Page 534 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
P. 534

กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ





                       กฎหมาย             เหตุแห่งการเลือกปฏิบัติ   มิติของการเลือกปฏิบัติที่    ข้อจ�ากัด

                                              ที่ครอบคลุม              ครอบคลุม

                พระราชบัญญัติความ       การเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็น ไม่จ�ากัดมิติ         เฉพาะในเหตุและมิติที่

                เท่าเทียมระหว่างเพศ     ธรรม ระหว่างเพศ (เฉพาะ                          ก�าหนด
                พ.ศ. ๒๕๕๘               เหตุแห่งเพศ โดยไม่จ�ากัด
                                        เพศ



                     จากตารางสรุปดังกล่าว จะเห็นได้ว่า การที่ประเทศไทยมีกฎหมายเฉพาะหลายฉบับเกี่ยวกับการห้ามเลือกปฏิบัติ
               ยังไม่ครอบคลุมกรณีต่าง ๆ ที่มีลักษณะเป็นการเลือกปฏิบัติภายใต้กรอบกฎหมายสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศและ

               การเลือกปฏิบัติที่กฎหมายต่างประเทศให้การคุ้มครอง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การเลือกปฏิบัติในมิติและเหตุแห่งการเลือก
               ปฏิบัติอื่น ๆ นอกขอบเขตของกฎหมายเฉพาะดังกล่าว อันสรุปได้ดังนี้



                              • การเลือกปฏิบัติในภาครัฐกับภาคเอกชน ผลการวิเคราะห์ในบทที่ ๔ ชี้ให้เห็นว่า หลักความเสมอ
               ภาคและการห้ามเลือกปฏิบัติตามรัฐธรรมนูญของหลายประเทศจะมีผลบังคับในเชิงแนวตั้ง (Vertical Application)

               กล่าวคือ ใช้กับความสัมพันธ์ระหว่างภาครัฐกับเอกชน ซึ่งเอกชนอาจยกสิทธิที่จะไม่ถูกเลือกปฏิบัติตามรัฐธรรมนูญขึ้น
               กล่าวอ้างต่อรัฐหากมีการกระท�าของหน่วยงานรัฐหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐซึ่งเป็นการเลือกปฏิบัติ อย่างไรก็ตาม รัฐธรรมนูญ
               ของบางประเทศอาจสามารถน�ามาบังคับใช้ในเชิงแนวนอน (Horizontal Application) ในการควบคุมภาคเอกชนที่

               กระท�าการเลือกปฏิบัติต่อเอกชนด้วยกันได้ ส�าหรับกรณีของไทยนั้น รัฐธรรมนูญมิได้ก�าหนดให้มีผลในเชิงแนวนอน
               โดยหลักแล้วเอกชนจึงไม่อาจยกหลักการตามรัฐธรรมนูญขึ้นกล่าวอ้างเอกชนด้วยกันได้ แต่หลักการตามรัฐธรรมนูญมี
               ผลในทางอ้อมต่อเอกชนที่ถูกเลือกปฎิบัติจากเอกชนด้วยกัน โดยรัฐต้องตรากฎหมายเพื่อห้ามมิให้มีการเลือกปฏิบัติใน

               ภาคเอกชน

                              ดังนั้น ในแง่นี้ ปัญหาการครอบคลุมทางกฎหมายในกรณีการเลือกปฎิบัติอาจจ�าแนกได้ ๒ กรณี


                              กรณีแรก  การเลือกปฏิบัติจากภาครัฐ เช่น กฎเกณฑ์ กฎระเบียบ หรือการเลือกปฏิบัติที่เกิดจากองค์กร

               ของรัฐ การกระท�าของเจ้าหน้าที่รัฐ กรณีเหล่านี้หากไม่มีประเด็นเกี่ยวข้องกับเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติตามกฎหมายสิทธิ
               มนุษยชน อาจต้องพิจารณาตามกรอบกฎหมายอื่น เช่น กฎหมายปกครอง



                              กรณีที่สอง การเลือกปฏิบัติในภาคเอกชน เช่น การกระท�าในความสัมพันธ์ระหว่างนายจ้าง ลูกจ้าง
               หรือการเลือกปฏิบัติในบริบทอื่น เช่น การปฎิเสธการให้บริการหรือการจ�าหน่ายสินค้า การจ�ากัดสิทธิในการเข้าถึงบริการ

               หรือสถานที่ของภาคเอกชนต่าง ๆ  หากเกี่ยวข้องกับเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติแล้วก็จัดอยู่ในขอบเขตของการเลือกปฏิบัติ
               ได้ จากผลการวิจัยเปรียบเทียบกับกฎหมายต่างประเทศ เช่น แอฟริกาใต้แล้วพบว่า รัฐธรรมนูญของไทยไม่ได้บัญญัติไว้
               ชัดเจนดังเช่นรัฐธรรมนูญของแอฟริกาใต้ ซึ่งจ�าแนกหลักการห้ามเลือกปฏิบัติออกเป็นสองกรณี ได้แก่ การเลือกปฏิบัติที่

               กระท�าโดยรัฐ ซึ่งห้ามรัฐกระท�าการเลือกปฏิบัติต่อประชาชน  และการเลือกปฏิบัติที่กระท�าโดยภาคเอกชน ซึ่งก�าหนด






                                                               533
   529   530   531   532   533   534   535   536   537   538   539