครอบคลุม

                    (3)  การขาดหลักเกณฑดานรายไดเพื่อรับสวัสดิการสังคม
                    (4)  การไมมีหนวยปฏิบัติงานในระดับทองถิ่นของกระทรวงที่รับผิดชอบงานดานคุมครองสิทธิ
             ของผูสูงอายุ
   128   129   130   131   132   133   134   135   136   137   138