Page 52 - รายงานการศึกษาวิจัย เรื่อง การมีส่วนร่วมของประชาชนในการกำหนดแนวเขตที่ดินของรัฐ
P. 52

๒.๑.๔ กรมป่�ไม้ :



                       ๒.๑.๔.๑ พระร�ชบัญญัติป่�ไม้ พุทธศักร�ช ๒๔๘๔


                       คว�มเป็นม�


                       เป็นกฎหมายเกี่ยวกับการควบคุมและการอนุญาตให้ท�าไม้ในป่า โดยมีการแก้ไขมาหลายครั้ง คือ

                       (๑) พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๐๓ เป็นการแก้ไขเพื่อเพิ่มบทก�าหนดโทษให้ผู้กระท�า

                 ผิดเกรงกลัว หรือเข็ดหลาบ เป็นการป้องกันการท�าลายป่าไม้อันเป็นทรัพยากรของชาติ

                       (๒) พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.๒๕๑๘ แก้ไขบางมาตราเพื่อให้มีข้อความรัดกุม และ

                 เหมาะสมกับกาลสมัยมากขึ้น เพื่อคุ้มครองและบ�ารุงรักษาป่าไม้อันเป็นทรัพยากรธรรมชาติให้ได้ผลดียิ่งขึ้น

                       (๓) พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ ๖) พ.ศ.๒๕๓๒ เป็นการเพิ่มเติมอัตราโทษให้สูงขึ้น ให้เหมาะสม

                 แก่สภาวการณ์

                       (๔) พระราชก�าหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติป่าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ พ.ศ.๒๕๓๒ มีสาระ
                 ส�าคัญเกี่ยวกับการท�าไม้ในป่าหรือการเก็บหาของป่า การเก็บค่าภาคหลวงไม้และของป่า การประทับ

                 ตราไม้ การน�าไม้และของป่าเคลื่อนที่ การควบคุมไม้ในล�าน�้า การควบคุมการแปรรูปไม้และการแผ้วถาง

                 ป่า และการให้อ�านาจแก่เจ้าหน้าที่ของรัฐในการที่จะยับยั้งการท�าไม้ออกจากป่าที่ได้เปิดการท�าไม้โดยให้

                 สัมปทานไปแล้วได้ และการก�าหนดให้สัมปทานที่มีพื้นที่อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติหรือเขตรักษาพันธุ์สัตว์

                 ป่าสิ้นสุดลง ทั้งนี้ โดยให้ผู้รับสัมปทานที่สัมปทานต้องสิ้นสุดลงด้วยเหตุดังกล่าวมีสิทธิได้รับเงินชดเชย

                 ความเสียหายภายในขอบเขตที่ก�าหนดไว้โดยค�านึงถึงความเป็นธรรมทั้งแก่ประโยชน์ของส่วนรวมและประโยชน์

                 ของเอกชน เพื่อระงับยับยั้งมิให้มีการท�าไม้ออกจากป่าและเร่งรัดฟื้นฟูสภาพป่าขึ้นโดยเร็ว เป็นการป้องกัน

                 มิให้เกิดภัยพิบัติสาธารณะดังเช่นที่เคยเกิดขึ้นในจังหวัดภาคใต้เมื่อเดือนพฤศจิกายน ๒๕๓๑ ขึ้นมาอีก

                       หลักก�รและส�ระสำ�คัญ


                       กฎหมายก�าหนดให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เป็นผู้รักษาการ

                 ตามกฎหมายนี้และมีอ�านาจในการแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ ก�าหนดอัตราค่าธรรมเนียมไม่เกินจ�านวน

                 อย่างสูงที่ก�าหนดไว้ในบัญชีต่อท้ายพระราชบัญญัติ และออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติให้เป็นไปตาม
                 พระราชบัญญัตินี้ โดยมีสาระส�าคัญ ดังนี้


                       (๑) คว�มหม�ยของป่�ไม้


                       กฎหมายนี้ระบุว่า “ป่า” หมายความว่า ที่ดินที่ยังมิได้มีบุคคลได้มาตามกฎหมายที่ดิน และ
                 “ไม้” หมายความว่า ไม้สักและไม้อื่นทุกชนิดที่เป็นต้น เป็นกอเป็นเถา รวมตลอดถึงไม้ที่น�าเข้ามาใน






                                                                การมีส่วนร่วมของประชาชนในการก�าหนดแนวเขตที่ดินของรัฐ  ๕๑
   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57