Page 119 - รายงานการศึกษาวิจัย มาตรฐานสากลในการดำเนินธุรกิจเพื่อการเคารพสิทธิมนุษยชน
P. 119

การประชุมกรรมการผู้เชี่ยวชาญ หลังจากขั้นตอนการวิจารณ์แบบสนทนาแล้ว ประเด็นที่สำาคัญจะได้รับการ
                       ตรวจสอบจากกรรมการผู้เชี่ยวขาญที่ประกอบด้วยตัวแทนจากกลุ่มสิทธิมนุษยชน 5 คน และจากภาคธุรกิจ 5 คน



                           ภาพแสดงตัวอย่างช่องประเมินการดำาเนินการตามตัวชี้วัด












                           ในปี พ.ศ. 2557 สถาบันสิทธิมนุษยชนเดนมาร์กได้ปรับปรุงเนื้อหาของตัวชี้วัดให้ทันสมัยขึ้น เพื่อสะท้อน
                       ความเปลี่ยนแปลงของธุรกิจและสิทธิมนุษยชน โดยสามารถแบ่งเป็น 8 ด้านหลัก ดังนี้ (1) การบริหารจัดการ (2)
                       ทรัพยากรบุคคล (3) ความปลอดภัยและสุขภาวะในที่ทำางาน (4) คุณภาพของผลิตภัณฑ์และการทำาการตลาด (5)
                       ผลกระทบต่อชุมชน (6)  การจัดการด้านความปลอดภัย (7) กิจการที่เกี่ยวกับกฎหมายและรัฐบาล (8) ผู้รับเหมา
                       และห่วงโซ่อุปทาน ในแต่ละด้านจะประกอบด้วยประเด็นย่อย และตัวชี้วัดที่มีลักษณะของคำาถามที่เป็นรายละเอียด
                       ของแต่ละประเด็นย่อย เนื่องจากมาตรฐานนี้มีกว่า 1,000 ตัวชี้วัด ในรายงานนี้จึงจะหยิบยกเฉพาะตัวชี้วัดบางส่วน
                       ที่น่าสนใจของแต่ละประเด็นย่อยเท่านั้น




                                                 ประเด็นหลักที่ 1  การบริหารจัดการ


                           ประเด็นย่อย
                           1.1  ข้อผูกมัดทางนโยบาย
                               1.1.1  บริษัทมีข้อผูกมัดทางนโยบายที่เคารพสิทธิมนุษยชนในการประกอบธุรกิจหรือไม่
                               1.1.2  บริษัทมีการสื่อสารข้อผูกมัดทางนโยบายทั้งภายนอกและภายในองค์กรหรือไม่
                           1.2  การวิเคราะห์และประเมินผลกระทบที่สำาคัญ
                               1.2.1  บริษัทมีการวิเคราะห์และประเมินผลกระทบที่สำาคัญด้านสิทธิมนุษยชนที่ตนเองเกี่ยวข้องหรือไม่
                           1.3. การบูรณาการและการปฏิบัติในการประเมินข้อค้นพบ
                               1.3.1  ข้อค้นพบจากการประเมินผลกระทบได้รับการบูรณาการเข้ากับการปฏิบัติหน้าที่และ
                                     กระบวนการต่างๆ ภายในบริษัทหรือไม่

       118                     1.3.2  บริษัทเข้าใจธรรมชาติการทำางานของตนเองที่เกี่ยวข้อง (เป็นสาเหตุ สร้าง เชื่อมโยง)
                                     ต่อสิทธิมนุษยชนหรือปฏิบัติอย่างเหมาะสมหรือไม่
                               1.3.3  เมื่อจำาเป็นต้องลงมือปฏิบัติเพื่อจัดการปัญหาผลกระทบด้านสิทธิมนุษยชน บริษัทเริ่มต้น
                                     จากผลกระทบที่รุนแรงที่สุดหรือไม่
                           1.4  การติดตามและการสื่อสารในการป้องกันผลกระทบและการบรรเทาปัญหา
                               1.4.1  บริษัทมีการติดตามประสิทธิภาพจากการตอบสนองต่อผลกระทบด้านสิทธิมนุษยชนหรือไม่
                               1.4.2  บริษัทได้สื่อสารภายนอกเพื่อแสดงให้เห็นว่าบริษัทจัดการปัญหาผลกระทบด้านสิทธิมนุษยชน
                                     อย่างไร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ประเด็นที่ถูกหยิบยกขึ้นมาโดยผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่ได้รับผลกระทบ
                           1.5  กลไกการเยียวยา บริษัทมีกระบวนการรับเรื่องร้องเรียนทั้งจากภายในและภายนอกที่เชื่อถือได้หรือไม่











                                           รายงานการศึกษาวิจัยมาตรฐานสากลในการดำาเนินธุรกิจเพื่อการคารพสิทธิมนุษยชน



        59-09-116 001-128 vijai lem4 i_coated.indd   118                                                           9/24/16   1:50 PM
   114   115   116   117   118   119   120   121   122   123   124