Page 162 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
P. 162
กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
๒) ค�าวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญที่ ๓๔-๕๓/๒๕๔๓
ประเด็นเกี่ยวกับหลักความเท่าเทียมกันและการเลือกปฏิบัติที่ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยในคดีนี้ คือ ประมวล
กฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๘๖ วรรคหนึ่ง (๓) ที่ให้อ�านาจศาลใช้ดุลพินิจก�าหนดสิทธิเรียกร้องเป็นเงิน
ที่ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดีขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๔๐ มาตรา
๓๐ หรือไม่
ศาลรัฐธรรมนูญพิจารณาแล้วเห็นว่าประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๘๖ เป็นบทบัญญัติ
ที่คุ้มครองลูกหนี้ตามค�าพิพากษาให้สามารถด�ารงชีพหรือประกอบภารกิจได้โดยอาศัยสิทธิเรียกร้องเป็นเงินตาม
ที่บัญญัติยกเว้นไว้ไม่ให้ต้องอยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี แต่มาตรา ๒๘๖ วรรคหนึ่ง (๒) และ (๓) บัญญัติ
แตกต่างกัน มาตรา ๒๘๖ วรรคหนึ่ง (๓) บัญญัติให้ศาลก�าหนดจ�านวนสิทธิเรียกร้องเป็นเงินของลูกหนี้ตามค�าพิพากษา
ที่เป็นพนักงาน ลูกจ้าง หรือคนงาน ที่ไม่ใช่เป็นข้าราชการหรือลูกจ้างของรัฐบาลให้อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับ
คดีได้แตกต่างกับมาตรา ๒๘๖ วรรคหนึ่ง (๒) ซึ่งบัญญัติให้สิทธิเรียกร้องเป็นเงินลักษณะเดียวกับมาตรา ๒๘๖ วรรค
หนึ่ง (๓) ทั้งหมด ที่ข้าราชการหรือลูกจ้างของรัฐบาลได้รับไม่ต้องอยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี โดยไม่ต้องให้ศาล
ก�าหนดดังเช่น มาตรา ๒๘๖ วรรคหนึ่ง (๓)
เมื่อพิจารณาสถานะของข้าราชการและลูกจ้างของรัฐบาลซึ่งต้องอยู่ในระเบียบวินัยตามกฎหมาย กฎ
ระเบียบ ย่อมไม่มีสิทธิเสรีภาพเช่นบุคคลทั่วไป ประกอบกับการประกอบอาชีพอื่นถูกจ�ากัดบางประการโดยเฉพาะ
ข้าราชการหรือลูกจ้างของรัฐบาลบางต�าแหน่งไม่อาจประกอบอาชีพอื่นได้ คงอาศัยเงินรายได้จากเงินเดือนและเงินอื่น
ตามกฎหมายก�าหนด ทั้งมาตรา ๒๘๖ วรรคสองก�าหนดหลักเกณฑ์ให้ศาลเป็นผู้ก�าหนดสิทธิเรียกร้องเป็นเงินของลูกหนี้
ตามค�าพิพากษาซึ่งเป็นพนักงาน ลูกจ้าง หรือคนงาน ตามมาตรา ๒๘๖ วรรคหนึ่ง (๓) ที่ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการ
บังคับคดีโดยใช้อัตราเงินเดือนขั้นต�่าสุดของข้าราชการพลเรือนเป็นเกณฑ์ และยังให้สิทธิอุทธรณ์การก�าหนดจ�านวนเงิน
ดังกล่าวของศาลชั้นต้นต่อศาลอุทธรณ์ได้อีกด้วย เป็นการให้ดุลพินิจแก่ศาลที่พิจารณาคดีจะพิจารณาก�าหนดจ�านวน
เงินได้ตามความเหมาะสม ตามพฤติการณ์แห่งคดีด้วยความเป็นธรรม พิจารณาตามหลักการและเหตุผลข้างต้นแล้ว
จึงมิใช่การเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรม ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๔๐ มาตรา ๓๐
๓) ค�าวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญที่ ๑๖/๒๕๔๕
ประเด็นเกี่ยวกับหลักความเท่าเทียมกันและการเลือกปฏิบัติที่ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยในคดีนี้ คือ พระราช
บัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓ มาตรา ๒๖ (๑๐) และการปฏิบัติหน้าที่ของ ก.ต.
และคณะอนุกรรมการตรวจสอบคุณสมบัติฯ เพื่อบรรจุเป็นข้าราชการตุลาการในต�าแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา รุ่นที่ ๔๓
ประจ�าปี พ.ศ. ๒๕๔๒ มีปัญหาเกี่ยวกับความชอบด้วยรัฐธรรมนูญ มาตรา ๓๐ หรือไม่
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓ มาตรา ๒๖ บัญญัติว่า “ผู้สมัคร
สอบคัดเลือกผู้สมัครทดสอบความรู้ หรือผู้สมัครเข้ารับการคัดเลือกพิเศษเพื่อเพื่อบรรจุเป็นข้าราชการตุลาการใน
ต�าแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา ต้องมีคุณสมบัติ และไม่มีลักษณะต้องห้ามดังต่อไปนี้...
161
