Page 241 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

P a ge | 191

ตราสารระหวางประเทศที่ไมมีผลผูกพัน เนื้อหาสาระที่เกี่ยวของกับสิ่งแวดลอม
รัฐ

เคารพตอธรรมเนียม ประเพณี ของการครอบครองที่ดินของ

ชนเผาพื้นเมืองที่เกี่ยวของ
มาตรา 29 ชนเผาพื้นเมืองมีสิทธิในการอนุรักษและปกปอง

สิ่งแวดลอมและความสามารถทางการผลิตของที่ดิน อาณาเขต
และทรัพยากร รัฐควรจัดตั้งโครงการใหความชวยเหลือแกชน

เผาพื้นเมืองในการอนุรักษและปกปองสิ่งแวดลอม โดยไมมีการ

เลือกปฏิบัติ

จากตารางขางตนจะพบวา ตราสารระหวางประเทศอันมีมิติดานสิทธิมนุษยชนที่ไมมีผลผูกพันรัฐภาคี

เริ่มมีพัฒนาการไปในทางของการยอมรับใหมีการคุมครองสิ่งแวดลอมมากยิ่งขึ้น จากเดิมในอดีตปฏิญญาสากล

วาสิทธิมนุษยชนแหงสหประชาชาติ ค.ศ. 1948 กลาวถึงสิทธิมนุษยชนเฉพาะแตสิทธิที่เปนสิทธิขางเคียงของ
การคุมครองสิ่งแวดลอม ไดแก สิทธิในชีวิต สิทธิในชีวิตสวนตัวและครอบครัว สิทธิในความเปนเจาของ

ทรัพยสิน สิทธิในเสรีภาพแหงความคิด มโนธรรมและศาสนา สิทธิในการทํางาน เลือกงานในเงื่อนไขที่เปน
ธรรมและเอื้ออํานวยตอการทํางาน สิทธิในการมีสวนรวมในวัฒนธรรมชีวิต สิทธิในมาตรฐานการดํารงชีวิตที่

เพียงพอเหมาะสมเพื่อสุขภาพ ความกินดีอยูดีของตนเองและครอบครัว รวมถึงอาหาร เครื่องนุงหม ที่อยูอาศัย

และยารักษาโรค สิทธิในความเปนธรรมและแสดงความคิดเห็นสาธารณะ สิทธิในเสรีภาพที่จะคนหา รับรู และ
เผยแพรขอมูลและความคิด เปนตน ซึ่งสิทธิตามปฏิญญาฯนี้เปนสิทธิมนุษยชนที่ไดรับการปรับใชกับการ

คุมครองสิ่งแวดลอมไดในระดับหนึ่ง

ในเวลาตอมาพบวา นับแตมีปฏิญญาวาสิทธิสิทธิในการพัฒนาเปนตนมา จะเห็นถึงความพยายามใน

การนําเรื่องสิ่งแวดลอมมาบัญญัติไวทั้งโดยตรงและโดยออมในตราสารที่ไมมีผลผูกพันรัฐ วิวัฒนาการของสิทธิ
ในการพัฒนานั้นที่ประชุมสมัชชาใหญสหประชาชาติ เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ 2000 เคยตีความสิทธิในการ

พัฒนาวาสิทธินี้จะมีความสมบูรณหากมีการสงเสริมสิทธิในอาหาร สิทธิในน้ําสะอาดซึ่งเปนสิทธิมนุษยชน

พื้นฐานทั้งในระดับชาติและสังคมระหวางประเทศ

ปฏิญญากรุงเวียนนาและแผนปฏิบัติการ ค.ศ. 1993 เริ่มมีความชัดเจนที่จะกลาวถึงสิ่งแวดลอมวา

สิทธิในการพัฒนาควรจะปฏิบัติเพื่อสรางความยุติธรรมทั้งการพัฒนาและสิ่งแวดลอมสําหรับคนรุนปจจุบัน
และอนาคตอยางเทาเทียม ที่ประชุมฯ ตระหนักดีวาการทิ้งเทสารพิษ สารอันตรายและของเสียโดยไมชอบ

ดวยกฎหมาย ถือเปนภัยคุกคามรายแรงตอสิทธิมนุษยชนในการดํารงชีวิตและสุขภาพของทุกคน แสดงใหเห็น

วาสิทธิของอนาคตชนเริ่มเขามามีบทบาทในการกําหนดสิทธิมนุษยชนตอไปดวย