Page 99 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน
P. 99
บทที่ 4
การนําสิทธิมนุษยชนและสิทธิในสิ่งแวดลอมมาบัญญัติไวในรัฐธรรมนูญ
ประเทศทั้งหลายนิยมนําเรื่องสิ่งแวดลอมมาบัญญัติไวในรัฐธรรมนูญในรูปแบบตางๆ ซึ่งอาจแบงเปน
1
แตละชวงเวลาไดดังนี้
ชวงกอนการประชุมสตอกโฮลมตั้งแตป 1948 – 1971 ไดแก อิตาลี มาดากัสการ คูเวต มอลตา
กัวเตมาลา สวิตเซอรแลนด และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส
ชวงการประชุมสตอกโฮลมจนถึงกอนการประชุมริโอ ตั้งแตป 1972 – 1991 ไดแก ปานามา บาหเรน
สาธารณรัฐอาหรับซีเรีย ซานมาริโน กรีซ ปาปวนิวกินี คิวบา อินเดีย โปรตุเกส แทนซาเนีย สเปน
ศรีลังกา ไทย เยเมน อิหราน เปรู ชิลี กายอานา วานูอาตู เวียดนาม เบลีซ หมูเกาะแฟโร จีน
อิเควทอเรียลกินี กีนี ฮอนดูรัส ตุรกี เอลซัลวาดอร เนเธอรแลนด ปานามา ออสเตรีย เอกวาดอร
นิการากัว เฮติ ฟลิปปนส เกาหลีใต ซูรินาเม สวีเดน บราซิล ฮังการี เบนิน โครเอเชีย บูรกินาฟาโซ
โคลอมเบีย กาบอง ลาว มาซิโดเนีย มอริเตเนีย สโลวีเนีย และแซมเบีย
ชวงการประชุมริโอจนถึงกอนการประชุมรีโอ +5 ตั้งแตป 1992 – 1996 ไดแก แองโกลา เคปเวิรด
สาธารณรัฐเช็ก เอสโตเนีย กานา ลิทัวเนีย มาลี เม็กซิโก มองโกเลีย นอรเวย ปารากวัย
ซาอุดิอาระเบีย สโลวะเกีย โตโก เติรกเมนิสถาน อุซเบกิสถาน อันดอรรา กัมพูชา คีรกีซสถาน เลโซโท
รัสเซีย ซีเชลส อารเจนตินา เบลารุส เบลเยี่ยม คอสตาริกา เยอรมัน มาลาวี มอลโดวา ทาจิกิสถาน
อารมีเนีย อาเซอรไบจาน เอธิโอเปย ฟนแลนด จอรเจีย คาซัคสถาน ยูกันดา แอลจีเรีย แคเมอรูน
ชาด แกมเบีย ไนเจอร โอมาน แอฟริกาใต ยูเครน อุรุกวัย
ชวงการประชุมรีโอ +5 จนถึงกอนการประชุมรีโอ +10 ตั้งแตป 1997 – 2001 ไดแก เอริเทรีย
โปแลนด แอลเบเนีย ลัตเวีย เกาหลีเหนือ ไนจีเรีย เวเนซุเอลา ไอวอรี่โคสต (โกตดิวัวร) อินโดนีเซีย
คอโมโรส เซเนกัล
ชวงการประชุมรีโอ +10 จนถึงกอนการประชุมรีโอ +20 ตั้งแตป 2002 – 2011 ไดแก โบลีเวีย สาธารณรัฐ
คองโก ติมอร-เลสเต กาตาร โรมาเนีย รวันดา อัฟกานิสถาน สาธารณรัฐแอฟริกากลาง โซมาเลีย บูรุนดี
1 David R. Boyd, The Status of Constitutional Protection for the Environment in Other Nations,
Paper # 4: Davis Suzuki Foundation. http://davidsuzuki.org/publications/2014/whitepapers/DSF%20
White%20Paper%204.pdf

