Page 122 - วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 1 ฉบับที่ 1 (มกราคม - เมษายน 2563)
P. 122

120         วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน


            ในขณะที่ประชาชนทั่วไปยังคงมองการเลือกปฏิบัติตอผูสูงอายุในชีวิต ประจําวันวา เปนเรื่องปกติและ

            ผูสูงอายุเหลานั้นไมไดถูกละเมิดสิทธิใด ๆ แมปรากฏการณการเลือกปฏิบัติตอผูสูงอายุในสังคมไทย
            โดยเฉพาะการเลือกปฏิบัติในชีวิตประจําวันในระดับปจเจกบุคคลยังไมชัดเจน แตในระดับนโยบายจะเห็นได
            ชัดเจนกวาในการเลือกปฏิบัติตอผูสูงอายุในลักษณะของการใชมาตรการเชิงบวก อาทิ ประเด็นการจัด
            สวัสดิการใหกับผูสูงอายุ และการเลือกปฏิบัติในการบังคับใชกฎหมายของเจาหนาที่ ทั้งนี้ สาเหตุหลักที่
            นําไปสูการเลือกปฏิบัติตอผูสูงอายุในสังคมไทย ไดแก 1) อคติทางอายุเชิงลบที่มีตอผูสูงอายุ 2) ผูสูงอายุ

            ไมรับรูหรือไมตระหนักถึงสิทธิของตนเอง และ 3) ขอจํากัดดานกฎหมายและการบังคับใชกฎหมาย
                   ในชวงระหวางป พ.ศ. 2544 – 2560 มีเรื่องรองเรียนกรณีผูสูงอายุมายังคณะกรรมการ
            สิทธิมนุษยชนแหงชาติ (กสม.) คณะกรรมการสิทธิฯ จึงไดทําการศึกษาขอมูลจากแหลงตาง ๆ และ

            ลงพื้นที่เพื่อรับทราบขอมูลและขอคิดเห็นภายใตโครงการจัดทําขอเสนอแนะนโยบายและขอเสนอในการ
            ปรับปรุงกฎหมายเพื่อสงเสริมและคุมครองสิทธิของผูสูงอายุของ กสม. ในป พ.ศ. 2560 ใน 4 ภาค และ
            พบวาประเด็นปญหาดานสิทธิมนุษยชนของผูสูงอายุ ไดแก 1) สิทธิในที่อยูอาศัย 2) สิทธิดานสุขภาพ
            3) หลักประกันดานรายได 4) สิทธิในการมีงานทํา 5) สิทธิในการศึกษาตลอดชีวิต 6) การไดรับความ
            คุมครองจากการถูกทอดทิ้ง ถูกกระทํารุนแรง และถูกแสวงหาประโยชน 7) การไดรับความคุมครองใน

            สภาวะภัยพิบัติ 8) ปญหาอื่น ๆ ไดแก การเขาถึงขอมูลขาวสารของผูสูงอายุ และการดูแลผูสูงอายุเฉพาะ
            กลุม และ 9) ปญหาเกี่ยวกับการบริหารงานดานผูสูงอายุ




                                                    3



                            ประเทศไทยกับการสงเสริมและคุมครองสิทธิมนุษยชน



                   การเขาเปนภาคีสนธิสัญญาระหวางประเทศดานสิทธิมนุษยชน ทําใหประเทศไทยเกิดพันธะผูกพัน
            ตองดําเนินการตามพันธกิจของสนธิสัญญา ดังนี้
                   3.1   การพัฒนากลไกภายในประเทศ เชน การแกไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย

            บรรพ 5 เพื่อรับรองสิทธิของหญิงใหเทาเทียมชาย, การประกาศใชพระราชบัญญัติคณะกรรมการ
            สิทธิมนุษยชนแหงชาติ พ.ศ. 2542, การแกไขปรับปรุงประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเพื่อคุมครอง
            สิทธิผูตองหา จําเลย หรือนักโทษใหมีสภาวะดีขึ้น, การยกเลิกกฎ ระเบียบ ขอบังคับตาง ๆ ที่หามสตรี
            ดํารงตําแหนงขาราชการบางตําแหนง, การประกาศใชพระราชบัญญัติการรื้อฟนคดีอาญาขึ้นพิจารณา
            ใหม พ.ศ. 2526

                   3.2  การรวมมือระหวางประเทศ ปจจุบันประเทศไทยเขาเปนภาคีอนุสัญญาและขอตกลงระหวาง
            ประเทศดานสิทธิมนุษยชน ดังนี้ 1) อนุสัญญาวาดวยการตอตานการทรมานและการกระทําอื่น ๆ
            ที่โหดราย ไรมนุษยธรรมหรือที่ยํ่ายีศักดิ์ศรี 2) อนุสัญญาวาดวยการขจัดการเลือกปฏิบัติตอสตรีในทุก
   117   118   119   120   121   122   123   124   125   126   127