Page 99 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน
P. 99

บทที่ 4



                           การนําสิทธิมนุษยชนและสิทธิในสิ่งแวดลอมมาบัญญัติไวในรัฐธรรมนูญ





                       ประเทศทั้งหลายนิยมนําเรื่องสิ่งแวดลอมมาบัญญัติไวในรัฐธรรมนูญในรูปแบบตางๆ ซึ่งอาจแบงเปน


                                 1
               แตละชวงเวลาไดดังนี้

                     ชวงกอนการประชุมสตอกโฮลมตั้งแตป 1948 – 1971 ไดแก อิตาลี มาดากัสการ คูเวต มอลตา
                       กัวเตมาลา สวิตเซอรแลนด และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส

                     ชวงการประชุมสตอกโฮลมจนถึงกอนการประชุมริโอ ตั้งแตป 1972 – 1991 ไดแก ปานามา บาหเรน

                       สาธารณรัฐอาหรับซีเรีย ซานมาริโน กรีซ ปาปวนิวกินี คิวบา อินเดีย โปรตุเกส แทนซาเนีย สเปน
                       ศรีลังกา ไทย เยเมน อิหราน เปรู ชิลี กายอานา วานูอาตู เวียดนาม เบลีซ หมูเกาะแฟโร จีน

                       อิเควทอเรียลกินี กีนี ฮอนดูรัส ตุรกี เอลซัลวาดอร เนเธอรแลนด ปานามา ออสเตรีย เอกวาดอร

                       นิการากัว เฮติ ฟลิปปนส เกาหลีใต ซูรินาเม สวีเดน บราซิล ฮังการี เบนิน โครเอเชีย บูรกินาฟาโซ
                       โคลอมเบีย กาบอง ลาว มาซิโดเนีย มอริเตเนีย สโลวีเนีย และแซมเบีย

                     ชวงการประชุมริโอจนถึงกอนการประชุมรีโอ +5 ตั้งแตป 1992 – 1996 ไดแก แองโกลา เคปเวิรด

                       สาธารณรัฐเช็ก เอสโตเนีย กานา ลิทัวเนีย มาลี เม็กซิโก มองโกเลีย นอรเวย ปารากวัย
                       ซาอุดิอาระเบีย สโลวะเกีย โตโก เติรกเมนิสถาน อุซเบกิสถาน อันดอรรา กัมพูชา คีรกีซสถาน เลโซโท

                       รัสเซีย ซีเชลส อารเจนตินา เบลารุส เบลเยี่ยม คอสตาริกา เยอรมัน มาลาวี มอลโดวา ทาจิกิสถาน

                       อารมีเนีย อาเซอรไบจาน เอธิโอเปย ฟนแลนด จอรเจีย คาซัคสถาน ยูกันดา แอลจีเรีย แคเมอรูน
                       ชาด แกมเบีย ไนเจอร โอมาน แอฟริกาใต ยูเครน อุรุกวัย

                     ชวงการประชุมรีโอ +5 จนถึงกอนการประชุมรีโอ +10 ตั้งแตป 1997 – 2001 ไดแก เอริเทรีย

                       โปแลนด แอลเบเนีย ลัตเวีย เกาหลีเหนือ ไนจีเรีย เวเนซุเอลา ไอวอรี่โคสต (โกตดิวัวร) อินโดนีเซีย
                       คอโมโรส เซเนกัล

                     ชวงการประชุมรีโอ +10 จนถึงกอนการประชุมรีโอ +20 ตั้งแตป 2002 – 2011 ไดแก โบลีเวีย สาธารณรัฐ
                       คองโก  ติมอร-เลสเต กาตาร โรมาเนีย รวันดา อัฟกานิสถาน สาธารณรัฐแอฟริกากลาง โซมาเลีย บูรุนดี




                       1  David R. Boyd, The Status of Constitutional Protection for the Environment in Other Nations,

               Paper # 4: Davis Suzuki Foundation. http://davidsuzuki.org/publications/2014/whitepapers/DSF%20
               White%20Paper%204.pdf
   94   95   96   97   98   99   100   101   102   103   104