Page 243 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

P a ge | 193

ตราสารสิ่งแวดลอมระหวาง เนื้อหาสาระที่เกี่ยวกับของกับสิทธิมนุษยชน
ประเทศที่มีผลผูกพันรัฐภาคี

เพื่อชดใชความเสียหายอัน

เนื่องมาจากมลพิษทาง
น้ํามัน ค.ศ. 1971

5 อนุสัญญาแรมซาวาดวย คําปรารภ : ยอมรับความสัมพันธระหวางมนุษยกับสิ่งแวดลอมและเขาใจวา
พื้นที่ชุมน้ําที่มีความสําคัญ พื้นที่ชุมน้ําเปนสิ่งที่มีความสําคัญตอมนุษยและสัตวตางๆ

ระ ห ว า ง ป ระ เท ศ มาตรา 2 ใหรวบรวมพื้นที่ชุมน้ําในรายการที่ไมกระทบตอสิทธิอธิปไตยของ

โดยเฉพาะเปนแหลงที่อยู ภาคีซึ่งอยูในดินแดนของพื้นที่ชุมน้ําที่ตั้งอยู อยางไรก็ตาม แตละรัฐจะตอง
อาศัยของนกน้ํา ค.ศ. กําหนดใหมีพื้นที่ชุมน้ําหนึ่งพื้นที่เปนอยางนอยเพื่อสงเสริมการอนุรักษและ

1971 เพื่อชดเชยการสูญเสียใด ๆ ของพื้นที่ชุมน้ําอาจตองสรางแหลงธรรมชาติ

สํารองเพิ่มเติมสําหรับการปองกันของนกที่อยูอาศัยดวย

6 อนุสัญญาวาดวยการ อนุสัญญาฯ ยอมรับแนวคิดในการนํา “มรดกโลกเปนสมบัติของมวล

ปกปองมรดกทาง มนุษยชาติ” มาปรับใชกับสิ่งแวดลอมทางธรรมชาติ มาตรา 4 บัญญัติให
วัฒนธรรมและธรรมชาติ รัฐภาคีตองรับรองวามีหนาที่ในการปกปอง อนุรักษ สงวน เพื่อสงผานสู

ค.ศ. 1972 อนาคตชนสําหรับมรดกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติ
มาตรา 6 รับรองวาสังคมระหวางประเทศมีหนาที่รวมกันสรางมาตรการ

ในการปองกันความเสียหายทั้งทางตรงและทางออมแกมรดกโลก

7 อนุสัญญาวาดวยการคา มาตรา 8 กําหนดใหภาคีตองจัดทําขอมูลเกี่ยวกับชื้อและที่อยูของผูนําเขา
ระหวางประเทศซึ่งชนิด และสงออกสัตวปาและพันธุพืช รวมถึงขอมูลเกี่ยวกับสัตวปาและพันธุพืชที่

สัตวปาและพืชปาที่ใกล ใกลสูญพันธุ โดยขอมูลเหลานี้ตองมีการเปดเผยตอสาธารณะ (สิทธิในการ

สูญพันธุ ค.ศ. 1973 เขาถึงขอมูลขาวสาร)
8 อ นุ สั ญญา แ ห ง มาตรา 192 รัฐทั้งหลายมีหนาที่ในการปองกันและสงวนรักษาสิ่งแวดลอม

สหประชาชาติวาดวย ทางทะเล
กฎหมายทะเล ค.ศ. 1982 มาตรา 194 กําหนดใหรัฐทั้งหลายมีหนาที่ในการกําหนดมาตรการที่จําเปนที่

จะทําใหแนใจวากิจกรรมที่อยูในความควบคุมภายในเขตอํานาจของรัฐจะไม

กอใหเกิดมลพิษสรางความเสียหายตอสิ่งแวดลอมและรัฐอื่นๆ
มาตรา 206 รัฐจะตองมีการประเมินกิจกรรมใดๆ ที่อาจเปนภัยตอ

สิ่งแวดลอม และสื่อสารใหประชาชนทราบ

มาตรา 207 กําหนดใหรัฐทั้งหลายตองมีกฎหมายปองกัน ทําใหลดลง และ
ควบคุมมลพิษทางทะเลที่เปนภัยตอสิ่งแวดลอมจากแหลงบนบก